Bouwen met taal

Jokezelf over gisteren, vandaag en morgen

Man in pak

De kozijnen van de grote villa bladderden en de voordeur hing scheef in de sponning. Brandnetels overwoekerden de zorgvuldig aangelegde rozenperkjes. Een hark stond tegen de vermolmde schutting. Tussen het hoge gras een verroeste maaimachine. De buren hadden geklaagd over de rommel en de huisarts had de GGZ ingeschakeld.

Hij begroette mij met een buiging; “wees welkom”. Zijn pak, van een onbestemde kleur bruin, slobberde om zijn magere lijf. Een stuk touw hield de broek omhoog. Het jasje had geen knopen. Zijn overhemd, met gerafelde kraag, was scheef dichtgeknoopt. Het jasje had geen knopen. Een vettig sjaaltje sierde zijn dunne nek. Zijn haar was ongekamd en in geen maanden geknipt. Hij was ongeschoren en liep op blote voeten.

Voorzichtig liep ik achter hem aan het ijskoude huis in, slalommend tussen ongeopende brieven, stapels papier en bergen afval. Bedrijvig bood bij mij een kapotte stoel aan. De bundel kleren die erop lag, schoof hij  op de grond. Wilde ik thee? Ja? Dat was jammer, want hij kon geen water koken. Hij had geen gas en elektra en ook geen telefoon. Hoe maakte hij zijn eten dan warm? En waarom waren elektra en telefoon afgesloten? Meneer wuifde mijn vragen weg. Dat was niets. Dat had hij allemaal onder controle. Er was een monteur geweest, maar die was plotseling verdwenen en een ander had zijn stoppenkast kapot gemaakt, dus die had hij ontslagen. Wist ik wel dat hij hoge heren kende? Die belden hem geregeld. Trouwens, hij had zijn advocaat gewaarschuwd. Die loste de zaak wel op. Hij keek mij vriendelijk aan.

N.B. In dit stukje zijn persoonlijke gegevens, uiterlijke kenmerken en genomen maatregelen gewijzigd vanwege de privacy.

Geschreven voor de Write on Wednesday van 1-12-2010. Een initiatief van Aline.

19 reacties op “Man in pak

  1. Kriebels & Krabbels
    12 december 2010

    Ik zie het helemaal voor me.

    Like

  2. Kriebels & Krabbels
    12 december 2010

    Ik zie het helemaal voor me.

    Like

  3. Jenke
    11 december 2010

    Echt triest maar mooi verwoord,helaas komt het echt voor en meer als dat we beseffen.

    Like

  4. Truus
    9 december 2010

    Ik begrijp dat dit op een ware gebeurtenis stoelt Joke.
    Een in-triest geval. 😦
    Wel heel mooi ge/beschreven. 🙂

    Like

Reacties zijn gesloten.

Informatie

Dit bericht was geplaatst op 3 december 2010 door in Ouder worden, Psychologie en getagd als , , , , , , , .

Categorieën

Archief

SCHRIJVENDE SENIOREN GEZOCHT: SCHRIJF MEE!

Afbeelding van Steve Buissinne via Pixabay

Ik schrijf al enige tijd stukjes voor de hoe ouderen denken site en we zijn continu op zoek naar enthousiaste medeschrijvers

Wij zoeken ouderen vanaf ca. 55 jaar die graag vertellen over alle perikelen die zij als ouderen/senioren in onze samenleving meemaken.

Denk jij uit te kunnen leggen hoe wij ouderen denken? Heb je je seniorenhart verpand aan de schrijverij? Vertel jij graag hoe het jou vergaat en wat je meemaakt als oudere in een steeds snellere maatschappij? Heb je een vlotte pen en een goed gevoel voor taal? Doe dan mee op Hoe Ouderen Denken!

Interesse? Mail ons wat recente teksten (zodat we een indruk krijgen van je schrijfstijl) en een korte motivatie:
redactie@hoeouderendenken.nl 

%d bloggers liken dit: