600 miljoen minder naar psychische zorg!

Patiënten met psychische problemen gaan eigen bijdrage betalen, patiënten met lichamelijke kwalen niet.

Wordt er in de gezondheidzorg 395 miljoen bezuinigd op zaken waar ik het mijne van denk, voor de psychische zorg wordt vanaf 2012 600 miljoen minder uitgegeven.

Het kabinet hoopt dat mensen bij ‘klein leed’ dan geen beroep meer doen op psychiatrische hulp. Mensen moeten hun problemen weer wat vaker ‘in eigen kring uitvogelen’, zegt minister Schippers van de VVD. Alsof ze dat niet eerst proberen voordat ze zich melden voor een behandeling bij een psycholoog. Alsof mensen het leuk vinden om naar een psychiater te gaan. En als ze dan eindelijk de moed hebben kunnen opbrengen om naar een psycholoog te gaan (neem maar van mij aan dat heel veel mensen dat nog steeds een afgang vinden), worden, in plaats van de huidige acht, nog maar vijf consulten vergoed uit de basisverzekering. Daarbij gaat de eigen bijdrage omhoog van 15 naar 20 euro per gesprek en komt er in de tweedelijn een eigen bijdrage van 100 tot 295 euro, afhankelijk van de lengte van hun behandeling. Dan hebben we het dus over patiënten met zware psychische problemen, die daardoor langdurig psychiatrische begeleiding nodig hebben. Verder komt er een eigen bijdrage van 145 euro per maand voor patiënten die opgenomen zijn in een instelling voor geestelijke gezondheidszorg, vaak mensen die op bijstandsniveau leven. En last, but not least, gaat de behandeling van een aanpassingsstoornis uit het basispakket.

De opmerking van de minister dat mensen die nu bij de psycholoog lopen, hun problemen in eigen kring kunnen oplossen, vind ik onzin en is eenvoudig te weerleggen. Als mijn cliënten dat hadden gekund, waren ze niet in behandeling gegaan, maar hadden ze het inderdaad zelf wel opgelost. Vaak lopen mensen jaren met problemen voordat ze er überhaupt zelfs maar aan durven denken om de stap te nemen. “Ik ben toch niet gèk”, hoor ik vaak op mijn spreekuur. Nee, dat bent u niet, zeg ik dan naar waarheid. U bent psychisch ziek en daar is gelukkig wat aan te doen.

Met  vijf consulten in de eerstelijn kun je aardig wat problemen te lijf, al kun je het ook ‘pleisters plakken bij psychische problemen’ noemen.  Ook de tweedelijn gebruikt de vijf-gesprekken-methode in de hoop dat cliënten snel opknappen, maar vaak zijn vijf gesprekken eenvoudigweg te weinig om de problemen opgelost te krijgen. Deze mensen zullen dus ofwel meteen moeten worden doorverwezen naar de tweedelijn – wat veel duurder is, ofwel gaan na die vijf consulten alsnog de tweedelijn in – wat het dubbel duur maakt.

Ik vind het discriminerend om psychiatrische patiënten wel een eigen bijdrage te laten betalen voor de hulp die ze krijgen en andere patiënten niet. Het levert bovendien het stigma op dat het allemaal niet zo erg zou zijn. Maar mensen met een depressie, een angststoornis, met rouwproblemen of een persoonlijkheidsstoornis, zijn net zo ziek als mensen met een maagzweer, een longontsteking of kanker.

Kunnen mensen dan niet wat meer zelf betalen? Natuurlijk wel. Ze hebben ook geld over voor het onderhoud aan hun auto, dus waarom dan niet voor hun eigen psychische gezondheid? Maar het is de manier waarop; als je een eigen bijdrage invoert voor psychische behandelingen, moet je dat óók doen voor medische behandelingen. Èn je moet ervoor zorgen dat niet de mensen met de laagste inkomens het gelag gaan betalen.

22 gedachten over “600 miljoen minder naar psychische zorg!

  1. Stel jezelf de vraag:wil ik in een land leven waar de helft arm is, waar er mensen sterven door verwaarlozing, waar verzorging en hulp wordt ingekrompen, waar criminelen worden vertroeteld en slachtoffers moeten verrekken, waar stelselmatig belasting gelden verkeerd terecht komen?

    Waar gezegd wordt dat er een scheiding van kerk en staat is, en er dan TOCH wordt gepraat over toestemming om winkels zondag’s te openen ipv van de idioterie om standaard zondags de winkels te sluiten?

    Zouden die politici niet begrijpen dat ze zelf ook ooit oud worden en verzorging nodig hebben?

    Zo. nou stop ik.

  2. Resumerend: ik begrijp niet dat nederland zo is afgegleden.
    Meer en meer is het geworden zoals de Stalinisten zeiden.
    het schijnt dat als functie eis een totale afwezigheid van sociaal gevoel noodzakelijk is tegenwoordig.
    Maar ook de afwezigheid van enig rationeel maatschappelijk inzicht.
    En natuurlijk blijf ik met lastige vragen zitten.

    Waarom worden hoge inkomens zo overmatig beschermd/
    Waarom mogen zij het geld voor cultuur en kunst en onderwijs voor 90% opmaken?

    Waarom worden kleine bedrijven zo zwaar belast en doet de overheid niets omzelfstandigheid te promoten?

    Vroeger waren er extreme vakeisen voor instalateurs b.v.; na het openen van het oostblok zijn die vervallen; dat heeft de kwaliteit natuurlijk zwaar aangetast. Waarom moest dit gebeuren?

    Waarom is onderwijs zo slecht?
    Waarom is onderwijs zo slecht toegankelijk voor lagere inkomens?

    Personelijk ben ik er voorstander van, direct uit de euro te stappen en een herstel periode te starten voor NL; zodat we onze sociale staat–onze waardigheid en waarde–weer kunnen herstellen na de desastreuze periode van bakelende.
    ————-
    Wat betreft slachtofferhulp: dat dient een automatisme te worden.
    Het is toch niet te pruimen, dat een veroordeelde crimineel wel alle hulp krijgt die nodig is (zie zelfs de hopeloze TBS klanten) en hun slachtoffers mogen verekken?

    Maar als er een politicus is die mij de rede en de redelijkheid ervan kan aantonen, houd ik mijn grote bek dicht, uiteraard.

  3. Zoorry voor lange recties; maar een combinatie van een bepaalde opmerking en even niks te doen zette mij aan het pennen…

Reacties zijn gesloten.

Powered by WordPress.com. door Anders Noren.

Omhoog ↑

Mobiele versie afsluiten
%%footer%%