Bouwen met taal

Jokezelf over gisteren, vandaag en morgen

Dansles in de jaren zestig


“Variée!” De stem galmt door het lokaal. De muziek wordt langzaam zachter. 
Verstoord kijkt Olga om. Nu al? Het gaat net zo lekker. Eindelijk iemand die het een beetje kan. Niet zo’n onbehouwen hork met rode wangen, en angstzweet onder zijn oksels, die om de twee tellen haar tenen aan gort trapt. Nee, echt iemand die weet wat hij doet. Logisch natuurlijk, want deze jongen assisteert de dansleraar bij haar eerstejaarsgroep. Was ik maar vast tweedejaars, denkt ze, dan waren die klompendansers weg. 
Ze kijkt om zich heen. De andere meisjes lopen over de dansvloer op zoek naar de beste danspartsners, maar zij wil geen ander. Deze jongen danst heerlijk. Als ze een beetje blijft plakken, quasi met hem in gesprek gaat, kan ze misschien nog een ronde. Meestal is ze niet snel genoeg en blijft er alleen een hobbelpaard over. Daar heeft ze geen zin meer in. Zij wil beter leren stijldansen, maar al die suffe gozers duwen en trekken in plaats van dat ze de dame leiden tijdens het dansen. Wat doen die jongens hier eigenlijk? Waarom staan ze niet in de disco te stampen? Moesten hier zeker van hun moeder heen. Voor hun ontwikkeling natuurlijk. Alsof dat helpt.

De jongen tegenover haar draait zich wat van haar af en weer naar haar toe, zodat het lijkt alsof hij een nieuwe danspartner heeft. Hij geeft haar een knipoog. Olga straalt. Fijn, weer met hem. Verlegen kijkt ze hem aan. “Mag dat wel?” piept ze.

“Och, er mag zoveel niet,” antwoordt de jongen, “en het gaat toch prima?”  Olga knikt. “Nou dan! Vooruit meid, jij danst hartstikke goed en dit is de laatste dans vanavond.”

De dansleraar telt; één twee drie, één twee drie. De muziek zwelt aan en en Olga zweeft weg op de klanken van The Last Waltz. 

Geschreven voor WE-300 van Plato over het woord afwisseling. 
Eisen: precies 300 woorden en het woord niet in het verhaal noemen. 
Ook meedoen en/of andere verhalen lezen over afwisseling? Klik hier.

De foto heb ik gevonden bij dansschooltimmermans.nl
De mensen op de foto komen niet in het verhaal voor.


46 reacties op “Dansles in de jaren zestig

  1. Spuit11
    25 februari 2012

    Dansles heb ik nooit gehad, ik ging stiekem op zondagmiddag met vriendinnen liftend naar een of ander gat. Om daar op de muziek te dansen, waren de bands met een hitje. Ik kan me: “Ik heb geen zin om op te staan” nog herinneren.:-)

    Like

    • jokezelf
      25 februari 2012

      Dat dansen op bands met een hitje gebeurde overal in den lande. Errug leuk was dat. Ik kwam wel in de Robinson in Landsmeer, of ergens in de buurt van Alkmaar in van die restaurantachtige tenten. Amsterdam was te ruig. Daar mocht ik niet heen.

      Like

  2. Dwarsbongel
    25 februari 2012

    Wij hoorden niet te dansen, dus ook niet op dansles: te werelds…
    Die foto doet me overigens wel denken aan bijeenkomsten van de Gereformeerde jeugdvereenigingen enzo, qua uiterlijk en aankleding van de jongelui. Stiekem luisterden we wel naar “wereldse” muziek, dus rock ’n roll. Déze muziek vonden we maar slappe hap; we noemden hem Engelbert Huppelding – toch nog een associatie met dansen dus!
    Op latere leeftijd ben ik nog op even dansles geweest. Mijn toenmalige vriendin vond dat ik steeds uit de maat was, maar zij zat toen ook op line-dance en ik zag haar nogal eens andere passen maken dan de rest…

    Like

    • jokezelf
      25 februari 2012

      De ‘wereldse’ jongelui waren in die tijd net zo netjes gekleed als de wat minder wereldse. Wel liep er hier en daar iemand in minirok, maar dat was het dan wel zo’n beetje. Het wereldse zat hem natuurlijk in het elkaar aanraken van de jongen en het meisje. Dat was de kat op het spek binden. Ook wij vonden deze muziek niet zo geweldig. Maar je kon er wel heerlijk op dansen.

      Like

  3. Simen Vrederat
    25 februari 2012

    Er was toen nog geen vrouwenoverschot, zoals je zult begrijpen.

    Like

    • jokezelf
      25 februari 2012

      Nou… bij mij op de dansschool waren altijd meisjes teveel. Vandaar dat jongens vanuit de gevorderden groepen gevraagd werd om te assisteren bij de jongerejaars.

      Like

  4. Simen Vrederat
    25 februari 2012

    Slechts twee goede herinneringen resten mij.
    Als je niet zo hard kon lopen bij het signaal : zoekt u dame dan mocht je met de assistente van de dansleraar. Wat me het hardlopen al direct heeft afgeleerd. Want zij mocht er wezen en dan zelfs in mijn armen.
    En Herman’s Hermits, No milk today.

    Like

    • jokezelf
      25 februari 2012

      Hahaha net zoals de meisjes graag met een van de mannelijke assistenten dansten. En Heman’s Hermits werden toen inderdaad veel gedraaid. Leuke muziek was dat.

      Like

  5. geesje
    25 februari 2012

    Ik heb verdorie nooit dansles gehad!
    M,n zwager Eltjo(de broer van m,n lief) en Bennie (een collega van m,n lief), zij “dwingen” me zo te dansen dat ik me als een zwevend elfje voel.
    Er zijn leiders en lijders in het dansen.

    Een leuke bijdrage Joke!

    Like

  6. HDJ Vidajo
    24 februari 2012

    Waarom het gebruik om dansles te krijgen is verdwenen? Kennelijk vonden teveel jongeren het destijds stom of zijn moderne prikkels aantrekkelijker.

    Like

    • jokezelf
      25 februari 2012

      Veel jongeren van toen werden inderdaad min of meer gedwongen op dansles gestuurd. Dat gebeurt tegenwoordig niet meer. Alleen als je het erg leuk vindt, ga je dansles nemen. Door de ballroomdance programma’s van de afgelopen jaren (zoals dansen met sterren en strictly come ballroom, wat komend seizoen door Reinout ?Oelremans in Nederland op de buis wordt gebracht) is de animo voor danslessen weer wat toegenomen. Maar het gaat tegenwoordig – hoop ik – wel wat moderner toe dan vroeger (hoewel ik destijds óók Latijns Amerikaans leerde dansen).

      Like

  7. FT
    24 februari 2012

    Ik was er zo een op klompen….heb wel maat 48 of is dat geen goed excuus 😉

    Like

    • jokezelf
      25 februari 2012

      Ja toch wel hoor. Maat 48 en dan pas 16 zijn of zo. Ik geef het je ook te doen 😉

      Like

      • FT
        25 februari 2012

        Was iets ouder en gedwongen door mijn ex die goud met ster had. Was geen gelukkige periode in mijn leven, in haar leven ook niet daar ik met vrijdansen altijd iemand anders uitzocht die net zo onbeholpen als mij was 😉
        Gevolg was dat ze dagenlang kwaad op me was….

        Goed weekend!

        Like

  8. Annette Lemaire
    24 februari 2012

    Wat heerlijk zo ging het inderdaad…zoveel harken en horken…alleen slijpen dat konden ze wel….tot op heden nooit een danspartner gevonden….(dansen was een verticale uiting van een horizontaal verlangen)…..

    Like

    • jokezelf
      25 februari 2012

      Ja die uitdrukking “dansen is een verticale uiting van een horizontaal verlangen” ken ik nog wel. Kwam dat niet uit een liedje van destijds? Of een conference van d’een of d’ander?

      Like

  9. Marja
    24 februari 2012

    Wat een heerlijke herinneringen. Ik heb genoten van deze WE. Ook de muziek is zo herkenbaar. Zalig en zoet.

    Like

  10. Trees
    24 februari 2012

    Wat een enig verhaal Joke, een mooie WE300! Ik zie mezelf nog als 16jarige op dansles als ik die foto bekijk! Ik vond dat variée soms ook helemaal niks… Had later een danspartner waar ik ook mee afgedanst heb… Leuke herinnering!

    Like

Reageren? Ja graag!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

Informatie

Dit bericht was geplaatst op 24 februari 2012 door in Korte verhalen en getagd als , , , , , , , , , , , , , , .

Archief

Belangstellenden

%d bloggers liken dit: