Bouwen met taal

Jokezelf over gisteren, vandaag en morgen

Creatief in Frankrijk – de eerste dag

  

Maar Anna Maria moet er toch echt aan geloven. Zíj heeft niet het excuus van orthopedisch schoeisel en botweg weigeren, ligt niet in haar aard. Dus als cursusleidster Henriette haar voor de tweede keer vraagt of ze haar schoenen uit wil doen, kan ze niet anders dan met duidelijke tegenzin toegeven. Ze haat hèm erom, want hij mag ze wel aanhouden en zij heeft het toch al zo gauw koud, zeker op blote voeten. En sokken heeft ze niet bij zich. Een medecursiste diept gedienstig snel even een paar uit haar eigen vakantiegarderobe voor haar op. De toch al enigszins gekwelde uitdrukking op haar gezicht verandert nu in diepe weerzin. De wallen onder haar ogen tonen ineens twee tinten donkerder. En met die witte, veel te grote afzakkende sokken onder haar zorgvuldige uitgekozen ruitjespak, voelt ze zich nog minder op haar gemak.  

 

Zij had hier helemaal niet naartoe gewild. Ze is hier voor hem, omdat hij zonodig tijdens de vakantie ‘diep wilde gaan’. Ze houdt niet van autorijden, maar heeft de afgelopen vier dagen 200 kilometer per dag moeten rijden, want ‘dat kan hij niet met die ogen’. En nu logeren ze ook nog eens in een aftands logement met een klein tweepersoons bed. Van slapen zal deze week dus niet veel komen, want thuis hebben ze uiteraard aparte bedden.

De cursus begint met wat lichaams- en ontspanningsoefeningen. Van Anna Maria hoeft dat niet. Daarna komen gewaarwordingen en visualisaties aan de beurt. Zij vindt het allemaal even verschrikkelijk. Ze doet heus wel mee hoor, zo kinderachtig is ze niet, maar ze geneert zich hevig. Ze houdt haar schouders en armen dicht tegen zich aan geklemd en kijkt schuw en verlegen naar de anderen. Er komt nauwelijks geluid uit haar keel en haar bewegingen blijven klein. De hele ochtend houdt ze kouwelijk haar bodywarmer aan en blijft ze haar voeten met de afgezakte witte kouden over elkaar heen wrijven. En hardnekkig blijft ze zitten in het enige vierkantje zonlicht dat door het dakraam naar binnen valt. Ze is ‘not amused’.

  

Kees daarentegen zucht het hardst en het diepst van allemaal, blaast het verst zijn adem uit en houdt zijn ogen het stevigst gesloten. En zij kijkt ernaar. Haar ogen koud en afstandelijk, terwijl hij, wild met zijn armen zwaaiend en geluiden makend, heel veel ruimte staat in te nemen.

Later op de ochtend, als hij tijdens een schrijfoefening zijn innerlijke tuin in een lustvol oranje aan een zoektocht onderwerpt en dan ‘tranen van hars’ huilt, denkt ze schamper;

‘Wat een uitslover is het toch. Àlles heb ik voor hem opzij gezet en nou toch nog huilen’.  Haar eigen gedicht loopt over van geloof, hoop en liefde, en aan het eind schijnt er een lichtje op haar en krijgt ze warmte van de zon.

 

Bij de associaties moet iedereen zijn naam op een groot vel papier tekenen en daaromheen alle belangrijke personen en activiteiten neerzetten. Op een symbolische afstand zodat je kunt zien wat belangrijk en minder belangrijk voor je is. De meeste cursisten zetten hun naam in het midden en vullen het blad op verschillende plekken met een heel arsenaal aan namen en activiteiten.  

Anna Maria schrijft haar naam bovenaan over de breedte van het blad in grote, dik getekende, rijk versierde letters. Verder kan ze niet zoveel verzinnen. De twee of drie associaties daaronder zijn in priegellettertjes opgeschreven. Ze zijn niet te lezen. Het A3 formaat papier is voor meer dan driekwart leeg gebleven.

Arme Anna Maria.

 

 

 

9 reacties op “Creatief in Frankrijk – de eerste dag

  1. hanneke
    23 januari 2011

    het is een wonderlijke combinatie, maar ik denk toch dat Kees met al zijn herrie en aanwezigheid, dat hele grote gat van Anna Maria’s niets mooi opvult.
    in dit geval 0.25+1.75=2
    ipv 1+1=2

    Like

  2. Jokezelf
    23 januari 2011

    Het zou kunnen natuurlijk, dat ze tijd nodig heeft om uit te koken en dat ze later in haar leven de touwtjes in eigen handen neemt. Er zit wel iets opstandigs in haar houding en in haar manier van doen. En dat laat ze onmerkbaar weten.

    Like

  3. Jokezelf
    23 januari 2011

    Goed gezien Minoesjka. Haar levensdoel was (toen althans) zich dienstbaar opstellen. Ze kon blijkbaar niet anders. En wat ik ook al aan Ria schreef; behalve moed, heeft ze waarschijnlijk ook steun van iemand nodig die haar helpt bij het maken van de keuze die voor haarzelf beter is.

    Like

  4. Jokezelf
    23 januari 2011

    Ria, dat lijkt inderdaad waar te zijn. Maar soms geeft het lot je meerdere keuzes die je moet grijpen. Als de dat niet durft, of je lijdt onder een groot schuldgevoel, dan heb je een steuntje in de rug nodig om de stappen te nemen voor de keuzes die je ècht wilt maken. Verder is een keuze maken voor iets nieuws voor veel mensen erg griezelig; je weet wel wat je hebt, maar niet wat je krijgt als je dat allemaal achter je laat.

    Like

  5. Novie
    23 januari 2011

    nou jij kunt goed observeren Joke een mooi verslag.Anna Maria is een stil eigenzinnig type die komt er wel.Neem dat maar van mij aan.Dit is geen zacht gekookt ei.Wacht mar even tot ze uitgekookt is dan verandert er wel wat ….dacht ik allemaal bij het lezen van dit blogje.Enfin Joke ga door ga door ik kom weer lezen!

    Like

  6. minoesjka
    22 januari 2011

    In het vorige stuk, vroeg ik me al af of Anna Maria wel echt achter de vakantie stond.

    Die gedachte was dus niet voor niets! Het liefst was ze dus gewoon heel veilig thuis gebleven.
    Maar zich dienstbaar opstellen was blijkbaar haar levensdoel.
    Triest eigenlijk, maar voor zo’n vrouw is er wel heel veel moed voor nodig om een andere kant op te stappen.

    Like

  7. Ria
    22 januari 2011

    Toch lijkt het of je lot al bij voorbaat vaststaat en dat je dan ook, de keuze die je zou willen maken toch niet maakt.

    Like

  8. Joke
    21 januari 2011

    Gefeliciteerd met jullie tweejarig samenzijn Plato! Er gaat inderdaad nagenoeg altijd een deur of een raam open als er eentje dichtgaat in je leven. Maar je moet het vaak eerst zien om het te geloven. Veel mensen hebben de moed niet om eerst een deur te sluiten, voordat er een andere opengaat. Of schrikken ervoor terug om een andere deur open te doen als iemand anders er eentje voor hun neus heeft dichtgeslagen.

    Ik hoop dat de Anna Maria van dit verhaal uiteindelijk voor haar eigen leven heeft gekozen. Tijdens die week gebeurde er van alles in de interactie, waardoor er wat frictie tussen haar en Kees ontstond, maar ik vrees dat ze haar voorzichtige gedachten daarover, eenmaal thuis, weer diep heeft weggestopt. Ze was diep gelovig en vond dat ze tot het einde der tijden bij haar eenmaal gekozen echtgenoot moest blijven. En een gehandicapte laat je natuurlijk helemáál niet in de steek.

    Maar wie weet; het is inmiddels zo’n vijftien jaar geleden.

    Like

  9. Plato
    21 januari 2011

    De leegte in haar is meer dan voelbaar. Wat moet daar een puin tussen die synapsen worden rondgedragen. Verschrikkelijk. En dan die man die daar ‘heel veel ruimte staat in te nemen.’ Je brengt het beeld met kracht bij me naar boven. Ik zie ze zo staan.

    Dit had mijn situatie een beetje kunnen zijn. Tenminste als ik niet met kracht geweigerd had met mijn ex. naar de Franse versie van de cursus in wonderen te gaan. Want ik vond dat tien keer niks, dat aanschurken tegen anderen die zogenaamd diep wilden maar zich toch vooral koesterden in elkaars veiligheid. Door die weigering is ex nu ex want met cursusgenoot aan de rol geraakt.

    Deur ging dicht…. een andere deur ging open. En daar stond Maria. En daarop tik ik dit stukkie nu zo maar in Hasselt, op de dag dat we vreugdevol twee jaar samen zijn. 🙂

    Anna Maria, kies voor jezelf, kies voor het leven. Het kan.

    Like

Reageren? Ja graag!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Informatie

Dit bericht was geplaatst op 19 januari 2011 door in Korte verhalen en getagd als .

Archief

Belangstellenden

Voer je e-mailadres in om deze blog te volgen en om per e-mail meldingen over nieuwe berichten te ontvangen.

Doe mee met 237 andere volgers

Proud member of OBA

%d bloggers liken dit: