Bouwen met taal

Jokezelf over gisteren, vandaag en morgen

Perpetuum mobile – een kettingreactie

 

Hij opent de ogen.

Een schrift. Een pen. Een vaag vergeten gevoel. Waar dacht hij aan? Hij noteert woorden die opwellen. Onophoudelijk bekrabbelt hij het papier. Bang iets te vergeten, houdt hij nauwgezet zijn invallen bij. Gedachten komen en gaan, daarom schrijft hij alles op. Want vergeten is verliezen en wat verloren is, bestaat niet. Dus vastleggen is ‘er zijn’.

schriftjesOm zijn hersenspinsels te bewaren tot ze geschreven kunnen worden, laat hij ze rondzingen in het hoofd. Zodoende denkt hij lang hetzelfde. De hersenen repeteren zijn zinnen in verschillende bewoordingen. Soms gaat daardoor zijn oorspronkelijke redenering verloren. Daarom registreert hij meteen. Moeilijk, want denken gaat sneller dan schrijven. Al schrijvend, denkt hij alweer iets anders en ook dat moet hij optekenen. Dus maakt hij, middenin een gedachte, alvast notities over de volgende. Tegelijk werkt hij verder aan de eerste, terwijl de tweede rondzoemt tot hij hem opschrijft. Ondertussen dringt zich vaak een derde, of zelfs vierde overweging op.

Kijkend naar de stapels volgeschreven schriften naast zich, knikt hij tevreden: “Het bewijs,”mompelt hij, ‘ik denk, ik schrijf, dus ik besta’. ‘Als je samenwoont,’ legt hij in priegelhandschrift vast, ‘vliegen gedachten weg. Dan heb je geen argumenten!’

Ineens dat onbehaaglijke besef. Tegenstribbelend duwt hij het weg. Te laat! Het zaadje is gezaaid. Worteltjes onvrede zoeken een weg en algauw overwoekert een allesoverheersend inzicht zijn brein.  “Maar,” denkt hij, “dan had ik een ooggetuige. En had ik een zoon of een vader, dan had ik toekomst en verleden. Dat zou voldoende zijn.”

Zijn ademhaling stokt. Hij valt stil. Schrijft niet meer. Denkt niet meer. Is niet meer. Loeiende geluiden. De deur gaat open. Het schriftje belandt op de stapel. Een leeg exemplaar wordt opengevouwen. Een schakel omgezet.

Hij wordt wakker. Met een zacht knagend bewustzijn, noteert hij gedachten op het maagdelijk witte papier. dagboekfragment

Geschreven voor Plato’s WE300 – aantekenen

 

19 reacties op “Perpetuum mobile – een kettingreactie

  1. Rob Alberts
    3 september 2018

    Ik schrijf dus ik besta?

    Ik mis een aantal bloggers, bijvoorbeeld Plato.
    Bestaan deze bloggers nu niet meer???

    Verwarde groet,

    Like

    • Jokezelf
      3 september 2018

      Plato bestaat volgens mij nog steeds, dat wil zeggen; ik heb zijn bedenker nog ontmoet op de presentatie van mijn boek over Sjeng van Dalsum op 10 maart jl. Hij heeft alleen te kampen met hartklachten, waardoor hij minder, of in feite niet meer, blogt. Erg jammer. Ik hoop dat hij zich gauw weer wat beter gaat voelen. Dit is zijn nieuwe adres: https://platoonline.wordpress.com

      Like

Reacties zijn gesloten.

Informatie

Dit bericht is geplaatst op 30 januari 2011 door in Fantasy, science fiction en sprookjes, Psychologie.

Categorieën

Archief

SCHRIJVENDE SENIOREN GEZOCHT: SCHRIJF MEE!

Afbeelding van Steve Buissinne via Pixabay

Ik schrijf al enige tijd stukjes voor de hoe ouderen denken site en we zijn continu op zoek naar enthousiaste medeschrijvers

Wij zoeken ouderen vanaf ca. 55 jaar die graag vertellen over alle perikelen die zij als ouderen/senioren in onze samenleving meemaken.

Denk jij uit te kunnen leggen hoe wij ouderen denken? Heb je je seniorenhart verpand aan de schrijverij? Vertel jij graag hoe het jou vergaat en wat je meemaakt als oudere in een steeds snellere maatschappij? Heb je een vlotte pen en een goed gevoel voor taal? Doe dan mee op Hoe Ouderen Denken!

Interesse? Mail ons wat recente teksten (zodat we een indruk krijgen van je schrijfstijl) en een korte motivatie:
redactie@hoeouderendenken.nl 

%d bloggers liken dit: