Bouwen met taal

Jokezelf over gisteren, vandaag en morgen

Ophalen

Ik was twaalf en Jos, dertien, kwam mij vaak na het eten halen. Naast elkaar gingen we dan in het trappenhuis  luisteren naar zijn transistorradiootje. Mijn vader vond dat niks, op die trap met de deur dicht, dus om de tien minuten trok hij aan het touw waardoor de buitendeur openging.
“Oh,” riep hij dan naar beneden, “ik dacht dat er gebeld werd”.
Als het hem te lang duurde, riep hij: “Joke, naar bed, je pyjama ligt klaar!” Het was dan nog geen half acht. Mijn vriendje droop af en ik ging boos naar boven, want ik hoefde pas om half negen naar bed. Maar mijn vader had geen medelijden; “wie weet wat je daar allemaal uitspookt. Wat moet je met die jongen?” Ik had geen idee, maar merkte wel dat het anders was dan ‘gewoon’.

Jos haalde mij altijd op, ook als ik niet naar buiten mocht. Dan fietste hij de hele avond heen en weer in de straat en keek of hij mij voor het raam zag. Mijn vader lachte hem erom uit en mijn zus en mijn moeder lachten mee. Ik vond dat gefiets ook wel grappig, maar stiekem was ik er trots op dat hij dat voor mij deed.

Op een avond toen ik weer naar boven werd geroepen omdat mijn pyjama klaarlag, gaf Jos mij ineens een zoen. Ik voelde het in mijn buik kriebelen. Verlegen namen we afscheid.

Niet veel later verhuisde ons gezin naar een andere wijk. Jos heb ik nooit meer gezien.

Geschreven voor Write On Wednesday. wow

De spelregels vind je hier
Meer WOW’s lezen over ophalen? Klik hier

===============================================================================

17 reacties op “Ophalen

  1. Frans54
    7 november 2010

    Het beschermingsinstinct van ouders kan af en toe hoogst irritant zijn. Maar ik mag toch aannemen dat het niet zo ver reikte dat die zoen de aanleiding was voor de verhuizing.

    Like

  2. Margreet
    7 november 2010

    Wat een mooie herinnering. Kan zo naar Memories!

    Like

  3. ♪Melody♪
    7 november 2010

    He ja wat een mooie en lieve wow….
    Heb je zijn naam al eens ingetoetst op google?

    Like

  4. Ikan-Mas
    7 november 2010

    wat jammer he had wel wat toch zo samen op de trap

    Like

  5. Novie
    6 november 2010

    leuke jeugdherinnering.

    Like

  6. Trui
    6 november 2010

    Goh, die vader klinkt wel heel erg bekend.:-)
    Je eerste “liefde” vergeet je gewoon niet.

    Like

  7. minoesjka
    6 november 2010

    Heerlijk, om dat soort herinneringen weer eens op te halen!

    Like

  8. Aline
    6 november 2010

    Jeetje wat gemeen van je vader… erg hoor dat je je vriendje nimmer meer terug gezien hebt… Hele mooie WOW… 😉

    Like

  9. Tigaas
    5 november 2010

    Je schrijfstijl is heel erg mooi…..heerlijk zo’n stukje nostalgie over een erg jonge jeugdliefde, maar waarschijnlijk wel een belangrijke, daar deze goed is bij gebleven….zonde dat het verhaal geen happy eind heeft….waar zou Josje gebleven zijn……;-)))
    Groetjes.

    Like

  10. Caroline
    5 november 2010

    Dat is wel erg jammer dat je hem nooit meer gezien hebt..
    Maar wel heerlijk om aan terug te denken..
    Liefs!!

    Like

Reageren? Ja graag!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Informatie

Dit bericht was geplaatst op 5 november 2010 door in Persoonlijk, W.O.W. en getagd als , , , , , , , , , , , .

Archief

Belangstellenden

%d bloggers liken dit: