Bouwen met taal

Jokezelf over gisteren, vandaag en morgen

Een vaste baan?

De mascara liep in dunne zwarte stroompjes over haar wangen. Verbeten veegde Anja haar tranen weg. Ze had zich niet boos willen maken, maar door de woorden van haar vader had ze zich niet kunnen beheersen. Stampvoe­tend van machteloze woede had ze hem van alles in zijn gezicht geslingerd, alsof haar leven ervan af hing. ‘Nou ja,’ bedacht ze snotterend, ‘ergens klopt dat wel, want hij regelt mijn leven al sinds ik geboren ben. En daar is hij nog in ge­slaagd ook. Voor hèm ben ik na de HAVO naar de PABO gegaan, omdat hij zelf zo graag onderwijzer had willen worden. Maar hier houdt het op!’
Resoluut maakte ze haar gezicht droog en deed haar pc aan. Eerst maar eens die ontslagbrief schrijven.

Twee jaar was Anja nu invalster in groep vijf van een basisschool in Amster­dam. Maar hoe graag ze ook betrokken wilde zijn bij het schoolge­beuren, de kinderen in haar klas deden haar niets. Ze vond ze vervelend en kleurloos. Hun belevenissen, hun ouders, haar collega’s – allemaal saai. Ze voelde zich gevangen in een vak dat ze eigenlijk niet zelf gekozen had.

Die ochtend, bij de koffieautomaat, vertelde directeur Wilfried Vroegindewei haar dat ze een vaste aanstelling kreeg. Anja reageerde nauwelijks. Wilfried keek haar onderzoekend aan: “Fijn toch? Nu heb je zekerheid.”
“O ja – erg blij – niet verwacht” stamelde ze. Anja ontsnapte aan zijn priemende blikken en ging met haar bekertje cappuccino aan de hoektafel zitten. In gedachten zette ze voors en tegens onder elkaar. Ze kreeg het er benauwd van. Wat haar betrof waren er meer argumenten tegen, waarna ze als vanzelf in de afweging van het beroep kwam: ‘Als ik iets van mijn leven wil maken,’ peinsde ze, ‘moet ik stoppen met lesgeven. Hier word ik niet gelukkig van.’ Wat ze dan wel ging doen, wist ze nog niet, maar ze zou in ieder geval een deel van haar spaargeld gebruiken voor een wereldreis van een paar maanden, te beginnen in Azië. En als ze terugkwam, wie weet.. misschien een studie psychologie?

vaste aanstellingWeer thuis, ontvouwde Anja enthousiast haar plannen voor haar verbijsterde ouders. Haar moeder had vooral bezwaren tegen de rèis: “Kind toch, helemaal alleen? Je bent nog zo jong, en dan naar Azië. En wat zonde van het geld ook! Ga lekker een paar weekjes naar Spanje, dan ben je er ook even uit. Je zal zien dat je er dan heel anders tegenaan kijkt. Je bent gewoon een beetje moe, dat is alles.” En met opeen geknepen lippen werkte ze verder aan een truitje voor een op stapel staand kleinkind.
Haar vader hoorde haar zwijgend aan, maar bij haar plan om bij terugkomst weer te gaan studeren, viel hij fel uit: “Als je maar niet denkt dat je dan je luxe leventje kunt blijven leiden! En op kamers ga je niet, want dat kan ik niet betalen…” Hij haalde even adem: “Waar begin je aan! In deze tijd! Je hebt een goede baan en een prima salaris, krijgt een vast contract. Wat wil je nog meer? Jij zit gebakken voor je leven. Misschien word je nog wel eens hoofd van die school.” Resoluut vouwde hij zijn armen voor zijn borst en keek haar over zijn donkere bril streng aan: “Ik ben het er niet mee eens!”
Met stomheid geslagen, luisterde ze naar zijn tirade. Ze wond zich steeds meer op, tot ze zich niet meer kon inhouden. “Kleinzielige geldwolf,” schold ze en ze schreeuwde dat ze zijn centen niet eens wilde, “als ik op kamers wil, dan doe ik dat. Ik ben drieëntwintig. Ladingen studenten redden het van de studiefinanciering of werken erbij. Dat kan ik ook!”

Stampend liep ze de kamer uit, slikkend tegen de tranen die zich een weg naar buiten vochten, en dreunde de deur dicht. Haar eigen leven was begonnen.

18 reacties op “Een vaste baan?

  1. Rebelse Huisvrouw
    27 februari 2014

    Gelijk heeft ze. Er zijn genoeg mensen gegijzeld omdat ze ooit een verkeerde keus – of juist géén keus – hebben gemaakt.

