Bouwen met taal

Jokezelf over gisteren, vandaag en morgen

Burgerparticipatie

 

sociaal vangnet 2 johnnyvanwin.be

De inwoners van Benedenzee hadden een superieur leven. Werken was gewenst, maar niet vereist vanwege de sociale vangnetten. Bij ziekte betaalde de Ziektewet je salaris. Eventueel kwam daarna de WAO met 80 % van je laatstverdiende loon. Bij ontslag was er een WW-uitkering, om rustig te zoeken naar een andere baan. Kon je niets vinden, dan volgde WWV, ook niet slecht. Jongere zieken zonder werkervaring, kregen WAjong. In het uiterste geval had je de Bijstandswet. Geen vetpot, maar je kon ervan leven. En nooit koopkrachtverlies, want ieder jaar kwam er een percentage bij.

Maar ineens ging het mis; banken gingen failliet, fabrieken op de fles. Bedrijven sloten, werknemers werden ontslagen. Benedenzee bleek enorme schulden te hebben, dus gingen uitkeringen omlaag en werd de verblijftijd in de vangnetten beperkt. Al snel restte de Bijstand, eventueel aangevuld door de Voedselbank met overgebleven producten van supermarkten, bakkers en groenteboeren, die later hun deuren moesten sluiten omdat ze te weinig verkochten.
De gezondheidszorg werd afgebouwd. Zieken- verpleeg- en verzorgingshuizen gingen dicht, geneesmiddelen werden niet meer vergoed. Door een nieuwe wet moest iedereen zijn hele leven thuis blijven wonen; dat scheelde miljoenen. En psychische problemen besprak je maar met de buurvrouw, onder het genot van een zelfgezet bakje koffie.

mantelzorgDoor deze maatregelen moesten de Benedenzeeërs anders gaan leven, zelfredzamer. De overheid ondersteunde hen daarbij: Begin een moestuin, riep de Staatssecretaris. Zorg mantel, riep een ander, participeer! Naai je eigen kleren, opperde een Minister. Kweek groente en fruit op je balkon, zei de volgende. Verkoop de rest op de markt of ruil het tegen iets wat een ander over heeft, suggereerde een Wethouder. Bak zelf brood, maak je eigen kleding. Begin een stalletje op de hoek van de straat, of leg een kleedje neer.

Dat deden de Benedenzeeërs en zo leefden ze nog lang en gelukkig.

Geschreven voor Plato’s WE-300 schrijfuitdaging van oktober 2014: schrijf een verhaal van exact 300 woorden, waarin het woord Kwaliteit niet voorkomt!
Ook meedoen, of meer kwaliteitsverhalen lezen? Klik op Platoonline

22 reacties op “Burgerparticipatie

  1. rietepietz
    9 november 2014

    En toch ben ik groot geworden op de manier waarop in “Benedenzee” geleefd zal moeten worden. Alleen wist ik niet beter…. onze jongere generaties zijn opgegroeid met het idee dat ze overal récht op hebben en de tegenprestaties geheel vrijwillig zijn. zonder ooit over een plicht te hoeven spreken.

    Like

    • jokezelf
      10 november 2014

      Zeker, vroeger ging het allemaal niet zo makkelijk en toch hebben wij er niets aan overgehouden. Maar… vroeger hadden we een andere maatschappij dan nu. Vrouwen werkten slechts mondjesmaat buitenshuis en hadden dus meer mogelijkheden om familie en buren te helpen met van alles en nog wat. Bovendien hadden ze steun aan elkaar, want 9 van de 10 buurvrouwen werkten niet buitenshuis. En als je dan een moestuintje of zo had, dan kon je er ook voldoende tijd in steken. Verder had een gezin meer kinderen, dus meer handjes om te helpen (en ook meer monden om te voeden, dat dan weer wel natuurlijk). Tegenwoordig moeten vrouwen wel buitenshuis werken, want anders is er niet genoeg inkomen in het gezin. En daarbij moet iedereen ook nog van alles buiten het werk en het huishouden om, om bij te blijven. Hoe wil je die burgerparticipatie dan van de grond krijgen zonder dat iedereen met zijn tong op zijn knieën loopt?

      Like

      • rietepietz
        10 november 2014

        Klopt, voor die burgerparticipatie is domweg te weinig ruimte. Ik doelde meer op de ook ter sprake gekomen armoede.
        Maar tóch heb ik ook veel voor onze ouder wordende ouders gedaan ondanks dat ik toen nog een baan van 28 uur in de week had.

        Like

Reacties zijn gesloten.

Categorieën

Archief

Belangstellenden

%d bloggers liken dit: