Bouwen met taal

Jokezelf over gisteren, vandaag en morgen

DNA

Verzamelen zit mij in het bloed.  Ik erfde het van mijn ouders. Die bewaarden hun leven lang alles wat ze mooi vonden, of later misschien zouden kunnen gebruiken (‘kind, jij hebt de oorlog niet meegemaakt’). Hun zolder stond vol planken, oude fietsbanden, gedragen kleding, stukjes van oude lappen, speelgoed, ansichtkaarten en tekeningen van de kinderen. Er stonden tientallen schoenen, meerdere stuks van elke soort gereedschap, miljoenen spijkers in alle soorten en maten, schoteltjes van kopjes, en kopjes van schoteltjes, die gebroken waren maar niet weg mochten, want ‘je weet maar nooit’. Er was een kolenkit uit het jaar kruik, een wc-bril, duizenden knopen, een oude teil….  Dit alles – en nog veel meer – bleef bewaard en verhuisde mee naar drie opeenvolgende woningen.

Als kind spaarde ik sigarenbandjes, zoals mijn moeder suikerzakjes had verzameld en mijn vader postzegels, centen, stuivers en andere munten. Trouw plakte ik de bandjes in opbollende schriften en ik voelde me steenrijk met die groeiende stapel boekjes. Wat ouder stapte ik over op kauwgumplaatjes, sleutelhangers, speldjes (geprikt op schuimrubber), proefmonstertjes en wat er maar gratis weggegeven werd bij de dagelijkse boodschappen. Ook had ik tijdenlang grote verzamelingen knikkers, kleurpotloden, puntenslijpers, buttons. Later veranderde dat in spaarpotten, theepotjes en Pierrots in verschillende uitvoeringen. Ook mijn middelbare schoolagenda’s bewaarde ik, volgeplakt met de Beatles, Adamo en andere toenmalige popidolen. Na verloop van tijd kreeg ik er genoeg van en dan belandde de boel op zolder, want ‘dat is leuk voor later’.

Toen ik ging trouwen, kreeg ik de hele mikmak mee. Maar waar moest het staan? Tentoonstellen in mijn woonkamer? Ik dacht het niet! Dus bleef alles in een verhuisdoos, die naar zolder ging. En om te voorkomen dat ik met verweesd serviesgoed bleef zitten, gooide ik het schoteltje achter een kapot gevallen kopje aan en vice versa. Dat scheelde alvast.

Maar gaandeweg begonnen zich nieuwe collecties op te dringen; boeken, platen, cassettebandjes, cd’s, videobanden, dagboeken. Boeken gooi je niet weg, die zijn voor eeuwig, maar mijn platen heb ik weggedaan toen ik een cd-speler kocht. Intussen staan mijn cd’s nu vier rijen dik. Mijn werkagenda’s gooide ik altijd weg. Toch heb ik nu een stapeltje liggen vanaf 1996 tot en met 2012. Waarom? Geen idee, want ik kijk er nooit in.  Maar ik aarzel om ze naar de papierbak te brengen.

genenHet zit in mijn genen, wat ik u brom.

22 reacties op “DNA

  1. isis45
    28 januari 2013

    Ik heb zo’n man. Die kan ook niets weggooien, de zolder staat er vol mee en ik word er ietwat kriegelig van. Maar ook hij heeft het niet van een vreemde.

    Like

  2. brenazet
    27 januari 2013

    Wij hebben op zolder nog vele onuitgepakte dozen staan sinds de verhuizing van Nederland naar Frankrijk. Ron had voor de verhuizing 4 aanhangwagens naar het grofvuil gebracht want bij de Schalm wilde ze het niet hebben. ( het moet wel heel erg zijn geweest) Ik begrijp niet waar al die troep vandaan is gekomen want in mijn vorige huis in Nederland had ik geen zolder, wel een schuur .Ik vind het altijd zonde om dingen weg te gooien, ik voel me dan schuldig. Ik ben er in ieder geval maar eens mee begonnen om andermans troep niet meer aan te nemen, die voelen zich ook schuldig en zijn blij als zij er zo vanaf komen. Hier op die enorme zolder van de boerderij merken we niet zoveel van die dozen maar ooit moet ik ook eens zo’n fijne opruimsessie houden. Dat verzamelen waar jij het over hebt Joke heb ik niet zoveel gedaan,nou ja poezieplaatjes dan. Wel alle agenda’s, dagboeken en brieven van vriendinnen in schoenendozen bewaard, als een soort van bewijs wie ik ben geweest?

    Like

  3. dieneke55
    27 januari 2013

    Nou best herkenbaar,de schipper heeft het dna niet zo dus dat scheelt………zeker een kwart.Onze zolder is keurig opgeruimd maar de multi functionele logeerkamer poeh, als er nu iemand komt logeren zal die staand moeten slapen vrees ik.

    Like

  4. EJW
    27 januari 2013

    Speldjes heb ik verzameld en vliegtuigplaatjes en lucifermerken en sigarenbandjes en dat terwijl ik de lucht van sigaren verschrikkelijk vind. Laatst heb ik eens flink opgeruimd maar nog niet genoeg. Het kriebelt om verder te gaan na het lezen van jou opgeruimde log.

    Like

  5. Fenny
    27 januari 2013

    Oh ik krijg het op mijn heupen, schoonmaakkoorts,lentekriebels, ik wil opruimen. Heb ook nog troep zat!

    Like

  6. minoesjka2
    27 januari 2013

    O, wel een beetje herkenbaar Joke!
    En ja, ook bij mij is verzamelen met de paplepel ingegoten ……….
    Dus …….. veel agenda;s heb ik ook nog, en heel vaak denk ik :o, dat kan ik nog wel eens gebruiken, kleding in diverse maten liggen in een uiitpuilende kast. En boeken ………. ja, die verzamel ik, en zal ik niet weggooien ……… wel ben ik sinds mijn beste vriendin onverwacht overleed begonnen met opruimen. Ik heb gezien wat zij allemaal aan overbodig spul in huis had, dat wil ik andere niet aandoen 🙂 al heb ik nog geen plannen hoor op uit te stappen ……… je kunt je maar beter voorbereiden.

    Like

  7. Mirjam Kakelbont
    27 januari 2013

    Oh,..en ik dacht dat ik erg was, maar dat blijkt hartstikke mee te vallen! De laatste tijd ben ik zoveel mogelijk aan het ruimen geslagen, maar makkelijk is het niet. Groetjes, Kakel

    Like

  8. Marja Van Den Boogaardt
    27 januari 2013

    Ontzettend herkenbaar. Ik heb nog enkele grote sigarenbanden en speldjes. Pure nostalgie.

    Like

  9. gewoonanneke
    27 januari 2013

    Heel herkenbaar heb nog steeds speldjes, sleutelhangers, knikkers en nog wat van die dingen Flippo’s op de zolder in een doos. De rest mijn huishoudelijke spullen zijn aardig opgeruimd door mijn scheiding maar eigenlijk heb ik nog te veel, dat kan ik makkelijk wegdoen met de speldjes en dat soort dingen heb ik meer moeite dus die staan niemand in de weg.

    Like

  10. Selma
    27 januari 2013

    Verhuisdozen vol, die ongeopend wel tien keer zijn meeverhuisd.
    Ik heb ze afgelopen jaar opengemaakt (dik twintig), omdat ik niet wilde dat mijn kinderen met die zooi zouden zitten als ik dood ben.
    Blij dat ik ze opgeruimd heb! Er zijn er nu nog vier over, alleen met echte schatten, zoals een correspondentie tussen mijn ouders uit WO II en zo).
    En mijn boekenkast, die eerst vier wanden van twee kamers besloeg, is uitgedund tot drie kastjes met de ultieme boeken, die ik nog altijd nasla, of wil herlezen.
    Verder heb ik vorige week (onder veel meer) veertig wijnglazen naar de kringloop gebracht. Ik krijg toch nooit veertig wijndrinkers op bezoek?
    Weg met bezit. Heerlijk om met minder en minder spullen te leven, en met een opgeruimd huis te kunnen sterven!

    Like

Reageren? Ja graag!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Informatie

Dit bericht was geplaatst op 27 januari 2013 door in (Zinnige) onzin en flauwekul, Persoonlijk en getagd als , , , , , , , , , .

Archief

Belangstellenden

%d bloggers liken dit: