Bouwen met taal

Jokezelf over gisteren, vandaag en morgen

Burgerparticipatie

 

sociaal vangnet 2 johnnyvanwin.be

De inwoners van Benedenzee hadden een superieur leven. Werken was gewenst, maar niet vereist vanwege de sociale vangnetten. Bij ziekte betaalde de Ziektewet je salaris. Eventueel kwam daarna de WAO met 80 % van je laatstverdiende loon. Bij ontslag was er een WW-uitkering, om rustig te zoeken naar een andere baan. Kon je niets vinden, dan volgde WWV, ook niet slecht. Jongere zieken zonder werkervaring, kregen WAjong. In het uiterste geval had je de Bijstandswet. Geen vetpot, maar je kon ervan leven. En nooit koopkrachtverlies, want ieder jaar kwam er een percentage bij.

Maar ineens ging het mis; banken gingen failliet, fabrieken op de fles. Bedrijven sloten, werknemers werden ontslagen. Benedenzee bleek enorme schulden te hebben, dus gingen uitkeringen omlaag en werd de verblijftijd in de vangnetten beperkt. Al snel restte de Bijstand, eventueel aangevuld door de Voedselbank met overgebleven producten van supermarkten, bakkers en groenteboeren, die later hun deuren moesten sluiten omdat ze te weinig verkochten.
De gezondheidszorg werd afgebouwd. Zieken- verpleeg- en verzorgingshuizen gingen dicht, geneesmiddelen werden niet meer vergoed. Door een nieuwe wet moest iedereen zijn hele leven thuis blijven wonen; dat scheelde miljoenen. En psychische problemen besprak je maar met de buurvrouw, onder het genot van een zelfgezet bakje koffie.

mantelzorgDoor deze maatregelen moesten de Benedenzeeërs anders gaan leven, zelfredzamer. De overheid ondersteunde hen daarbij: Begin een moestuin, riep de Staatssecretaris. Zorg mantel, riep een ander, participeer! Naai je eigen kleren, opperde een Minister. Kweek groente en fruit op je balkon, zei de volgende. Verkoop de rest op de markt of ruil het tegen iets wat een ander over heeft, suggereerde een Wethouder. Bak zelf brood, maak je eigen kleding. Begin een stalletje op de hoek van de straat, of leg een kleedje neer.

Dat deden de Benedenzeeërs en zo leefden ze nog lang en gelukkig.

Geschreven voor Plato’s WE-300 schrijfuitdaging van oktober 2014: schrijf een verhaal van exact 300 woorden, waarin het woord Kwaliteit niet voorkomt!
Ook meedoen, of meer kwaliteitsverhalen lezen? Klik op Platoonline

22 reacties op “Burgerparticipatie

  1. staartje
    8 november 2014

    Dubbel gevoel bij het lezen. De ekuzeszijn gemaakt. We hebben maar mee te roeien. Het ‘ draagt elkanders lasten’ is verdwenen. Het is ikke, ikke, ikke. Inderdaad Benedenpeil. In het echte Benedenzee wil ik graag wonen. Mooi log

    Like

  2. Rebelse Huisvrouw
    2 november 2014

    Benedenzee – prachtig bedacht. Ik voorzie geen happy end helaas. Wat een triestheid tegenwoordig. Maar ja: de een doet en de ander laat toe. Ik verbaas me erover dat ‘het volk’ nog steeds van alles pikt. In andere landen waren ze allang gaan staken. (Niet dat je daar per definitie van alles mee oplost maar toch.. Je bijt dan tenminste wat meer van je af dan door deze passieve houding denk ik…)

    Like

  3. Meer dan mamma
    1 november 2014

    Ze leefden nog lang en gelukkig… zou het? Het trieste is dat dit echt gebeurt.
    Goed geschreven en Benedenzee, mooi gevonden 🙂

    Like

  4. Plato
    1 november 2014

    Kortom, qualitytime in Benedenzee. Leuke naam voor ons land trouwens, hoewel tijdens het lezen mij ook Benedenpeil inschoot. Tja en je problemen bespreek je maar met de buurvrouw zal jou wel extra raken denk ik. Waarom zou je ook nog een psycholoog, psychiater, psychotherapeut of haptonoom inhuren, tante Martha is net zo goed en bovendien schenkt ze er nog een stevig bakje chigoreikoffie (bezuiniging) bij.
    De heren Suurhoff en Drees draaien zich om in hun graf. Maar Europa zit mooi op de 3% norm.
    En ik ga andijvie verbouwen… in de voortuin.

    Wat een WE. Wat een kwaliteitproduct. Geweldig.

    Like

    • jokezelf
      1 november 2014

      Benedenpeil was inderdaad nog beter geweest!

      Like

Reacties zijn gesloten.

Categorieën

Archief

SCHRIJVENDE SENIOREN GEZOCHT: SCHRIJF MEE!

Afbeelding van Steve Buissinne via Pixabay

Ik schrijf al enige tijd stukjes voor de hoe ouderen denken site en we zijn continu op zoek naar enthousiaste medeschrijvers

Wij zoeken ouderen vanaf ca. 55 jaar die graag vertellen over alle perikelen die zij als ouderen/senioren in onze samenleving meemaken.

Denk jij uit te kunnen leggen hoe wij ouderen denken? Heb je je seniorenhart verpand aan de schrijverij? Vertel jij graag hoe het jou vergaat en wat je meemaakt als oudere in een steeds snellere maatschappij? Heb je een vlotte pen en een goed gevoel voor taal? Doe dan mee op Hoe Ouderen Denken!

Interesse? Mail ons wat recente teksten (zodat we een indruk krijgen van je schrijfstijl) en een korte motivatie:
redactie@hoeouderendenken.nl 

Berichten die ik leuk vind

Belangstellenden

%d bloggers liken dit: