Bouwen met taal

Jokezelf over gisteren, vandaag en morgen

Ophalen

Ik was twaalf en Jos, dertien, kwam mij vaak na het eten halen. Naast elkaar gingen we dan in het trappenhuis  luisteren naar zijn transistorradiootje. Mijn vader vond dat niks, op die trap met de deur dicht, dus om de tien minuten trok hij aan het touw waardoor de buitendeur openging.
“Oh,” riep hij dan naar beneden, “ik dacht dat er gebeld werd”.
Als het hem te lang duurde, riep hij: “Joke, naar bed, je pyjama ligt klaar!” Het was dan nog geen half acht. Mijn vriendje droop af en ik ging boos naar boven, want ik hoefde pas om half negen naar bed. Maar mijn vader had geen medelijden; “wie weet wat je daar allemaal uitspookt. Wat moet je met die jongen?” Ik had geen idee, maar merkte wel dat het anders was dan ‘gewoon’.

Jos haalde mij altijd op, ook als ik niet naar buiten mocht. Dan fietste hij de hele avond heen en weer in de straat en keek of hij mij voor het raam zag. Mijn vader lachte hem erom uit en mijn zus en mijn moeder lachten mee. Ik vond dat gefiets ook wel grappig, maar stiekem was ik er trots op dat hij dat voor mij deed.

Op een avond toen ik weer naar boven werd geroepen omdat mijn pyjama klaarlag, gaf Jos mij ineens een zoen. Ik voelde het in mijn buik kriebelen. Verlegen namen we afscheid.

Niet veel later verhuisde ons gezin naar een andere wijk. Jos heb ik nooit meer gezien.

Geschreven voor Write On Wednesday. wow

De spelregels vind je hier
Meer WOW’s lezen over ophalen? Klik hier

===============================================================================

17 reacties op “Ophalen

  1. Plato
    15 november 2010

    Dus vader is op dit terrein NOG actief? Tja, ik vrees dat ik het ook zou doen. Maar mijn kinderen lenen zich daar niet voor. Arme Jos. Hopelijk is hij fictie maar zo niet dan hoop ik dat hij goed is terechtgekomen.

    Like

  2. Ivanka
    13 november 2010

    De afloop is natuurlijk jammer,
    maar toch is het een stukje
    wat me doet glimlachen..

    Like

  3. Sinterpieterklaas
    12 november 2010

    Ola, hasta la vista!
    Sint en Pieten vinden het reuzefijn
    dat u allemaal dit jaar ook weer van de partij wilt zijn.
    Met 24 schoenen spelen we het Sinterklaas-Spel
    34 mensen willen winnen, jawel!
    Sint en Pieten wensen u heel veel plezier
    met het spelen van Sinterklaas-Spel 2010 hier!
    Nu snel aan de kant met die vrijdagse zorgen
    want het Sinterklaas-Spel-Plezier begint morgen!
    Hasta la Pasta
    Sinterklaas-Spel-Piet

    Like

  4. Alie
    8 november 2010

    Hoe ging dat liedje ook al weer. Meisjes van dertien, niet zo gelukkig. Meisjes van dertien, en net tussenin. Te groot voor de poppen, te groot voor de merels. Te klein voor de liefde, …
    Zo mooi nummer, bijna net zo mooi als jou wow. Wat kan ik genieten van je schrijfsels!
    Groetjes van Alie
    Kiek ik vergait hailendaal mien dialekt!! 😉

    Like

Reacties zijn gesloten.

Informatie

Dit bericht was geplaatst op 5 november 2010 door in Persoonlijk en getagd als , , , , , , , , , , , .

Categorieën

Archief

SCHRIJVENDE SENIOREN GEZOCHT: SCHRIJF MEE!

Afbeelding van Steve Buissinne via Pixabay

Ik schrijf al enige tijd stukjes voor de hoe ouderen denken site en we zijn continu op zoek naar enthousiaste medeschrijvers

Wij zoeken ouderen vanaf ca. 55 jaar die graag vertellen over alle perikelen die zij als ouderen/senioren in onze samenleving meemaken.

Denk jij uit te kunnen leggen hoe wij ouderen denken? Heb je je seniorenhart verpand aan de schrijverij? Vertel jij graag hoe het jou vergaat en wat je meemaakt als oudere in een steeds snellere maatschappij? Heb je een vlotte pen en een goed gevoel voor taal? Doe dan mee op Hoe Ouderen Denken!

Interesse? Mail ons wat recente teksten (zodat we een indruk krijgen van je schrijfstijl) en een korte motivatie:
redactie@hoeouderendenken.nl 

%d bloggers liken dit: