Bouwen met taal

Jokezelf over gisteren, vandaag en morgen

Pril geluk

Elf was ik. Misschien twaalf. Mijn vriendje Jos, een jaar ouder, kwam mij vaak na het eten halen. Dan zaten we dicht naast elkaar in het trappenhuis en luisterden naar zijn transistor radiootje.

Mijn vader vond dat niks. Met zijn tweeën. Op die trap. Met de buitendeur dicht. Dus af en toe trok hij aan het touw (wij woonden op twee hoog) waardoor de deur openging.
“Oh,” riep hij dan quasi onschuldig naar beneden, “ik dacht dat er gebeld werd”. Dat gebeurde om de tien minuten, tot hij om half acht naar beneden riep; “Joke, je pyjama ligt klaar, je moet naar bed!”
Mijn vriendje droop af en ik ging boos naar boven omdat ik het gemeen vond dat mijn vader mij zo te kijk zette. Ik hoefde immers nog niet naar bed. Maar mijn vader wist van geen ophouden; “wie weet wat je daar allemaal uitspookt,” zei hij nors, “wat moet je met die jongen?” Ik had geen idee wat ik met hem moest, maar merkte wel dat het anders was dan ‘gewoon’. Dus ontkende ik bij hoog en bij laag dat er iets was.

Als ik niet naar buiten mocht, fietste Jos de hele avond heen en weer in de straat. Hij keek dan naar boven of ik voor het raam stond. Mijn vader lachte hem er om uit en mijn zus en mijn moeder lachten mee. Ik vond dat gefiets ook wel grappig, maar stiekem was ik er trots op dat hij dat voor mij deed.

Op een van die transistoravondjes gaf Jos mij ineens een zoen. Ik voelde het in mijn buik kriebelen. Verlegen namen we die avond afscheid.

Niet veel later verhuisde ons gezin naar een andere wijk in dezelfde stad. Mijn vriendje heb ik nooit meer gezien.

(een verhaaltje uit de ouwe doos)

18 reacties op “Pril geluk

  1. Janny
    21 november 2011

    Heel herkenbaar! Ja… dat waren nog eens tijden. Vaders die om de 10 minuten hun dochters in de gaten hielden.
    Wrang… ik hoorde gisteren een verhaal van een meisje van 13 jaar dat een hele nacht weg was geweest. Haar ouders hadden haar niet gemist en waren gewoon naar hun werk gegaan. Het kind kon halverwege de dag zó weer het huis in zonder dat iemand iets in de gaten had!
    Ik denk dat zo’n kind later meer last heeft van haar ouders gedrag dan wij, Joke!
    Liefs,
    Janny

    Like

  2. Noelle52
    21 november 2011

    Leuk verhaal ach zo onschuldig en papa maar denken dat zijn kleine meisje belaagd wordt door haar vriendje. Hoe ging dat later toen het ech wat serieuzer werd haha.

    Like

  3. Marja
    20 november 2011

    Prachtig. Zo puur en onschuldig werd het nooit meer.

    Like

  4. ejwblog
    20 november 2011

    Herkenbaar…mijn eerste jeugdliefde verhuisde naar het Noorden.
    Was er een week kapot van.

    Like

  5. Trees
    20 november 2011

    Oh wat erg he als je ergens van beschuldigd wordt, want daar leek het wel op, terwijl je geen idee hebt waar het over gaat… 😦
    Je zou hem eens moeten googelen, dat vriendje van vroeger 😉

    Like

  6. Mirjam Kakelbont
    20 november 2011

    Heerlijk verhaal vol jeugdsentiment.
    Mijn ouders waren bang dat ik overbleef. Dan zeiden ze tegen mij: ‘Ga toch eens met ons mee naar dansles. Daar lopen zulke leuke jongens rond.’ Met mij en dansles is het nooit iets geworden…
    Maar als ik nu naar mijn 15-jarige dochter kijk, snap ik des te beter de zorgen van je vader. Gelukkig vindt mijn dochter jongens (tot nu toe) ‘zo onbelangrijk.’

    Like

  7. hanneke
    20 november 2011

    ach, jeugdsentiment.
    mooi verhaal, joke.
    zo heerlijk onschuldig, maar pa had zijn voelsprieten al uitgestoken.
    vaders van dochters hebben het maar moeilijk 😉

    Like

  8. Wondelgijn
    20 november 2011

    Ach… en nooit de neiging om hem weer eens op te sporen??

    Like

  9. minoesjka2
    20 november 2011

    Ja, ik kan me dit verhaal nog herinneren.
    En ook nog wat ik de vorige keer (en nu) dacht : tja, ook ik werd gewaarschuwd voor jongens ….. ik snapte er niets van 🙂

    Like

  10. Dieneke
    20 november 2011

    Ach………..schattig.Je vader begon al vroeg met ‘zagen’ om met Wim Zonneveld te spreken.

    ot;Je kunt nog raden bij mij??????????????

    Like

Reageren? Ja graag!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Informatie

Dit bericht was geplaatst op 20 november 2011 door in kind en getagd als , , , , , , , , , , , .

Archief

Belangstellenden

%d bloggers liken dit: