Bouwen met taal

Jokezelf over gisteren, vandaag en morgen

Ode aan de doden

De hele week waren er op de publieke omroep programma’s te zien en te horen van de KRO over hun aandacht voor diegenen die het afgelopen jaar zijn overleden: voor wie steek jij een kaarsje aan? Ik heb de spotjes gehoord, maar ik heb niet één van de programma’s gezien of beluisterd en dat terwijl ik de hele week heb gedacht; ik steek een kaarsje op voor mijn vader die op 21 januari van dit jaar, na een heftig ziekbed, is overleden. Ook dat kaarsje heb ik niet opgestoken. Te druk, andere dingen gingen voor, gedachten als dat doe ik straks wel, als ik beneden kom, morgen kan ook nog, van die dingen.

Gisteren, 2 november, op Allerzielen, was er een film; “And when did you last see your father?” Niet gekeken. Leek me te heftig, ik kon me er niet toe zetten.

Nu is het 3 november, de dag ná het feest van alle zielen. En nú steek ik een kaarsje op voor mijn vader. Dag pap. Veel liefs van mij.

 

Waarom branden katholieken een kaarsje?

20 reacties op “Ode aan de doden

  1. platoonline
    26 november 2012

    Hoe gaat het nu met je Joke? Dat writersblock, is dat er nog steeds. Het lijkt wel een virus. ik heb nog nooit zoveel inactieve blogs meegemaakt. Of zit iedereen nou te facebooken en te twitteren? Het is zo stil.

    Like

    • jokezelf
      30 november 2012

      Ik ben er nog hoor en mijn writersblock ook, maar vooral omdat ik het zo achterlijk druk heb met mijn werk en de mantelzorg voor mijn moeder en alles wat er in een mensenleven nog meer komt kijken aan moeilijke en ingewikkelde dingen. Ik ga proberen om meer tijd voor mezelf vrij te maken, maar dat valt (excusez les mots) om de dooie dood niet mee 😉

      Like

  2. Ludwig
    18 november 2012

    De kalender bepaalt onze emoties, wel… zou dat graag bepalen en meteen ook de commercie daar rond. Kerst, nieuwjaar, Pasen, een en twee november, moedr- vader- grootouderdag… Maar we laten beter onze interne kalender spreken, de dagen en tijden dat we met ons echte innerlijke, ons ware zelf naar de dingen gaan en beleven. Al de rest is soms zo onecht en opgedrongen.

    Like

  3. jokezelf
    16 november 2012

    Dank allemaal voor jullie lieve woorden.

    Like

  4. hannekelive
    12 november 2012

    we hebben de draad weer opgepakt, toch ben ik nog regelmatig verdrietig over mijn kleinkind dat niet levend geboren mocht worden (nu alweer een maand geleden) en dat zal voorlopig wel zo blijven.
    al merk ik in mijn omgeving dat de rouwtijd nu wel voorbij mag zijn.
    alsof daar een tijd voor staat.
    sterkte joke en ik wens je heel mooie herinneringen aan je vader toe, die de pijn wat verzachten.
    xx

    Like

  5. platoonline
    8 november 2012

    Ik brand toevallig op mijn weblog hetzelfde kaarsje als jij, zie ik. Wel ik brand maar een kaarsje voor Frans54 die plotseling overleed en voor Corry en Ria die heftig ziek zijn. Het kaarsje staat ook voor al mijn overleden gezins- en familieleden. Ik vergeet ze ook zonder kaarsje niet want de dagelijkse stilte herinnert me maar al te vaak aan hen die me lief waren. Enfin, ik zoek de stilte vaak ook zelf.

    Zo’n plotseling overlijden laat overigens wel weer loepzuiver zien hoe belangrijk het is om iets van je leven te maken en het vooral NU te doen. Sommige mensen leven alsof ze 200 jaar worden en menen de tijd te moeten doden. Maar ze houden er onvoldoende rekening mee dat de tijd hun wel eens kan doden. Ik denk daar wel eens aan en zie het als een aansporing om de dingen niet uit te stellen.

    Like

  6. smijling
    5 november 2012

    ja soms vind ik het moeilijk ik heb andere gedachten gevoelens dan mijn fam.en ze verklaren mij voor ………… dat ik nog aan overleden fam en vrienden denk .en herdenk .

    Like

  7. jokezelf
    5 november 2012

    Allen bedankt voor jullie steunende woorden.

    Like

  8. muizenoren
    5 november 2012

    Veel sterkte.
    Wij gebruikten tot voor kort een zelfgemaakte kalender met mensen die we iedere week in het zonnetje zetten. Het was een reactie op de scheurkalender die vol stond met namen van heiligen waar we niks mee hadden en die we dus niet vierden (Sinterklaas en Sint Maarten waren uitzonderingen). Zo dronken we iedere zaterdagavond een glas op mensen die we om de één of andere reden bewonderden en die die week jarig waren. En we staken een kaarsje aan op de verjaardagen van het overlijden van mensen die ons dierbaar waren. Intussen zijn we het een beetje vergeten, misschien is het tijd om de kalender opnieuw in te voeren.

    Like

  9. Mark
    4 november 2012

    Ik denk wel heel vaak dat ik mijn vader es wat vaker zou moeten bezoeken. Hij heeft een druk leven nog. Nog volop aan het werk en zo. En hij is al 68. Hij sterft in het harnas en dan heeft hij nauwelijks tijd gehad om te genieten van zijn kleinkinderen.

    Like

Reageren? Ja graag!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Informatie

Dit bericht was geplaatst op 3 november 2012 door in Persoonlijk en getagd als .

Archief

Belangstellenden

Voer je e-mailadres in om deze blog te volgen en om per e-mail meldingen over nieuwe berichten te ontvangen.

Doe mee met 235 andere volgers

Proud member of OBA

%d bloggers liken dit: