Lezers, lurkers en reageerders

 

lurk

Zolang ik blog, en dat is al een paar jaar, kom ik de woorden lurken of lurkers tegen. Dat vond (en vind ik nog steeds) nare woorden; ze gaan over mensen die doen waar blogs voor geschreven worden, namelijk lezen. Nogal denigrerend ten opzichte van hen die de moeite nemen om je blog te lezen. Maar  inmiddels is het al zo’n wijd verbreid begrip, dat het zelfs op wikipedia wordt uitgelegd.
Natuurlijk vind ik het ook leuk om te weten wie er bij me leest, maar om iemand iemand die je blog leest, maar niet reageert, een lurker te noemen, getuigt van weinig respect. Volgens mij moet je je lezers juist koesteren en niet uitschelden. Ik ben blij met al mijn lezers, en of ze nou wel of niet reageren, ze zijn altijd van harte welkom. Ik zie heus wel aan de statistieken dat mijn blogs worden gelezen.

Laten we wel wezen; de meeste mensen -ook ik- willen niet altijd en overal op alles reageren. Als ik een tijdschrift of een boek lees, lees ik gewoon een tijdschrift of een boek en dat doe ik ook op blogs of op Facebook en Twitter; ik lees, want die blogs, artikeltjes, tekeningen en foto’s worden op het web gezet om te lezen en/of te bekijken. En vind ik iets goed, dan ‘like’ ik, en af en toe geef ik ook een schriftelijke reactie. Maar lang niet altijd. Ik moet er niet aan denken dat ik op alles wat ik lees, zou moeten reageren (in kranten, tijdschriften, boeken en op het web), dan zou ik nergens anders meer aan toekomen.
Het is heel eenvoudig: je hebt schrijvers en lezers en sommige lezers geven wel eens een reactie en sommige schrijvers reageren wel eens terug. Dat is leuk; een soort van kers op de geschreven taart.

Tot slot, kunnen we lurker niet omdopen tot niet-reagerende meelezer? Dat is wel een mondvol, maar het klinkt veel vriendelijker.

stop saying lurker

 

.

Vandaag is het overigens Nationale Ontlurkdag, wat zoveel betekent als een oproep aan mensen die normaal nooit reageren om uit de kast te komen en iets over zichzelf te vertellen, hoe zij hier komen, wat zij van de gelezen blogs vinden, hoe zij de schrijver of schrijfster vinden, kortom een soort van Nationale Reactiedag (en je mag hier ook reageren, maar het hoeft niet 🙂

 

Dit is een nieuwe versie van een blog uit 2010 over mijn afkeer van het woord lurken.

 

37 gedachten over “Lezers, lurkers en reageerders

  1. Ook bij jou reageer ik zelden ,is volgens mij ook alweer lang geleden .Ik ben het wel met je eens ,maar moet eerlijk bekennen dat ik het woord ook een keer gebruikt heb .Eigenlijk als ik goed nadenk klinkt het woord neerbuigend alsof meelezers iets stiekem doen Zelf heb ik eens een oproep gedaan aan anonieme lezers op Blogger om zich eens een keer bekend te maken en kreeg maar twee reacties daarop .
    Gr Elisabeth

    1. Het is inderdaad erg lang geleden. Je website herinner ik me nog wel, althans de naam, maar die heb je kennelijk helemaal vernieuwd? Weet je; ik lees bij zoveel mensen, dat er geen beginnen aan is om op iedereen te reageren. Ik kan ook niet altijd bij iedereen lezen en reageren, want ik heb een blogroll van bijna 100 adressen. En dan kom ik vaak ook nog hier en daar leuke sites tegen.

      1. Klopt dat mijn blog vernieuwd is ,maar ik doe er weinig mee op dit moment .Ook ik volg minstens 100 blogs en er is geen beginnen aan om overal een reactie te geven .
        Groetjes en ik kom gewoon af en toe even langs wapperen

  2. Bij mij op het blog noem ik het ‘verstekelingen’ en op het andere blog ‘wandelaars’.En inderdaad soms komen de statestieken niet overeen met de reakties.Ik vind trowens die like’s bij wordpress wel handig,kun je tenminste zien dat iemand het leuk vind.Ik reageer ook niet altijd,maar lees wel veel.

  3. Ik lees niet altijd en reageer meestal wel als ik lees. Juist omdat woord wat ik gelukkig zelf niet gebruik.

    Je hebt het mooi verwoord wat bij mij een aangenaam gevoel aanwakkerdt (ook zoiets d, t of dt ) bloggen is een podium voor iedereen 🙂

Reacties zijn gesloten.

Powered by WordPress.com. door Anders Noren.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: