Bouwen met taal

Jokezelf over gisteren, vandaag en morgen

Lucian Freuds onverhulde werkelijkheid

Afgelopen woensdag, 20 juli 2011, is Lucian Freud overleden. Hij is 88 geworden en was een van de belangrijkste, nog altijd schilderende, hedendaagse kunstenaars ter wereld.

Leigh Bowery (1990), Lucian Freud

Leigh Bowery (1990), Lucian Freud

In 2008 hield het Haagse Gemeentemuseum een overzichtstentoonstelling van zijn werk. Daarvóór had ik nog nooit van hem gehoord (maar des te meer van zijn grootvader Sigmund), laat staan iets van hem gezien. Ik was verbijsterd èn geschokt door wat ik zag, want het was mijn eerste kennismaking met de neorealistische schilderkunst. Met ingehouden adem heb ik door de zalen gedwaald. Af en toe moest ik gaan zitten om bij te komen van de intense indrukken. Want het waren geen ´mooie´ schilderijen. Geen verfijnde streken op het doek, geen weggemoffelde rimpels, wratten, vetkwabben of andere ongerechtigheden. Niks kunstzinnig gedrapeerde voiles over onaantrekkelijk geachte lichaamsdelen. Integendeel, Freud benadrukte juist de zichtbare tekortkomingen van zijn modellen. Daarbij zette hij de vuilkleurige verf dik aan, waardoor de soms meer dan manshoge portretten extra hard bij de onvoorbereide kijker binnenkomen. Hij deed niet aan mooier maken. De open en blote, lelijke werkelijkheid vond hij mooi genoeg. En die wilde hij nog wel een handje helpen ook.

Lucian Freud 2001 - Queen Elisabeth

Lucian Freud 2001 – Queen Elisabeth

Niet iedereen kan de confrontatie aan met de onverhulde, rauwe, agressief realistische manier waarop  hij schilderijen maakte van de (naakte) mens in al zijn kwetsbaarheid. Een vriendin bekende dat zij door die schilderijen zo tegen haar eigen vergankelijkheid en toekomstige aftakeling aanliep, dat ze er niet meer naar kon kijken. Zij vond de portretten lelijk en werd er verdrietig van.

 

 

 

Lucian Freud's Benefits Supervisor Sleeping (1995)

Lucian Freud’s Benefits Supervisor Sleeping (1995)

In mei 2008 bracht het schilderij ‘Benefits Supervisor Sleeping’ (plaatje links) op een veiling in New York 33,6 miljoen dollar (19,4 miljoen euro) op. Het hoogste bedrag dat ooit is betaald voor een werk van een nog levende kunstenaar.

Verbazingwekkend dat ik hem pas in 2008 heb ontdekt. En nu is hij dood.

 =====================

Niet speciaal geschreven voor Plato’s WE 300 (precies driehonderd woorden over een woord – in dit geval verstoppen – dat niet in het stuk genoemd mag worden). Toevalligerwijs past het daar wel tussen. Lees hier andere artikeltjes met het verstopte woord.

18 reacties op “Lucian Freuds onverhulde werkelijkheid

  1. P.H.M van de Kletersteeg
    22 juli 2011

    Die van Scheringa vond ik klasse.
    De rest, soms een beetje te…
    Maar je kan niet alles hebben.
    Hij kwam uit een maffe familie, waarvan het bekenste lid aan geschiedvervalsing deed om een verhouding met zijn schoonzusje te camoufleren…

    Like

  2. Ramirezi
    22 juli 2011

    Zijn portretten vind ik mooi – en ze hebben ook wel iets van spitting image…

    Like

  3. minoesjka
    22 juli 2011

    Ik kende deze schilder niet, maar wat je van hem hier laat zien en hoe je het beschrijft, word ik erg nieuwsgierig.
    Ik zie liever iets realistisch, dan dat gekunselde.
    Bedankt dat je dit met ons deelde.

    Like

  4. Carel
    22 juli 2011

    Die late ontdekking geldt voor velen. Scheringa (DSB) kocht ook een werk van hem voor zijn Scheringamuseum, iets eerder, maar dat was voor mij de eerste keer, ‘Naaktportret op rode stoel’

    Like

Reacties zijn gesloten.

Informatie

Dit bericht is geplaatst op 22 juli 2011 door in Beeldende kunst.

Categorieën

Archief

Belangstellenden

%d bloggers liken dit: