Bouwen met taal

Jokezelf over gisteren, vandaag en morgen

Toon Hermans

Een van mijn vaders wapenfeiten heeft te maken met de eerste voorstelling van Toon Hermans in Carré in 1963 of ’64. Mijn ouders zaten op het hoogste balkon; eigenlijk te ver van het toneel om Toon echt goed te kunnen zien, maar ze genoten. Van de conference waarin hij steeds weer nieuwe familieleden ten tonele voerde, wijzend op een stoel of een grote potplant; m’n zus d’r man is tandarts – hij trekt met zn linkerbeen. Van professor Rötelflöt, van de liedjes in Limburgs dialect. Van Broadway artiest Golden Johnny en van vader die op stap ging; zit m’n jasje goed, zit m’n dasje goed? Van de koldermuziek en van de perzik die door Toon met smaak verorberd werd. En vooral van de High Society met de gehaktbal; leg néér die bal!.

Na de pauze kwam Toon op in overhemd met rode bretels en een strooien hoed op zijn hoofd. Hij was in de wei, vertelde iets over een specht, las wat versjes voor en toen kwam toneelmeester Johnny op met een vogelfluitje. En dat fluitje triggerde mijn vader – die prachtig op zijn vingers kon fluiten – om op te staan en te fluiten als een nachtegaal. Het was vast heel mooi, maar het verstoorde de voorstelling natuurlijk wel. Toon viel stil en draaide zich langzaam naar het balkon zoals alleen Toon dat kon. De zaal hield zijn adem in, maar Toon keek rustig zoekend naar boven en zei toen luid en duidelijk, wijzend op mijn vader die nog steeds rechtop stond: “aha, un joli pantalon”. Johnny grijnsde, de zaal lag plat en mijn vader ging gevleid en breed lachend weer zitten. Geweldig vond hij het dat Toon speciaal tegen hem iets had gezegd. Mijn vader leeft niet meer, maar ‘un joli pantalon’ is in ons gezin nog steeds een gevleugelde uitdrukking voor iemand die een flauwe grap maakt waar iedereen toch om moet lachen.

Hieronder het openingslied uit die show, gezongen door de Jazzpolitie voor het programma een nieuwe jas uit 1994.

(geschreven voor en gepubliceerd op de Sandwich Hyves)

14 reacties op “Toon Hermans

  1. Ria
    3 mei 2012

    16 jaar was ik toen ik voor het eerst kennis maakte met Toon Hermans.
    Hij stond 3 meter van mij vandaag op en laag podium. Na enkele andere anekdotes begon hij over Jante zag eens pruimen hangen.Ineens glinsterden zijn oogjes ,keek me aan en zei;”maar ik,ik zag ze wel hangen.
    En ik………..kreeg een kleur als een boei, keerde me vlug om alsof hij het niet tegen mij had .Achteraf heb ik er wel om kunen lachen als ik er mee geplaagd werd.
    Leuk stuk
    glimlach, Ria

    Like

  2. platoonline
    3 mei 2012

    Dat is nog eens een formidabele familieherinnering, Joke. Die kun je inlijsten. Geweldig. Leuk dat Toon er zo reageerde.
    Dit stukje doet me denken aan de tijd dat ik zeventien was (1965). Ik werkte net, in een supermarkt. En terwijl wij de schappen vulden, deden we Toon na. We kenden hele stukken conference uit ons hoofd. Vooral die bal, die perzik maar ook die versieringen op de schouder etc. en we waren continue luidruchtig blij. Onze chef heeft er nooit wat van gezegd, maar onze supermarkt was de vrolijkste in heel Westfriesland. Jouw stukje werpt het venster van mijn herinneringen plotseling wijd open. Dank je wel.

    Like

  3. staartje
    2 mei 2012

    Heerlijk van die mensen die uit de band durven te springen. Un joli pantalon! Hoe verzint een mens het.

    Like

  4. gewoonanneke
    1 mei 2012

    Mooi verhaal en een leuke reactie, dat zijn van die dingen die in de familie blijven he…..

    Like

  5. hannekelive
    1 mei 2012

    werkelijk Toon!
    een unieke man, meer dan een lolbroek… veel meer!

    Like

  6. isis45
    30 april 2012

    Wat moet je vader genoten hebben en zo trots als een pauw denk ik. Die familie verhalen blijven altijd leuk.

    Like

  7. ram1955
    30 april 2012

    Wat een leuk verhaal.

    Like

  8. babbelegoegje
    30 april 2012

    Prachtig hé. Zoiets blijft in de familie hangen. 😆

    Like

  9. Mirjam Kakelbont
    29 april 2012

    Lieve reactie van Toon. Kan me voorstellen dat je vader zo groos als een bezem was! En je moeder??

    Like

    • jokezelf
      30 april 2012

      Hahaha, mijn moeder schaamde zich kapot, maar kon er later toch ook wel om lachen.

      Like

  10. Annet
    29 april 2012

    Wat een leuk verhaal Joke.
    Subtiel opgelost door Toon, zoals hij was…..

    Het was toch ook een echt haantje je vader….~)

    Like

Reageren? Ja graag!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Informatie

Dit bericht was geplaatst op 29 april 2012 door in Humor, Persoonlijk, Theater, Film en Cabaret en getagd als , , , , , , , , .

Archief

Belangstellenden

Voer je e-mailadres in om deze blog te volgen en om per e-mail meldingen over nieuwe berichten te ontvangen.

Doe mee met 253 andere volgers

Tentoonstelling bibliotheek Noordwijkerhout

Start expositie werk Sjeng van Dalsum2 maart 2018
nog 11 dagen

Berichten die ik leuk vind

%d bloggers liken dit: