Bouwen met taal

Jokezelf over gisteren, vandaag en morgen

Creatief in Frankrijk – Kees en Anna Maria

De eerste dag van de creatieve week druppelen alle deelnemers een voor een binnen. De een met de eigen auto, de ander van de trein gehaald door het busje van de Molen. Vier cursisten zijn in één auto gearriveerd. Kees en Anna Maria komen het laatst aan, maar Kees is direct wat je noemt ‘erg aanwezig’.

Kees is licht gehandicapt. Hij loopt wat ongelukkig, heeft aangepaste hoge schoenen, relatief korte armen, een gehoorapparaat (maar nog steeds een slecht gehoor), en een dikke donkere hoornen bril op zijn neus. Hij vindt alles meteen even genoeglijk en hoort er graag bij. Handenwrijvend van de gezelligheid, duikt hij, koud binnen, meteen in de koelkast en trakteert joviaal op een fles welkomstwijn. Gulzig klokt hij zijn eigen glas achter elkaar leeg, schenkt zichzelf en een paar anderen nog eens bij en trekt een tweede fles tevoorschijn.

 

Zijn vrouw, Anna Maria (duidelijk twee namen en twee duidelijke A’s aan het eind), is wat muizig. Zij vindt het allemaal zo lollig niet. Netjes en gewetensvol, zijn de woorden die bij je opkomen als je haar ziet. Iemand die tegen heug en meug haar plicht doet, en daar met geweld de zonnige kant van probeert te zien. Daar is ze zo druk mee bezig, dat ze bijna samenvalt met haar omgeving. Anna Maria draagt een keurige, hoog gesloten beige katoenen zomerbloes met een klein ruitje en een dito plooibroekrok tot ver over de knie. Daaroverheen een – eveneens hoog gesloten – flets blauwe bodywarmer met het kraagje omhoog. Een beschaafde donkerblauwe schoudertas (niet al te groot) hangt schuin over haar borst. Blote voeten in beige zomerschoenen completeren het geheel. Ze oogt wat kouwelijk en lijkt te krimpen telkens als Kees iets zegt. Anna Maria zorgt voor en waakt over Kees maar ergert zich tegelijkertijd aan zijn bijna boerse manier van optreden. Het is haar levensopgave om hem te smoren in haar gelovige liefde. Was hij daar nou maar gelukkig mee, dan deed ze het tenminste nog ergens voor, maar hij laat voortdurend heel subtiel merken dat het voor hem nooit genoeg is en dat ergert haar zichtbaar.

In de zaal waar de volgende dag het eerste deel van de cursus wordt gegeven, ligt net een nieuw wit wollen tapijt. Daar mogen dus geen buitenschoenen op, ook al niet omdat er in die zaal ook yoga wordt gegeven. Kéés kan die schoenen niet uit doen, alla, daar is wat voor te zeggen, zonder die schoenen kan hij niet lopen, maar hij komt niet op het idee zijn schoenen extra zorgvuldig af te vegen, of er een soort van hoesje omheen te doen. Welnee. Hij ontkent zelfs luidkeels dat het duidelijk zichtbare vuil, dat duidelijk zichtbaar van zijn duidelijk zichtbare schoenen komt, van hem is. Toont zich bijna beledigd als hem gevraagd wordt om zijn voeten toch nog maar een keer te vegen.

Ook Anna Maria trekt haar schoenen in eerste instantie niet uit. Keurig nette, vrouwelijk opengewerkte zomerschoentjes zijn het. Met een platte hak. Heel verzorgd in een iets donkerder kleur beige dan haar ruitjesbroekrokpakje. Terwijl de andere cursisten hun schoenen naast de deur neerzetten, zie je haar denken; ‘Aan die onzin doe ik niet mee’. 

 

10 reacties op “Creatief in Frankrijk – Kees en Anna Maria

  1. Truus
    23 januari 2011

    Wat een types Joke. Dat zal me het weekje wel geweest zijn. 🙂

    Like

  2. hanneke
    23 januari 2011

    wat heb ik van dit stuk genoten, je schrijft zo lekker beeldend.
    heb zelfs even hardop de naam van Anna Maria gezegd zoals het bedoeld moet zijn, zodat ze hier dachten dat ik gek was 🙂
    ik ken ook het probleem van het schrappen, soms heb je net wat meer woorden nodig om het eea duidelijker te maken.
    van mij maakt het niets uit hoor, maak jij je woorden maar vuil: ik lees toch wel.
    Al is het niet direct.

    Like

  3. minoesjka
    22 januari 2011

    Heerlijk om te lezen, die karakterbeschrijvingen. Ik zie Kees en Anna Maria haast voor me.

    Like

  4. Plato
    21 januari 2011

    Alie, je weet wat ik bedoel. Vaak is kort en bondig helemaal niet vrijwillig omdat veel mensen gewoon geen lange stukken lezen. Dan moet je kiezen. Een beetje schrijver kiest dan voor wat hij/zij wil en laat zijn oren niet naar de lezer hangen. Dat waardeer ik op deze weblog ook zo.

    Like

  5. joke
    19 januari 2011

    Dank Plato voor het meedenken. Het lijkt mij eigenlijk ook wel beter als Kees het zelf zegt. Nu is het meer de grote verteller die aan het woord is. Directe taal is veel helderder. Volgende versie van dit stukje komt het erin.
    Soms voel ik me best slachtoffer van de webloghang en kom ik niet uit met maximaal 500 woorden, omdat een verhaal nou eenmaal soms karakterbeschrijvingen nodig heeft om op verhaal te komen. Dus dan schrijf ik gewoon zoals ik wil schrijven, en/of ik knip de hele reut in stukken.

    @ Alie, Ik vind het al leuk dat je mijn verhalen leest en er iets over opmerkt of aan herkent, dus je hoeft er voor mij niet steeds bij te zeggen dat je een goed stuk vindt hoor. En kort en bondig is inderdaad prima zolang het vrijwillig is.

    Like

  6. Alie
    19 januari 2011

    D’r lopen zovail van dij Kezen rond en van die Anna (spatie) Maria’s. Treurig eigenlieks, moar ze zullen wel ain reden hemmen dat ze bestoan.

    En meneer Plato, oan kort en bondig is niks mis met, as ’t moar vrijwillig is…

    Groetjes van Alie

    o ja… ik vond ’t ain goud stuk, dat mot d’r altied eev’m biegezegd worden hè? 😉

    Like

  7. Plato
    19 januari 2011

    Ik dacht wel dat je het er om deed. Want zo is je stijl meestal niet. Ik denk dat het er nog beter uitkomt als je de zin door de desbetreffende zin laat zeggen. Zo van: ‘ja, die mat is duidelijk vuil maar het is toch DUIDELIJK dat dat niet van mijn schoenen komt etc. Zoiets. Dan merk je ook gelijk dat zijn vrolijkheid een facade is en dat als hij aangevallen wordt, hij meteen in mineur schiet.

    Maar dat zijn allemaal details hoor, Joke. Ik vond het stuk goed geschreven. Het is een verademing als iemand een probeert tot verdieping van de karakters over te gaan. Zijn we allemaal niet een beetje slachtoffer van de webloghang naar vooral kort en bondig?

    Like

  8. joke
    19 januari 2011

    Ik neem aan dat je deze zin bedoelt; …”het duidelijk zichtbare vuil, dat duidelijk zichtbaar van zijn duidelijk zichtbare schoenen komt”…

    Dat ik daar drie keer het woord duidelijk gebruik, komt doordat Kees luidkeels ontkende dat er überhaupt vuil op de vloerbedekking lag en als dat toch zo zou zijn (wat hij betwijfelt), dan kon dat zéker niet aan hem liggen (alsof hij eigenlijk maar hele kleine schoentjes aan had). Iedereen die aanwezig was, zag de verse zwarte vegen op het tapijt; het waren grote voetafdrukken die maar van één paar schoenen afkomstig konden zijn; de zijne, die je echt niet over het hoofd kon zien omdat ze zo groot en zo log waren. De anderen hadden allemaal hun schoenen bij de deur uitgetrokken. Ik heb dus een soort van tegenoverdrijving willen laten zien ten opzichte van Kees zijn hardnekkige ontkenning.

    Dat geldt ook voor die twee keer in het begin waar het gaat over Anna Maria. Zij zat bóvenop haar naam. Het was niet Annamaria, en zeker geen Annemarie, maar Annaaaaa spatie Mariaaaa. Ook hier een soort van tegenoverdrijving ten opzichte van haar overdreven manier van doen.

    Misschien heb ik dat dus niet zo handig gedaan. Zou jij een andere manier weten?

    Like

  9. Plato
    19 januari 2011

    Mooi uitgewerke karakters, Joke. Van de soort van Kees ken ik hier in België zo’n exemplaar. Niet slecht maar, zoals je zegt, erg aanwezig, bijzonder ingenomen met zijn eigen humor en zo plat als het maar kan.

    Wat me opvalt in dit goed geschreven stuk is het woord duidelijk. Dat komt een paar keer achter elkaar voor. Het lijkt er op dat je dat expres gedaan hebt. Misschien wilde je er een bepaald effect mee bereiken maar dat kan ik niet goed vatten. Ik ben, net als Novie, zeer benieuwd naar het vervolg.

    Like

  10. Novie
    18 januari 2011

    Onze oudste dochter heet ook Anna Maria hahahah alleen noemen we haar gewoon Anna en als we Maria er bij noemen roept ze snel ja koekoek hahahaha duidelijk dus een heel ander type als deze Anna Maria van Kees.
    ik verheug me op je volgend schrijven Joke!

    Like

Reageren? Ja graag!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Informatie

Dit bericht was geplaatst op 18 januari 2011 door in Korte verhalen en getagd als .

Archief

Belangstellenden

Voer je e-mailadres in om deze blog te volgen en om per e-mail meldingen over nieuwe berichten te ontvangen.

Doe mee met 235 andere volgers

Proud member of OBA

%d bloggers liken dit: