Bouwen met taal

Jokezelf over gisteren, vandaag en morgen

Burn out 4

Besluiteloos stond Anne voor de kapstok in de gang. Naar buiten. Ze moest waarschijnlijk een jas aan. Of zou een vestje warm genoeg zijn? Ze keek naar de lucht. Grijs. Dat was net ook al zo. Straks ging het regenen. Moest ze een paraplu mee? Anne zuchtte. Misschien kon ze beter meteen met een kop thee op de bank? Dan sloeg ze die ingewikkelde wandeling over. Ze had er zó weinig puf in… Nee, zei ze – ineens flink – tegen zichzelf, daar komt niets van in. Je gaat naar buiten. Dat is goed voor je. Dat weet je best. Ze deed haar regenjas aan en pakte haar paraplu. Sleutels? Ja, sleutels ook, anders kon ze er niet meer in. Ze grinnikte om haar onbeholpen gedrag. Je moest haar ook alles voorzeggen. Waar lagen die ook alweer? Op het kastje. Ze greep ernaar, stak ze in haar zak. Deed de deur open, keek naar haar voeten gestoken in slippers en stond stil. Schoenen! Zeker. Schoenen moest ze ook aan. Jemig. Ze was het nu al zat en ze was de deur nog niet eens uit.

Een halfuurtje later kwam Anne, doodmoe, een rode blos op haar wangen, weer thuis. Ze ontdeed zich van plu, jas en schoenen, schoot in haar slippers en liep naar de keuken om thee te zetten. Tevreden nestelde ze zich, met mok en koektrommel, op de bank. Zó, dacht ze, de kop is eraf. Góed van me.

Maar: pries de dag nie veur ’t aobend is 

Dit deeltje van mijn burnout-serie heb ik geschreven voor WOW prijzen
dd 17-11-2010

Meer WOW? Spring naar Alineblogt

 

 

10 reacties op “Burn out 4

  1. Margreet
    27 november 2010

    Een mooie WOW. Prachtig verwoord hoe in zo’n geval een iets simpels een onneembare stap kan worden. Gelukkig is hier de eerste stap gezet

    Like

  2. Nathalie
    26 november 2010

    Dat mot ik eerstes vertoalen. Heb ik wat moeite met, dat roare dialect d’r tussen.
    Maar nu serieus… ik heb het meegemaakt. Niet ik, maar mijn vriendin had een burnout.. zomaar onaangekondigd. En dan word ik wel even met twee voeten op de grond gezet. Haar situatie is niet veel anders dan de mijne. Bij alles wat ik doe, wat ik aanneem of voorneem te doen, moet ik heel goed nadenken, kan dat wel. Geen kwestie van, wil ik dat wel? Maar, kan ik dat wel. Niet over kunnen, over kwalificaties, maar meer over tijd. Een hele mooie wow. Aangrijpend! Mijn respect voor alle mensen die zelf de eerste stap (durven te) nemen.

    Like

  3. Annie van Zuilen
    25 november 2010

    Ja, zo gaôt dà meê eên bûrnoûd.
    Wà leuk te léze dà je oôk eên bietsie dialèk schrijf.
    Annie zeg gedagies

    Like

  4. Ria
    25 november 2010

    elke dag een draadje is ’n hemdsmouw in ’n jaar,zo is het ook met een burn-out, stapje voor stapje naar de overwinning.
    lieve groeten.

    Like

  5. Plato
    23 november 2010

    Anne moet elk stapje kennelijk bedenken. Het zit niet in haar systeem. Tenminste, nu niet. Het had me niet verbaasd als ze moe maar voldaan op de bank was gezakt met de paraplu nog boven haar hoofd. Wordt ongetwijfeld vervolgd.

    Like

  6. Tigaas
    20 november 2010

    jammer genoeg wordt het nog te vaak onderkend, maar wat zal zij een goed gevoel hebben bij het toch doorzetten en doen…..die thee zal vast goed gesmaakt hebben…..;-)))
    Groetjes.

    Like

  7. Ikan-Mas
    19 november 2010

    hoop ik nooit te krijgen wat naar

    Like

  8. Gelukspoppetje
    19 november 2010

    Het lijkt me verschrikkelijk een burn-out hebben, ik heb het nu gelezen, de concentratie is weg, je hebt te maken met huilbuien, je durft niet meer op straat. Je moet jezelf weer vinden voordat je weer verder kan. Moedig om uiteindelijk dan weer naar buiten te gaan een nieuw begin! en hopelijk is Anne er nog sterker uitgekomen. Want alles wat je meemaakt, vormt je en hoe je er uiteindelijk uitkomt, maakt je de mens wie je bent.

    Like

  9. Aline
    19 november 2010

    Inderdaad de eerste stap is gezet… Anne gaat er wel komen…

    Like

  10. minoesjka
    19 november 2010

    Wat goed van Anne zeg, dat ze toch doorgezet heeft en is gaan wandelen. Ja, daar mag ze best trots op zijn!!
    Mooi dat je de WoW in het vervolgverhaal hebt gepast.

    Like

Reageren? Ja graag!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Informatie

Dit bericht was geplaatst op 19 november 2010 door in Korte verhalen, Zorg en Welzijn en getagd als , , , , , , .

Archief

Belangstellenden

Voer je e-mailadres in om deze blog te volgen en om per e-mail meldingen over nieuwe berichten te ontvangen.

Doe mee met 235 andere volgers

Proud member of OBA

%d bloggers liken dit: