Bouwen met taal

Jokezelf over gisteren, vandaag en morgen

De slaaptrein

 

Heel langzaam, bijna onmerkbaar, heeft de trein zich in beweging gezet. Maar als we Amsterdam uitrijden,  bonkt en wiegt het dat het een lieve lust is. Ik kan amper op de couchette blijven liggen. Het is behoorlijk krap en ik moet me af en toe vasthouden aan de rand van het bed. Van slapen zal wel niet veel komen, denk ik.

  

Links en rechts zijn bedden gemonteerd op de gewone zitplaatsen. De leuningen zijn eraf gesloopt, daar boven hangen nog twee ligplaatsen aan riemen. Ik ben blij dat ik een onderbed heb. Moet er niet aan denken dat ik met dat enge trapje naar het tussen- of zelfs het bovenbed zou moeten klimmen. En ook die riemen zien er niet erg stevig uit.

 

Ik deel de couchette met vier anderen. Een verliefd jong stelletje is links naar het tussen- en het bovenbed geklommen. Ze hebben hun enorme rugzakken op het middelste bed geparkeerd en liggen nu in elkaar gevouwen op het bovenste bed te luisteren naar één walkman (de MP3, laat staan de IPod, moesten nog op de markt komen). Het ziet er genoeglijk uit.

Op het bed daaronder zit een meneer van in de zeventig. Hij heeft een mooi doorleefd gezicht en een prachtige kop met dik wit haar. Boven mij bivakkeert een vrouw van mijn leeftijd. Net als ik, heeft ze haar koffer aan het voeteneind gezet. Het bovenste bed aan onze kant blijft leeg.

De onderste man heeft zijn bed al opgemaakt en vertelt dat hij ooit, bij een treinongeluk, eens tegen de beveiligingsriemen aan is gevallen. Hij kijkt zorgelijk, rukt even aan de riemen en zegt met een schuine blik op de onderste bedden;

“Zit geen beveiliging op. Als de trein nu botst, word je zó gelanceerd.’ Lekker dan.

  

Het licht in de trein blijft volop aan. Je kunt alleen het lichtje boven je eigen bed uitknippen. Onderweg stopt de trein op verschillende stations, waardoor er voortdurend mensen langs de coupés lopen. Het stelletje en de mevrouw staan een hele poos op de gang. Steeds passeren er mensen bij het in- en uitstappen of naar de wc. gaan. Daarom komen ze af en toe de coupé in, en gaan er ook weer uit, wat gepaard gaat met een ratelend geluid van de schuifdeur. Enfin, ik lig en dat is vast veel comfortabeler dan de hele nacht zitten.  

 

Het stelletje klimt naar boven. Iemand trekt zijn schoenen uit. Wat een stank! Ik zou me dood schamen.

  

Een hele ervaring zo’n slaaptrein. Ik schud heen en weer op de cadans. Op mijn zij, kijkend naar de achterwand, lijkt het alsof ik in een reusachtige kinderwagen lig. De enorme herrie van het begin van de reis, wordt later de muziek waarop ik weg doezel. Af en toe dommel ik wat, soms slaap ik zelfs een minuut of tien, maar als we de volgende ochtend in Parijs aankomen, ben ik gebroken. Pijn in mijn rug en nek, een zeer hoofd en een irritant gezoem in mijn oren.

  

Op het station in Parijs neem ik een cabinet de toilet.  Dat is een klein soort van badkamertje met een wc en een wastafel. Erg lekker, want ik heb uitgebreid liggen transpireren met mijn kleren aan onder die spoordeken. Even wassen en een schoon T-shirt doet wonderen voor een mens.

 

En dan… Paris!

6 reacties op “De slaaptrein

  1. Plato
    18 januari 2011

    Een prima stuk. Scherpe observaties, prettig leesbaar neergeschreven. Ik heb verscheidene keren zo’n couchette meegemaakt en proef via jouw stukje de sfeer weer. Alleen was in niet al in mijn couchette als de trein Amsterdam pas verliet. Dan moet je er wel erg graag in willen liggen 🙂

    Ik herinner me overigens dat ik mijzelf met mijn broeksriem aan zo’n koffer-rooster vastbond, zeer benauwd om naar beneden te vallen. Midden in de nacht om twee uur, het immense station van nachtelijk Milaan. De vervreemding, het gedoe met middernachtelijke paspoortcontroles. Dit alles komt in mijn gedachten na jouw stukje. Ik voel me al haast op vakantie.

    Like

  2. minoesjka
    17 januari 2011

    Wat een herkenning zeg!! Heel lang geleden ben ik met een vriendje ook eens op die manier naar Parijs geweest!

    Like

  3. Truus
    17 januari 2011

    Wij zijn een keer met de trein naar Oostenrijk geweest. Was wel comfortabel zo’n couchette. 🙂
    Van de herrie had ik geen last, ik slaap toch zonder hoortoestellen. 😉

    Like

  4. Ria
    16 januari 2011

    Met de Buma-trein in Indonesië, dat was een mooie ervaring .We gingen van Malang naar Jakarta en we hebben heerlijk gegeten in de trein.Het was een reis die om 18.00 uur ‘savonds begon en ‘s’morgens om 8.00 uur eindigde.

    Groetjes Ria

    Like

  5. joke
    16 januari 2011

    Met een bus kan ook ja. Wij konden per trein of met de eigen auto en dan een of meer andere deelnemers mee laten reizen. Maar ik vond het idee van de trein wel erg leuk.

    Like

  6. kamira
    15 januari 2011

    Ik ben met een bus er naartoe gereden met de rest van de deelnemers Ik weet er niet zoveel meer van Het was een lange reis en het regende

    Like

Reageren? Ja graag!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Informatie

Dit bericht is geplaatst op 15 januari 2011 door in Frankrijk, Persoonlijk.

Archief

Belangstellenden

Voer je e-mailadres in om deze blog te volgen en om per e-mail meldingen over nieuwe berichten te ontvangen.

Doe mee met 237 andere volgers

Proud member of OBA

%d bloggers liken dit: