Bouwen met taal

Jokezelf over gisteren, vandaag en morgen

Adamo

Vanmorgen beluisterde ik de podcast van de Avro Sandwich uitzending van 28 oktober. In het eerste uur draaide Jacques “Alleen voor jou” van Adamo. En dat bracht mij terug naar de vroege jaren zestig. Adamo was toen razend populair in Nederland. Door zijn optreden in de Vuist van Duys, maar daardoor niet alleen. Die man (eigenlijk nog een jongen) was romantisch! Had zo’n mooie hese stem! En die taal! Kortom, ladingen meisjes adoreerden de Bard uit België. Ook ik was fan, maar niet zo groot als mijn nichtje, bij wie mijn zusje (11) en ik (12) in de zomervakantie van 1964 een week logeerden.

Zij was vijftien, had een abonnement op de Muziek Express èn de Muziek Parade, en haar kamertje hing vol met foto’s en posters van haar idool. Ze had een sprei waarin Adamo’s portret was gehaakt, en een kussen waarop zijn hoofd was afgebeeld. Mijn zus en ik kochten van ons zakgeld ook wel eens een Muziek Express en Adamo hing ook bij ons aan de muur, maar wij plakten ook Cliff Richard en Elvis Presley, Johnny Hallyday en Paul Anka, de Beach Boys en de Animals, en vooral de Beatles boven onze bedden.

Zittend op haar sprei, met haar armen om het kussen, draaide mijn nichtje de hele dag alles wat ze van Adamo had; ‘Quand les roses’, ‘Amour perdu’, ‘Vous permettez monsieur’ (dat toen weken in de hitparade stond) en ‘Tombe la neige’. Ik kan de songs nog altijd bijna letterlijk meezingen. Zij luisterde in opperste staat van verrukking en was niet, of nauwelijks, aanspreekbaar. En telkens als ze zijn naam hoorde, of een flard van een liedje, dan sloeg ze haar blik omhoog en verzuchtte hartstochtelijk: ” Oooooohh – Adaaaaaamoooo”.   

Nog steeds, bijna 50 jaar later, zuchten mijn zus en ik, telkens als we iets van Adamo horen,  automatisch: Oooooh – Adaaaamo!

Geschreven voor WE300 Bezetenheid
(èn – twee vliegen in één klap – voor de Sandwich Hyves

34 reacties op “Adamo

  1. Albert y Mara fotolog
    30 oktober 2011

    Puur sentiment, remember the sixties, with Back to the 60’s.
    Een plezante log met leuke plaatjes er bij.
    Onze vraag: “Had je deze log ook geschreven als er geen
    We-opdracht had bestaan???
    Nogmaals een hele leuke flashback die Albert en ik
    helemaal meegemaakt hebben. Bedankt.
    Grtz Mara

    Het volgende heeft Albert even voor je opgezocht op internet.
    De hele levensloop van Adamo.

    Belgische zanger, tevens acteur (in Duitstalige films) van Italiaanse afkomst die in de jaren ’60 grote hits scoort met o.a. ‘Dolce Paola’, ‘Quand Les Roses’ en ‘Tombe La Neige’. ‘Vous Permettez Monsieur’ staat begin 1964 op nummer 1 in Nederland. Adamo dankt zijn doorbraak in Nederland overigens aan het Willem Duys-programma Voor De Vuist Weg met al zijn broertjes en zusjes.

    Van Italië naar België
    Salvatore Adamo komt op 1 november 1943 in de Siciliaanse stad Comiso ter wereld. Zijn vader is metselaar maar kan in zijn vaderland geen werk vinden en daarom verhuist de familie in 1947 naar België waar vader Antonino Adamo in de mijnen gaat werken.

    Salvatore zingt als kind in het kerkkoor en begint al op jonge leeftijd met het componeren van muziek en met het schrijven van teksten. Hij speelt op de gitaar die hij van zijn opa kreeg en doet mee aan alle talentenjachten in de buurt.

    Van eerste plaat tot wereldhit
    Zijn eerste plaat neemt hij op in 1962 . Met ‘Sans toi, mamie’ lukt het in 1963 om zijn eerste nummer 1 hit te scoren. Daarna gaat alles snel, hij verovert de wereld met ‘Vous permettez, Monsieur?’.

    De daaropvolgende nummers (o.a. ‘Dolce Paola’, ‘Quand Les Roses’ en ‘Tombe La Neige’) zijn eveneens zeer succesvol en in 1964 is hij zelfs wereldwijd de best verkopende artiest.

    Films
    Salvatore kiest naast een carriëre als songsmid en zanger ook voor een loopbaan als acteur. Hij speelt achtereenvolgens mee in drie films ”les Arnaud”, ”L’Ardoise”, “L’île au coquelicot”. Hij trouwt met zijn jeugdvriendinnetje Nicole Durant en wordt vader van Antony, Amélie en Benjamin.

    De wereld over
    En hij blijft musiceren. In de loop der jaren treedt hij op in over de hele wereld: Amerika, Canada, Chili, Duitsland, Frankrijk, Israël…en hij toert bijna jaarlijks in Japan. Hij zingt in het Frans, Duits, Engels, Spaans, Italiaans, Nederlands en zelfs Japans. Salvatore Adamo heeft zonder meer een talenknobbel en spreekt de meeste van de talen goed of zelfs vloeiend.

    Gezondheid
    In mei 1984 krijgt Adamo een hartaanval en na een zware operatie gaat hij uiteindelijk toch weer door met zingen, optreden en componeren. In 2004 krijgt Salvatore opnieuw met ernstige gezondheidsproblemen te kampen. In mei van dat jaar krijgt hij een hersenbloeding. Ook dit keer gaat hij verder, nu na een jaar rust. Op 2 januari 2007 komt zelfs alweer zijn 20ste studio album uit : “La Part de l’ange”.

    Veertig jaar bezig
    Nu na ruim veertig jaren op het podium heeft hij wereldwijd meer dan negentig miljoen platen verkocht. Zijn oeuvre bestaat uit ruim 600 chansons en gedichten waarvoor hij tientallen gouden platen kreeg.

    Adamo heeft nog steeds de Italiaanse nationaliteit maar voelt zich thuis in België. Al vele jaren woont hij samen met zijn echtgenote Nicole in Brussel (Ukkel, België ) maar hij bezit ook een huis in de Midi (FR) en een appartement in Parijs.

    Like

    • jokezelf
      30 oktober 2011

      Sooo hé Albert dat is een aardig stukje informatie dat je bij elkaar hebt gesprokkeld. Dank je wel.
      En dan jullie vraag aan het begin; ja ik had dit stukje ook geschreven als er geen WE300 opdracht met dit woord was geweest. Ik was er nl al mee bezig voor de Hyves Sandwich en toen paste het naadloos in de WE. (twee vliegen in één klap dus).

      Like

  2. Voetje
    30 oktober 2011

    Wat heb jij die bezetenheid goed beschreven!

    Like

  3. Novelle
    30 oktober 2011

    Adamo och ja die ken ik nog wel.Het hij had een mooie stem.Ik vind het een mooi soort van bezeten zijn.Vooral als je nog zo jong bent.Graag gelezen Joke.

    Like

    • jokezelf
      30 oktober 2011

      Ja lief hè. Jonge mensen kunnen nog zo vol overgave fan zijn van iemand.

      Like

  4. Redstar
    30 oktober 2011

    Veel tieners gaan zo met hun idolen om. Mijn zus was helemaal idolaat van Cliff Richard en later The Police. Qua posters aan de muur het zelfde verhaal dus.

    Like

    • jokezelf
      30 oktober 2011

      En jijzelf Redstar? Ook idolaat geweest van iemand als tiener?

      Like

  5. Magda
    30 oktober 2011

    Leuk om te lezen! Weet u dat Salvatore, zoals zijn vrienden hem noemen, 7 november a.s. optreed in het nieuw luxor in Rotterdam! Er zijn nog kaarten dus ….. haal uw zusje en nichtje over en ga er heen! U zult er geen spijt van hebben!

    Like

    • jokezelf
      30 oktober 2011

      Ik heb het gehoord ja. Ik ga kijken of het lukt.

      Like

  6. Ria
    29 oktober 2011

    Enig… Ja Adamo en Rocco Granata zie ik zo voor me .Mijn lievelings-filmster was Gregory Peck en mijn lievelingszanger Rocco Granata .
    Prachtige WE 300
    Groetjes ,Ria

    Like

    • jokezelf
      30 oktober 2011

      Rocco Granata herinner ik me ook nog wel. Hij heeft in Nederland één hitje gehad als ik het goed heb. Zong ook zo leuk gebroken Italiaans/Nederlands

      Like

  7. Pingback: WE 300: Het woord voor oktober/november | Platoonline

  8. platoonline
    29 oktober 2011

    Het aardige is; Adamo is in België nog steeds een bekendheid die regelmatig op TV te zien is, net als zijn landgenoot Rocco Granata van wie onlangs een biografie uitkwam. Het zijn allebei goede zangers die hun sporen verdienden maar ook nog eens de sympathie van het volk wisten te behouden. Een leuk logje waar ik de bladen, de groepjes en de sfeer uit mijn jeugd weer in terugvond. Fantastisch om te lezen. Van mij mag je er een serie van maken.

    Like

    • jokezelf
      30 oktober 2011

      Misschien niet eens zo’n gek idee plato, want die tijd heeft veel idolen voortgebracht. Ik vond het erg leuk om te schrijven en ook op de Hyves Sandwich slaat het stukje aan. Ik denk erover na.

      Like

  9. geesjesgedachten
    29 oktober 2011

    Ach, daar hebben we Adamo. Vroeger vond ik hem niet leuk, nu wel.
    Gek he hoe je gedachten kunnen veranderen over muziek.
    Ik vind het leuk maar zo bezeten als ik van Willy deville ben zal ik nooit van Adamo worden.

    Like

  10. Marja
    29 oktober 2011

    Een verrukkelijke bezetenheid.

    Like

Reacties zijn gesloten.

Informatie

Dit bericht was geplaatst op 29 oktober 2011 door in WE300 en getagd als , , , , , , , , , , .

Archief

Belangstellenden

%d bloggers liken dit: