Bouwen met taal

Jokezelf over gisteren, vandaag en morgen

Man in pak

De kozijnen van de grote villa bladderden en de voordeur hing scheef in de sponning. Brandnetels overwoekerden de zorgvuldig aangelegde rozenperkjes. Een hark stond tegen de vermolmde schutting. Tussen het hoge gras een verroeste maaimachine. De buren hadden geklaagd over de rommel en de huisarts had de GGZ ingeschakeld.

Hij begroette mij met een buiging; “wees welkom”. Zijn pak, van een onbestemde kleur bruin, slobberde om zijn magere lijf. Een stuk touw hield de broek omhoog. Het jasje had geen knopen. Zijn overhemd, met gerafelde kraag, was scheef dichtgeknoopt. Het jasje had geen knopen. Een vettig sjaaltje sierde zijn dunne nek. Zijn haar was ongekamd en in geen maanden geknipt. Hij was ongeschoren en liep op blote voeten.

Voorzichtig liep ik achter hem aan het ijskoude huis in, slalommend tussen ongeopende brieven, stapels papier en bergen afval. Bedrijvig bood bij mij een kapotte stoel aan. De bundel kleren die erop lag, schoof hij  op de grond. Wilde ik thee? Ja? Dat was jammer, want hij kon geen water koken. Hij had geen gas en elektra en ook geen telefoon. Hoe maakte hij zijn eten dan warm? En waarom waren elektra en telefoon afgesloten? Meneer wuifde mijn vragen weg. Dat was niets. Dat had hij allemaal onder controle. Er was een monteur geweest, maar die was plotseling verdwenen en een ander had zijn stoppenkast kapot gemaakt, dus die had hij ontslagen. Wist ik wel dat hij hoge heren kende? Die belden hem geregeld. Trouwens, hij had zijn advocaat gewaarschuwd. Die loste de zaak wel op. Hij keek mij vriendelijk aan.

N.B. In dit stukje zijn persoonlijke gegevens, uiterlijke kenmerken en genomen maatregelen gewijzigd vanwege de privacy.

Geschreven voor de Write on Wednesday van 1-12-2010. Een initiatief van Aline.

19 reacties op “Man in pak

  1. Nathalie
    6 december 2010

    Wat voor verschrikkelijke dingen heeft deze man gedaan, dat zijn eigen kinderen hem niet willen helpen? Hoeveel instanties hebben in eerste instantie geweigerd te helpen? Steeds meer mensen vervuilen hun omgeving, maar vooral hun zelf. Geen hulp, omdat ze zich schamen. Geen hulp omdat er geen geld is. Triest, maar zo werkelijk. Maar ook ik weet niet wat er achter die ene deur speelt.
    Mooie wow. Nee niet mooi, schreinend.. maar mooi neergezet.

    Like

  2. Ria
    5 december 2010

    Een W O W die je aan het denken zet.Prachtig

    Like

  3. Jokezelf
    5 december 2010

    Leuk! Dankjewel.

    Like

  4. Gelukspoppetje
    5 december 2010

    Ik vind dat je dit ongelooflijk goed hebt verwoord, als je begint te lezen dan valt dat meteen op. Precies zoals het is. En dan de essentie van het verhaal, dat is iets heel anders, ik begrijp uit het leven gegrepen. Helaas gebeurt dit vaker dan wij vermoeden. Eenzame mensen en de kinderen van hem leven hun eigen leven, totaal niet bewust hoe ze hun eigen vader aan hun lot overlaten, maar ook dat wekt vragen op, misschien was deze man helemaal geen lieve vader, er zullen altijd redenen zijn waarom het zover is gekomen. “Elk huisje heeft zijn kruisje” zei mijn grootmoeder altijd en dat is ook zo. Dit verhaal komt bij mijn favorieten.

    Like

  5. minoesjka
    5 december 2010

    Triest hoor, als een mens zo ver komt!! En toch zullen dit soort schrijnende zaken vaker voorkomen dan veel mensen denken. Voor de omgeving van deze mensen is dit de juiste oplossing, maar voor hen?? We zullen waarschijnlijk nooit weten!

    Like

  6. hanneke
    5 december 2010

    akelig, dat het zover moet komen.
    en het komt zo regelmatig voor.
    triest.
    mooie wow.

    Like

  7. Margreet
    4 december 2010

    Schrijnend, maar prachtige WOW

    Like

  8. Jokezelf
    4 december 2010

    Hier is ook ingegrepen. Tegen ’s mans zin overigens. Een van de dochters werd via internet opgespoord. Zij woonde in Amerika en kwam over om bewindvoering aan te vragen. Zo werd voorkomen dat zijn huis en zijn geld door schuldeisers in een faillissement kon worden opgeëist. De andere kinderen lieten niets van zich horen. Verder kreeg hij hulp in de huishouding en bij het koken, kwam er een keer per maand een tuinman en ging er ook geregeld iemand van de GGZ bij hem langs om wat te praten en in de gaten te houden of hij geestelijk verslechterde. Hij vond het allemaal niet nodig. Met hem was niks aan de hand. Later werd hij dagelijks opgehaald voor dagopvang en toen het zelfstandig helemaal niet meer ging, is hij uiteindelijk met een Rechterlijke Machtiging opgenomen op een gesloten afdeling. Of hij zich daar gelukkig voelde? Ik denk het niet, maar hij kon het ons niet meer vertellen.

    Like

  9. Aline
    4 december 2010

    Zo hier moet inderdaad ingegrepen worden, want dit is geen gezonde woonsituatie… Leuke WOW, al is het verhaal wel wat zielig voor de man…

    Like

  10. Frans54
    3 december 2010

    Iets meer dan een klein beetje los van de realiteit gezien zijn gebeld worden door zijn hoge heren via een afgesloten telefoon, maar wel gelukkig. Voor zijn veiligheid en gezondheid zal hij geholpen moeten worden. Maar of hij het daar zelf wel mee eens zal zijn en of hij zich daar gelukkig bij zal voelen??

    Like

Reageren? Ja graag!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Informatie

Dit bericht was geplaatst op 3 december 2010 door in Psychologie en getagd als , , , , , , , .

Archief

Belangstellenden

Voer je e-mailadres in om deze blog te volgen en om per e-mail meldingen over nieuwe berichten te ontvangen.

Doe mee met 162 andere volgers

%d bloggers liken dit: