Bouwen met taal

Jokezelf over gisteren, vandaag en morgen

Man in pak

De kozijnen van de grote villa bladderden en de voordeur hing scheef in de sponning. Brandnetels overwoekerden de zorgvuldig aangelegde rozenperkjes. Een hark stond tegen de vermolmde schutting. Tussen het hoge gras een verroeste maaimachine. De buren hadden geklaagd over de rommel en de huisarts had de GGZ ingeschakeld.

Hij begroette mij met een buiging; “wees welkom”. Zijn pak, van een onbestemde kleur bruin, slobberde om zijn magere lijf. Een stuk touw hield de broek omhoog. Het jasje had geen knopen. Zijn overhemd, met gerafelde kraag, was scheef dichtgeknoopt. Het jasje had geen knopen. Een vettig sjaaltje sierde zijn dunne nek. Zijn haar was ongekamd en in geen maanden geknipt. Hij was ongeschoren en liep op blote voeten.

Voorzichtig liep ik achter hem aan het ijskoude huis in, slalommend tussen ongeopende brieven, stapels papier en bergen afval. Bedrijvig bood bij mij een kapotte stoel aan. De bundel kleren die erop lag, schoof hij  op de grond. Wilde ik thee? Ja? Dat was jammer, want hij kon geen water koken. Hij had geen gas en elektra en ook geen telefoon. Hoe maakte hij zijn eten dan warm? En waarom waren elektra en telefoon afgesloten? Meneer wuifde mijn vragen weg. Dat was niets. Dat had hij allemaal onder controle. Er was een monteur geweest, maar die was plotseling verdwenen en een ander had zijn stoppenkast kapot gemaakt, dus die had hij ontslagen. Wist ik wel dat hij hoge heren kende? Die belden hem geregeld. Trouwens, hij had zijn advocaat gewaarschuwd. Die loste de zaak wel op. Hij keek mij vriendelijk aan.

N.B. In dit stukje zijn persoonlijke gegevens, uiterlijke kenmerken en genomen maatregelen gewijzigd vanwege de privacy.

Geschreven voor de Write on Wednesday van 1-12-2010. Een initiatief van Aline.

19 reacties op “Man in pak

  1. Jokezelf
    5 december 2010

    Leuk! Dankjewel.

    Like

  2. Gelukspoppetje
    5 december 2010

    Ik vind dat je dit ongelooflijk goed hebt verwoord, als je begint te lezen dan valt dat meteen op. Precies zoals het is. En dan de essentie van het verhaal, dat is iets heel anders, ik begrijp uit het leven gegrepen. Helaas gebeurt dit vaker dan wij vermoeden. Eenzame mensen en de kinderen van hem leven hun eigen leven, totaal niet bewust hoe ze hun eigen vader aan hun lot overlaten, maar ook dat wekt vragen op, misschien was deze man helemaal geen lieve vader, er zullen altijd redenen zijn waarom het zover is gekomen. “Elk huisje heeft zijn kruisje” zei mijn grootmoeder altijd en dat is ook zo. Dit verhaal komt bij mijn favorieten.

    Like

  3. minoesjka
    5 december 2010

    Triest hoor, als een mens zo ver komt!! En toch zullen dit soort schrijnende zaken vaker voorkomen dan veel mensen denken. Voor de omgeving van deze mensen is dit de juiste oplossing, maar voor hen?? We zullen waarschijnlijk nooit weten!

    Like

  4. hanneke
    5 december 2010

    akelig, dat het zover moet komen.
    en het komt zo regelmatig voor.
    triest.
    mooie wow.

    Like

Reacties zijn gesloten.

Informatie

Dit bericht was geplaatst op 3 december 2010 door in Psychologie en getagd als , , , , , , , .

Categorieën

Archief

Belangstellenden

%d bloggers liken dit: