Bouwen met taal

Jokezelf over gisteren, vandaag en morgen

Katten

Ik houd niet van ze. En ik ben allergisch. Maar kom ik ergens binnen, komt er eentje kopjes geven. Ga ik zitten, springen ze naast of achter me op de leuning. Ze willen natuurlijk op schoot, maar dat laat ik niet toe. Toen ik klein was, had mijn tante een grote, langharige witte. Hij sprong tegen me op als ik aan de hand van mijn moeder binnenkwam. Ik verborg me dan achter haar en duwde de witte angstig weg. “Welnee,” riepen mijn moeder en tante om het hardst, ‘hij doet niks, hij vindt je gewoon lief, hij geeft kopjes, zie je wel?” Maar ik vond het griezelig en huilde tot hij werd opgesloten in de badkamer.

Op mijn twaalfde kwam er eentje voor mijn jongere zusjes. Ik was nu toch zeker niet bang meer? Hmz.. nee, maar eh.. liever niet. Lang verhaal kort; Patser, een klein rood exemplaar, deed zijn intree. Zo’n jonkie vond ik niet eng, maar leuk was anders. Patser groeide en ik was vaak verkouden.

 

Toen ik trouwde, wilde mijn man er een. Ik was er thuis toch ook aan gewend?

Poes, zoals we hem doopten, was een wilde. Hij schoot voortdurend heen en weer, hing in de gordijnen, racete over de meubelen, krabde aan het behang. Daardoor werd ik weer verkouden.
Na een half jaar niesen, proesten en ondragelijke jeuk aan mijn ogen, moest hij weg. Huilend, met rode neus en bloeddoorlopen ogen, bracht ik hem naar een vriendin. Ik bleef huilen en miste hem zó, dat ik er niet van kon slapen. 14 Dagen later haalde ik hem terug. Na weer een halfjaar enterde Poes grommend mijn benen. De dierenarts constateerde een onbehandelbare nierziekte. Daarom was hij zo wild geworden. Hij kreeg een spuitje. Zielig hoor. Maar mijn allergie was meteen verdwenen.

Sindsdien heb ik alleen nog goudvissen.

 

Lees hier alles over WE300 en de andere kattenbelletjes

10 reacties op “Katten

  1. mijn gedachten
    18 augustus 2010

    Treffend stukje.
    Ondanks de allergie ga je toch van zo,n beest houden he?

    Like

  2. Plato
    17 augustus 2010

    Prima WE Joke. Hoe een kat je in de weg kan zitten. Ik heb er twee. En ik heb al voor 200 bontjassen haren weggeveegd de afgelopen jaren. Arrogant, vraatzuchtig, harig, eigenzinnig en volstrekt onvoorspelbaar. Maar toch kan ik ze niet missen. Wat is dat toch.
    Met veel plezier gelezen. De link staat er inmiddels. 🙂

    Like

  3. ♫ Melody ♫
    17 augustus 2010

    Goed beschreven… een ‘mooie’ We in dat opzicht al zijn de ingesloten en beschreven emoties verre van mooi en fijn natuurlijk.

    Like

  4. Annie en/of Alie
    16 augustus 2010

    Ik bin ook allergies veur katten. Nou bin ik gain kattengek, dus komt die allergie goud oet, moar as joe wel van katten houdt is ’t sneu.
    Schier verhoal!
    Groetjes van Alie

    Like

Reacties zijn gesloten.

Informatie

Dit bericht was geplaatst op 14 augustus 2010 door in WE300 en getagd als , , , , , , , .

Categorieën

Archief

SCHRIJVENDE SENIOREN GEZOCHT: SCHRIJF MEE!

Afbeelding van Steve Buissinne via Pixabay

Ik schrijf al enige tijd stukjes voor de hoe ouderen denken site en we zijn continu op zoek naar enthousiaste medeschrijvers

Wij zoeken ouderen vanaf ca. 55 jaar die graag vertellen over alle perikelen die zij als ouderen/senioren in onze samenleving meemaken.

Denk jij uit te kunnen leggen hoe wij ouderen denken? Heb je je seniorenhart verpand aan de schrijverij? Vertel jij graag hoe het jou vergaat en wat je meemaakt als oudere in een steeds snellere maatschappij? Heb je een vlotte pen en een goed gevoel voor taal? Doe dan mee op Hoe Ouderen Denken!

Interesse? Mail ons wat recente teksten (zodat we een indruk krijgen van je schrijfstijl) en een korte motivatie:
redactie@hoeouderendenken.nl 

%d bloggers liken dit: