Bouwen met taal

Jokezelf over gisteren, vandaag en morgen

Lezen – de ultieme vrijheid

Een van de belangrijkste ervaringen in mijn vroegste jeugd was het leren lezen. De vreugde om te begrijpen wat ergens stond en de opperste bevrediging van het zèlf kranten, boeken of tijdschriften te kunnen lezen, staat me nog heel erg bij. Toen ik het eenmaal door had, las ik met volle overtuiging alles wat maar enigzins in aanmerking kwam; tot aan teksten op verpakkingen aan toe. Ik kreeg er nooit genoeg van.

 

 

 

 

 

Drie was ik toen mijn vader mij daadwerkelijk leerde lezen. Ik vroeg hem voortdurend wat ergens stond, wees hem teksten op gebouwen aan en had daardoor al wat letters en woorden leren ontcijferen. Mijn vader vond het prachtig, zo’n eigenwijs wurm. Apentrots liet hij mij voorlezen uit de Donald Duck en het verhaaltje vervolgens navertellen aan anderen, die niet wilden geloven dat ik daadwerkelijk begreep wat ik las.

Zelf lezen was de ultieme vrijheidsdaad. Nu kon niemand mij meer iets wijsmaken, want ik kon het zelf en had op dat gebied niemand meer nodig. Bovendien bleek al snel dat ik met dat lezen een fantastische ontsnappings-mogelijkheid uit de werkelijkheid had gekregen, waar ik dankbaar en met overgave gebruik van maakte.

31 reacties op “Lezen – de ultieme vrijheid

  1. Ria
    31 mei 2012

    Zet een klein kind in de auto .Zo gauw ze langs een bord komen met Mac Donalds roept het zo klein als ze is ; Daar…….Mac Donald.
    groetjes, Ria

    Like

  2. Bart
    29 mei 2012

    Ja, een blog naar mijn hart, ik herken dat gevoel nog wel, geweldig was dat, voor het eerst kunnen lezen.
    Ik schijn als ukkie al aanhoudend op krantenkoppen te hebben gewezen, en steeds maar gevraagd te hebben wat er nou stond! 🙂

    Like

  3. Letterzetter
    29 mei 2012

    Wat herkenbaar! Ik zie het ook weer terug bij m’n kleinkinderen. Er is er ééntje die vrijwel alles verslindt! Maar ze vindt het ook nog steeds fijn voorgelezen te worden, en dat vind ik dan op mijn beurt weer zo leuk.
    Lezen verrijkt je leven!

    Like

  4. dieneke
    29 mei 2012

    Goh hoe herkenbaar.

    Like

  5. hannekelive
    29 mei 2012

    het had mijn blog kunnen zijn, wat een wereld ging er voor me open toen ik de letters leerde.
    mijn kinderen (op een na) waren ook zo leergierig als het op lezen aankwam

    Like

  6. isis45
    29 mei 2012

    Ik verslond vroeger ook zoveel boeken, de bibliotheek was voor mij niet groot genoeg!

    Like

    • jokezelf
      29 mei 2012

      Dat herinner ik me ook nog. die bibliotheken. Wij hadden bij ons in de buurt een winkeltje dat boeken uitleende voor een dubbeltje per stuk. En er was ook een buurthuis met een flinke kast boeken. Ze hadden een lijst waarop je kon aankruisen wat je wilde hebben. Ik las ze met vier tegelijk en was dan binnen een week weer terug. Gelukkig was de openbare bibliotheek ook niet zo heel ver weg, dus toen ik in die twee buurtzaken uitgelezen was, ging mijn moeder met mij naar de OB, waar ik overigens nog steeds lid van ben.

      Like

  7. swithaRo
    28 mei 2012

    Ik was meer een dromertje…

    Like

    • jokezelf
      29 mei 2012

      Dromen deed ik ook, maar dan ’s nachts als ik sliep. Ik ging graag naar bed vanwege dat dromen. Op een gegeven moment kon ik zelf het verloop ervan bepalen, wat de lol om te gaan slapen nog groter maakte.

      Like

      • swithaRo
        29 mei 2012

        Ah mooi. Ik droomde ook overdag. Sloot me af. Enorme binnenwereld. Niet altijd handig…

        Like

  8. Sannah
    28 mei 2012

    Ik zag en zie het bij mijn kids. Wat een verrassing die tekens die ze overal al zagen nu betekenis te kunnen geven. En inderdaad, echt álles wordt onder handen genomen; van het pakje hagelslag, tot het uithangbord, een merkje op een kledingstuk of de tekst op een fles.

    Van mijn eigen ontdekkingsreis in deze kan ik mij echter hélemáál niets meer herinneren.

    Like

    • jokezelf
      29 mei 2012

      Ja, inderdaad, ook een merkje, of de tekst op een pak wc papier. Alles wat maar letters had, werd bekeken, gelezen en meerdere keren herhaald. Alsof het wonder weg zou gaan als je de tekst neer zou leggen.

      Like

  9. hartelijkehothulk
    28 mei 2012

    Ow, wat leuk om dit te LEZEN !

    Like

  10. ram1955
    28 mei 2012

    Zo voelde ik me ook. Alleen was ik niet zo jong als jij. Wat een vlotte kleuter!

    Like

    • jokezelf
      29 mei 2012

      Ja, ik was erg jong. En zeker voor die tijd. Tegenwoordig kunnen kleuters vaak al veel meer dan wij vroeger. Door tv en computer, die wij toen nog niet hadden, en doordat kleuters tegenwoordig eerder met leren in aanraking komen.

      Like

Reageren? Ja graag!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Informatie

Dit bericht was geplaatst op 28 mei 2012 door in Persoonlijk en getagd als , , , , , , , , .

Archief

Belangstellenden

%d bloggers liken dit: