Bouwen met taal

Jokezelf over gisteren, vandaag en morgen

Grote blokken

Ik mag als eerste kiezen. Blij loop ik naar de blokkenhoek. “Nee,” zegt juf, “alleen als de jongens niet met blokken willen, mogen de meisjes. Meisjes kiezen de poppenhoek.  Dat is ook leuk.” Ik schud mijn hoofd. Ik heb zelf poppen en die zijn stom. Ik ga liever spelen of een boekje lezen. Ik heb ook blokken, maar geen grote om bruggen te bouwen en huizen zo groot als ikzelf. Tranen springen in mijn ogen. Ik bijt op mijn onderlip.
Juf zegt dat ik mag schilderen op de ezel. Schoorvoetend loop ik naar het keukentje. Ik doe een plastic schort voor, pak penselen en verf, en een jampot met water.

grote blokkenEenmaal bezig, vergeet ik het rumoer om me heen. Met gefronste wenkbrauwen en bijtend op het puntje van mijn tong, kwast ik erop los. Ineens draven drie jongetjes door de klas. Ze lopen mijn ezel omver! Verf stroomt over de vloer. Ik gil en deins achteruit, tegen een andere ezel. Een kind schreeuwt. Ze slaat en schopt me. Ik duw haar terug zover ik durf, want van mijn moeder mag ik wel pestjongetjes slaan, maar dít is een meisje.

Intussen ligt mijn schilderstuk als een dweil op de grond. Met grote ogen kijk ik naar het krijsende kind. Ze staat nu op mijn werk te stampen: “Jouw schuld!” huilt ze.
Een harde hand in mijn nek. Ik probeer los te komen, maar juf pakt mijn arm en sleurt me naar de deur. “Naar buiten”, zegt ze boos, “kinderen die de boel op stelten zetten, kunnen we niet gebruiken!” De deur sluit met een harde klap. Ik duik tussen de jassen aan de kapstok. Tranen stromen over mijn wangen, uit mijn neus lekt snot. Ik veeg het weg met mijn mouw. Ik wil niet meer naar school. Waar is mijn moeder?

28 reacties op “Grote blokken

  1. ram1955
    11 april 2012

    Jemig, wat onrechtvaardig. Steengoed geschreven.

    Like

  2. platoonline
    11 april 2012

    Goh, wat werd ik boos tijdens het lezen. Stomme juf die niet verder kijkt dan haar neus lang is. Stom dat alleen jongens met blokken mogen spelen. Maar ja, zo was dat in de jaren vijftig en zestig. Alles was nog opgedeeld in traditionele vormen en patronen. Er zijn dan ouders die roepen: is niet erg, de grote wereld is ook niet altijd rechtvaardig. Hier worden kinderen hard van. Ik heb dat altijd een kul-opmerking gevonden. Rechtvaardigheid voor alles. In dat opzicht ben ik nooit gegroeid tot een een wakkere volwassene. Enfin… een geweldig verhaal, zowel qua vorm(en) als inhoud.
    Driewerf hulde.

    Like

  3. artafterallart
    11 april 2012

    onrecht, daar moet je
    voor naar school, zodat je weet
    hoe goed je’t thuis hebt 🙂

    Like

  4. Pingback: WE-300: Het woord voor april | Platoonline

Reacties zijn gesloten.

Informatie

Dit bericht was geplaatst op 11 april 2012 door in kind en getagd als , , , , , , .

Categorieën

Archief

Belangstellenden

%d bloggers liken dit: