Bouwen met taal

Jokezelf over gisteren, vandaag en morgen

Overleven in de stadse jungle

Het echtpaar, de middelbare leeftijd al bijna gepasseerd, steekt de straat over. Hij op robuuste bergschoenen, in korte broek met hoog opgetrokken geitenwollen sokken onder witte ballonkuiten. Polo met korte mouwen en een stevige rugzak om. Zij, timide, in kuitlange broek boven verstandige sandalen, met windjack. Ze lopen naar een hek op de hoek van het plein. Daar haalt de man een plat apparaatje uit zijn zak. Hij aait er liefkozend overheen en legt het op de rand van het hek. Hij loopt een paar passen terug naar zijn vrouw.

Ze staren wat voor zich uit, tot de man weer naar het toestel op het hek gaat. Hij buigt zich erover en tikt er op. Dan kijkt hij omhoog. Wijst naar het noorden en naar het apparaat. Pakt een kaart uit zijn broekzak, vouwt hem open, prikt met zijn wijsvinger midden op de kaart en gebaart opnieuw, nu naar het zuiden. Hij wappert met zijn hand naar de overkant, tuurt naar boven en bestudeert het apparaatje. Daar gebeurt kennelijk niets en andermaal loopt hij een paar passen terug. De vrouw zegt iets en wijst naar de kaart. Hij schudt zijn hoofd, vouwt de kaart dicht, stopt hem in zijn achterzak en knijpt haar vriendelijk in beide wangen. Zij doet een stap naar achteren. Haar houding berustend. Hij loopt weer naar het apparaatje en kijkt. Niets. Hij kijkt omhoog. De zon misschien niet sterk genoeg? De vrouw vraagt wat. Hij schudt zijn hoofd, wijst op het apparaatje, daar moet het vandaan komen. Zij haalt haar schouders op en trekt het jack uit. Het wordt warm.

Tien minuten later pakt de man het apparaatje van het hek en steekt het in zijn broekzak. Hij vouwt de kaart open. Dan loopt hij vastberaden naar het stoplicht. De vrouw trippelt glimlachend achter hem aan.

——————————————–
Dit verhaal heb ik geschreven voor Plato’s WE300 “overwinnen”
Voorwaarde: Precies 300 woorden en de titel niet in het stuk noemen.

22 reacties op “Overleven in de stadse jungle

  1. Nathalie
    18 februari 2012

    Begrijpend lezen is nooit mijn sterkste vak geweest. Zie in gedachten mijn leraar Nederlands weer voor mij en 30 zuchtende leerlingen die de bui alweer zien komen. Gelukkig zie ik dat ik niet de enige was die het niet helemaal begreep. Mijn dank voor de uitleg. Het verhaal zelf zie ik wel voor me… en nu ik weet waar het om gaat… zie ik het voor me met een grote glimlach.

    Like

  2. Caroline [DreamLoveLife]
    16 februari 2012

    Prachtig geschreven!

    Liefs

    Like

  3. Mirjam Kakelbont
    14 februari 2012

    Knap geschreven WE-300.
    Ergens irriteerde me dat lijdzaam afwachtende vrouwtje. Ik had de kaart het liefst uit zijn handen gerukt! Maar aan de andere kant is er gerechtigheid: als je met hoog opgetrokken geitenharensokken, en witte klapkuiten loopt, weet je dat er gerechtigheid is ;-)

    Like

  4. Mrs. T.
    13 februari 2012

    Mannen hebben toch richtingsgevoel. ;-)

    Like

  5. minoesjka2
    13 februari 2012

    Wat lekker observerend geschreven! Heerlijk om te lezen.

    Like

  6. hannekelive
    13 februari 2012

    de jungle betreden met een zak-zonnenwijzer! hoe inventief….
    mooi verhaal, goed geschreven.

    Like

  7. Annette Lemaire
    13 februari 2012

    Dat is leuk: een observatie vanuit je hotelraam….
    Dan is alles Madurodam….

    Je reactie is gelukt bij mij…..
    Beneden zie ik nog een verhaaltje over Networkedblogs…..

    Fijne dag nog!

    Like

  8. ♫ Mel☺dy ♫
    13 februari 2012

    jouw verhaal, en dientengevolge een glimlach op mijn gezicht… dank je wel!

    Like

Reacties zijn gesloten.

Informatie

Dit bericht was geplaatst op 12 februari 2012 door in Samenleving, WE300 en getagd als , , , , , , , .

Doorlopend buffet

Archieven

Belangstellenden

Zoeken in categorieën

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 349 andere volgers

%d bloggers op de volgende wijze: