Hedendaags plassen

Het station waar ik laatst was, heeft een hartstikke moderne toilettengroep die goed onderhouden wordt. Het is er fris en schoon, er is voldoende papier, wat ontzettend prettig is, en de kranen leveren zowel warm als koud water. Het is alleen wel jammer dat een krappe tourniquet dient als in- en uitgang en dat de muntautomaat een geheel eigen gebruiksaanwijzing heeft; geld inwerpen, wachten op blauw licht, bon eruit halen, wachten op groen licht, doorlopen. Erg vervelend bij hoge nood.

Angela Merkel ‘doing her daily duty’ door Cristina Guggeri. Klik op de foto voor de complete collectie beroemdheden aan hun dagelijkse bezigheden.

Net op tijd!
Enfin, ik rende een hokje in, draaide de bezetknop om, liet mijn broek op mijn knieën, en mijn billen op de pot zakken en haalde opgelucht adem. Toen zag ik ineens -rechts van de deur- een langwerpig kastje. Aan de voorkant zat een rode knop, met daaronder een dikke rode pijl in de richting van een groene knop. Helaas kon ik de tekst vanaf mijn troon niet lezen. ‘Ach’, dacht ik, ‘dat komt straks wel’, terwijl ik ondertussen voortdurend deuren open en dicht hoorde slaan en geschokte “oepsen” en “oh, sorry’s” hoorde. ‘Raar hoor,’ mijmerde ik, ‘je doet de deur toch op slot als je op de WC zit?’

Na afloop van mijn noodzakelijke bezigheid bestudeerde ik het opschrift. Wat bleek? Om de bezetknop van de deur te activeren, had ik op de rode knop moeten drukken. Pas dan is de deur vergrendeld. Niet handig, gewend als ik ben om direct op de pot te ploffen na binnenkomst. En achteraf logisch dat ik die kreten hoorde bij het slaan van de deuren.

Doortrekken?
Was óók even een dingetje; hoe kon ik mijn boodschap doorspoelen? Ik zag geen knop of trekker en zwaaien langs de muur had geen effect. Het water stroomt – heel modern, net Schiphol – pas als je de deur open doet. Dan heb je natuurlijk wel moeten uitvinden dat je eerst op de groene knop van het kastje moet drukken om de deur open te maken. Maar omdat ik bij het naar binnengaan de rode knop al niet had gebruikt, bleef het water in het reservoir toen ik de deur opendeed. Er zat niets anders op dan de knop van de deur weer dicht te draaien, op de rode knop te drukken om te vergrendelen, daarna de groene knop te gebruiken om te ontgrendelen en tot slot de deur open te maken. En toen viel er water in de pot. Hèhè.

Dat dan weer wel.
Een hele belevenis, maar dan hèb je ook wat; er klinken prettige niks-aan-de-hand-deuntjes, de glazen muurbekleding van de hokjes is versierd met vlinders waarin vaag leesbare, antiekerig aandoende reclames te zien zijn en aan de wand hangen twee flinke kofferrekken; één op zit- en één op stahoogte. Boven de wastafels prijken kleurige vogels tegen gele cirkels, ook al in glas. En tot slot kreeg ik met mijn bonnetje de volle 50 cent terug in de vorm van korting in een van de winkels op het station. Al met al heb ik dus gratis kunnen plassen in een ultramoderne ambiance. Mij hoor je niet klagen!

17 gedachten over “Hedendaags plassen

  1. Wat een hilarisch verhaal 🙂 Vooral als het eens iemand anders overkomt, haha.
    En die foto vind ik al even briljant.
    groejtes Kakel

  2. Heerlijk verhaal. Ik heb dat ook een keer meegemaakt met zo’n automaat waar je 50 eurocent in moest gooien. Die had ik niet dus stapte ik over tourniquet heen. Dat ging gemakkelijk omdat die niet zo hoog was. Verder geen problemen gehad met ingewikkelde knoppen waar je een universitaire opleiding voor moet hebben gehad.

    1. Jokezelf – The Netherlands – Gepensioneerd GZ-psycholoog (NP,) voormalig docente Nederlands. (Web)schrijfster, auteur van 'Sjeng van Dalsum, nagelaten werk'. Geïnteresseerd in theater, literatuur, kunst, fotografie, muziek, film en reizen.
      Jokezelf schreef:

      Ha! Ja, met lange mannenbenen kun je daar gemakkelijk overheen, maar wat doe je als er een lange rij staat? Het leven wordt steeds ingewikkelder en om met Wim Sonneveld te spreke: “ik wor te oud voor die rotsooi1” 🙂

  3. rietepietz – Een niet zo piepjonge halfdigibeet die zich met verwondering door het logwereldje beweegt.
    rietepietz schreef:

    Whahaha, ik mis alleen nog wélk station dat was, ik vrees n.l. dat het voor mij een station is dat ik beter kan mijden. Ik zou zéker alle lichtjes van deze flipperkast op tilt draaien.

  4. Ik ben je héél dankbaar dat je dit met ons hebt gedeeld. Zo weet ik wat te doen mocht ik ooit in zo een situatie terecht komen 😉

    1. Jokezelf – The Netherlands – Gepensioneerd GZ-psycholoog (NP,) voormalig docente Nederlands. (Web)schrijfster, auteur van 'Sjeng van Dalsum, nagelaten werk'. Geïnteresseerd in theater, literatuur, kunst, fotografie, muziek, film en reizen.
      Jokezelf schreef:

      Hahaha, gedeelde smart is ook nog eens halve smart 😉

Reacties zijn gesloten.

Powered by WordPress.com. door Anders Noren.

Omhoog ↑

Mobiele versie afsluiten
%%footer%%