    Like

  2. minoesjka2
    27 februari 2014

    Heel pakkend, zeker die laatste zin, want ja, op dat punt begon haar zelfstandige leven inderdaad pas echt!
    En als ze doorzet, wat zal ze er dan sterk uitkomen, daar ben ik van overtuigd.
    Erg mooi geschreven.

    Like

  3. roadlaura1969
    27 februari 2014

    Ouders zijn (over) bezorgd …Toch komt deze meid er wel chapeau dat voor haar eigen keuze gaat. Want een gedemotiveerden lerares kan men missen als kies pijn…iets wat zei onder ogen zag (Y)

    Like

    • jokezelf
      27 februari 2014

      Zeker, je zult de leerkrachten de kost moeten geven die niet gemotiveerd voor de klas staan. Dit is natuurlijk veel beter. Dat geldt overigens voor alle beroepen; als je je er niet lekker in voelt, vind ik dat je moet kijken of er andere mogelijkheden zijn, of je je werk misschien leuker kunt maken, of – als dat allemaal niet kan – dat je je werk beschouwt als geldautomaat en dat je in je vrije tijd gaat doen wat je leuk vindt.

      Like

  4. Plato
    27 februari 2014

    Het was het enige goede dat ze kon doen. Ouders zouden meer besef moeten hebben van wat er in een volwassen telg omgaat. Maar ze prikken vaak in op bestaanszekerheid. Eerlijk gezegd heb ik ook wel eens zo tegen mijn zoon gepraat. Maar ik weet dat hij mans genoeg is om daar tegenin te gaan. En dan: wie zegt dat ouders het altijd bij het rechte eind hebben.
    Mooi stuk. Het is vast heel goed gekomen met die dochter.

    Like

    • jokezelf
      27 februari 2014

      Het is erg goed gekomen met deze dame, ze is sociaal juridische dienstverlening gaan studeren, naast een baan als secretaresse, en heeft nu een functie bij een van de landelijke vakbonden waarin ze zich helemaal happy voelt.

      Like

  5. Blog Zonder Naam
    27 februari 2014

    Het zou mijn vader kunnen zijn. Ik mocht niet doorleren, omdat dat zinloos was en te veel kostte. Meisje zijn alleen maar goed voor achter het aanrecht. Zijn eigen zusters hadden mogen doorleren, maar na hun huwelijk waren ze thuisgebleven voor en door de kinderen, Dat betaalde hij niet, dus geen studie voor mij. Als ik kinderen zou krijgen was dat weggegooid geld. (van mijn moeder had ik wel door mogen leren, ze had het zelf ook graag gedaan, maar moest de zorgtaken van mijn oma overnemen die al jong hulpbehoevend was. Zowel mijn moeder als ik zijn enig kind)
    Ter aanvullende info: Mijn man en ik zijn ongewenst kinderloos…. en ik wordt over drie weken 46, die kindertjes die mijn vader me beloofd heeft zullen nu wel niet meer komen. Ik gooi het hem tegenwoordig wel eens voor de voeten: had me nu maar naar het Erasmus laten gaan, dan was ik nu arts geweest en had ik je misschien beter kunnen maken.
    Over de tiranie van ouders gesproken

    Like

    • jokezelf
      27 februari 2014

      Tja, vaders wil was vroeger heel erg wet en ik ben het met je eens; het is wel zuur dat die kindertjes die hij jou beloofde, onverhoopt niet zijn gekomen. Maar je kunt nog steeds studeren als je dat wilt; het kost veel tijd en energie, maar het kan wel. Ik ben zelf pas als psycholoog afgestudeerd op mijn veertigste en er zaten nog oudere mensen bij mij op de (deeltijd)opleiding. Of je nog arts kunt worden, is natuurlijk de vraag omdat die studie wel erg veel tijd kost, maar misschien zijn er andere mogelijkheden?

      Like

  6. ria
    26 februari 2014

    Ik zou willen zeggen: ouders laat los, ze redt het wel.
    Goed stukje
    Groetjes, Ria

    Like

  7. Hartelijke Hot Hulk
    26 februari 2014

    Vaak maken ouders de dienst uit bij hun kinderen
    Een vrije keus lijkt er niet te zijn
    Ik herken het

    Like

  8. Annet Lemaire
    26 februari 2014

    Goed geschreven Joke…

    Like

  9. Marja
    26 februari 2014

    Die komt er wel. De vastberadenheid spat van het scherm af.

    Like

  10. Marion Driessen
    26 februari 2014

    Dappere meid, kies voor je eigen leven. Als je gevoel en je intuïtie zegt dat het niet goed is wat je nu doet, dan moet je veranderen.
    Mooi geschreven, Joke, mijn complimenten!

    Like

Reageren? Ja graag!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Informatie

Dit bericht was geplaatst op 26 februari 2014 door in Korte verhalen en getagd als , , , , , , , .

Archief

Belangstellenden

%d bloggers liken dit: