Bouwen met taal

Jokezelf over gisteren, vandaag en morgen

pity this busy monster, manunkind (XIV)

manunkind

pity this busy monster, manunkind,

not. Progress is a comfortable disease:

your victim (death and life safely beyond)

plays with the bigness of his littleness

— electrons deify one razorblade

into a mountainrange; lenses extend

unwish through curving wherewhen till unwish

returns on its unself.

A world of made

is not a world of born — pity poor flesh

and trees, poor stars and stones, but never this

fine specimen of hypermagical

ultraomnipotence. We doctors know

a hopeless case if — listen: there’s a hell

of a good universe next door; let’s go

e e cummings

——————————————————-

Heb met dit drukke monster, onmensheid,

geen meelij. Vooruitgang is een comfortabele ziekte:

jouw slachtoffer (leven en dood veilig buiten gehouden)

speelt met de grootheid van zijn kleinheid

— electronen vergoddelijken een enkel scheermesje

tot een bergbereik; lenzen verbreden

een onwens door waarwanneer te verbuigen

tot de onwens uit zijn nietzelf terugkeert .

Een wereld van gemaakt,

is geen wereld van geboren —  meelijwekkend arm vlees

en bomen, arme sterren en stenen, maar nooit dit

mooie voorbeeld van betoverende

opperheerschappij. Wij artsen herkennen

een hopeloos geval indien — luister: er is een hel

van een goed heelal vlakbij; ga mee.

e.e. cummings   (Edward Estling Cummings – 1894-1964)

———————————————————————————-

Commentaar:

Dit is een van mijn favoriete gedichten. Ik heb de tweede strofe vertaald toen ik op de middelbare school zat omdat ik gegrepen werd door de taal en de visionaire sfeer die het opriep (ik was toen een jaar of 14). Ik heb hem altijd onthouden. De manier waarop ik het toen vertaalde, verschilt niet zo heel veel van nu (toen vertaalde ik’ know’ met ‘weten’, nu met ‘herkennen’).

Pas sinds kort weet ik dat er nog een strofe aan vooraf ging. Die heb ik nu ook vertaald. Let op de overvloed aan zelfbedachte samenstellingen,  die veel meer zijn dan gewoon twee willekeurig aan elkaar geplakte woorden. Ik heb geprobeerd de gedachte erachter (althans de gedachte die ik erin zie) zoveel mogelijk te behouden.

Informatie

Dit bericht was geplaatst op 26 juni 2010 door in Gedichten, Poëzie en proza en getagd als , , , , , , , , .

Categorieën

Archief

SCHRIJVENDE SENIOREN GEZOCHT: SCHRIJF MEE!

Afbeelding van Steve Buissinne via Pixabay

Ik schrijf al enige tijd stukjes voor de hoe ouderen denken site en we zijn continu op zoek naar enthousiaste medeschrijvers

Wij zoeken ouderen vanaf ca. 55 jaar die graag vertellen over alle perikelen die zij als ouderen/senioren in onze samenleving meemaken.

Denk jij uit te kunnen leggen hoe wij ouderen denken? Heb je je seniorenhart verpand aan de schrijverij? Vertel jij graag hoe het jou vergaat en wat je meemaakt als oudere in een steeds snellere maatschappij? Heb je een vlotte pen en een goed gevoel voor taal? Doe dan mee op Hoe Ouderen Denken!

Interesse? Mail ons wat recente teksten (zodat we een indruk krijgen van je schrijfstijl) en een korte motivatie:
redactie@hoeouderendenken.nl 

%d bloggers liken dit: