Bouwen met taal

Jokezelf over gisteren, vandaag en morgen

De nieuwe knie is klaar!

In het revalidatiecentrum gebruik ik een rollator en geen elleboogkrukken, omdat mijn rechterschouder ook is aangetast door de artrose. De fysiotherapeut is bang dat ik met kruk en al door mijn schouder ga, waardoor ik nog verder van huis ben. En, ik moet zeggen, met mijn rollator voel ik mij een hele piet. Bovendien is het vooral handig voor het vervoer van spulletjes, wat met krukken nogal een dingetje is.

vrouw gat jeansFietsen lukt uiteindelijk een heel klein beetje. De fysiotherapeut verstelt de trappers zo dat mijn knieën niet teveel hoeven te buigen, waardoor het lijkt alsof ik goed kan fietsen. Het lopen op zich gaat prima, ik race door de gangen, wandel op en neer tussen ziekenhuis en revalidatiecentrum en doe kleine aankoopjes bij de aanpalende Albert Heijn en de Etos. Maar verder buigen dan 70 graden lukt niet en de pijn blijft zeuren, maar gelukkig hebben we daar de ‘zo nodig’ medicatie voor (extra pijnstillers waar je de verpleging om mag vragen als het je te erg wordt).

Jammer genoeg schiet mijn geopereerde been halverwege de tweede week van de trapper af. Daardoor komt de pijn, die na 10 dagen toch al wat aan het afnemen was, in alle hevigheid terug. Ik ben bang dat mijn kunstknie daarmee van zijn plaats is geschoten, maar dat kan niet volgens de fysiotherapeut. Naderhand, bij de fotocontrole, blijkt dat te kloppen Mijn kunstknie zit prachtig op zijn plek en is niet groter of kleiner dan de botten waar hij op en in is geplaatst.

Bijna twee weken mag ik in het revalidatiecentrum blijven en ik ga naar huis met krap 80 graden buiging in plaats van de 90 die ik eigenlijk al na een week had moeten bereiken. De orthopeed, bij wie ik zes weken na de operatie op controlebezoek ga, is daar behoorlijk boos over. Dit had niet gemogen, de afspraak was dat mensen pas naar huis gaan als ze hun knie 90 graden kunnen buigen. Maar ja; er zit al dagen geen vooruitgang meer in die 70 tot 80 graden, ondanks dat ik iedere dag twee keer een half uur naar de fysio ga, daar erg mijn best doe om met hoge benen te lopen, op de hometrainer te fietsen en tussendoor zelf ook veel oefen.

Michel, mijn oefentherapeut in de praktijk vlakbij huis, gaat op mijn eerste afspraak voortvarend te werk. Hij laat mij fietsen, geeft nieuwe oefeningen, zet mij op de bank, hangt mijn geopereerde been over zijn rechterarm en drukt mijn onderbeen met zijn linkerarm naar beneden. Mijn hemel! Ik ben er volkomen door van de rel. Het doet zo ontzettend pijn, dat hij zich genoodzaakt voelt om het ziekenhuis te bellen met het verzoek om de cocktail aan pijnstillers, die ik al bijna had afgebouwd, nog even voort te zetten omdat ik anders zou stagneren. Verder ben ik al snel van de rollator af. Ik loop volgens de therapeut zo goed, dat een kruk best kan. En hij heeft gelijk.

vrouw, krukInmiddels zijn we twee maanden verder. De buiging van mijn knie is inmiddels 110 graden. In huis loop ik zonder kruk en voor buiten neem ik hem alleen nog mee voor alle zekerheid (en voor de show). En daar moet ik op letten, want laatst kocht ik iets bij Blokker en moest ik na vijf minuten weer terug omdat ik mijn kruk bij de toonbank had laten staan. De rollator gebruik ik alleen nog voor het vervoeren van mijn vuilniszak en de kranten. Ik fiets een aardig eindje op mijn hometrainer en kan ook best weer een stukje wandelen. En – heel belangrijk – ik mag weer autorijden! Wel moet ik opletten dat ik niet te enthousiast word, want tussentijds (veel) rust nemen, is nog steeds het parool. De medicatie is zo goed als afgebouwd en de pijn is overdag bijna weg. Alleen ’s avonds en ’s nachts heb ik nog wat klachten. Maar dat komt omdat ik overdag mijn medicatie vergeet. Wat op zich een goed teken is natuurlijk.

Dit blog is het vijfde en laatste deel van een serie (deel 1) (deel 2) (deel 3) (deel 4) en werd eerder gepubliceerd op ‘Hoe Ouderen Denken’ (HOD). Ik heb het geschreven naar aanleiding van het heugelijke feit dat ik half oktober 2018 een fonkelnieuwe knie heb gekregen. HOD kreeg de primeur, maar de afleveringen komen (enigszins vertraagd) ook op mijn eigen website. 
Dit is het einde van mijn knie-avontuur. Ik wandel weer geheel zelfstandig door het leven, zij het dat mijn nieuwe knie zich niet altijd even voorspelbaar gedraagt: af en toe klikt hij als ik loop, op andere momenten vlamt er een pijnlijke steek doorheen en soms doe ik gewoon teveel op een dag, waardoor ik noodgedwongen met mijn been op de bank moet blijven zitten. (Niet dat ik dat altijd even erg vind hoor; ik binge-watch dan hartstikke veel erg leuke series, tot het mijn neus uitkomt. Maar dan kan ik er ook wel weer tegenaan.)
Zou ik het snel weer doen? (mijn rechterknie is ook niet even goed meer). Nee, ik denk het niet, want ik loop weliswaar stukken beter, maar de pijn van de operatie en daarna was erger dan de twintig jaar dat ik met een artroseknie heb gelopen en is nog steeds niet helemaal weg. Mijn knie is – om het zo maar uit te drukken – altijd ‘aanwezig’. Ik hoop dat dat nog verandert, net zoals je bijvoorbeeld een nieuwe kies op den duur niet meer opmerkt. We zullen zien. 

22 reacties op “De nieuwe knie is klaar!

  1. tagrijn
    18 december 2018

    Ik heb ook zo’n knie. Dat was inderdaad nog een hele klus om dat been op 90 graden te krijgen.

    Like

  2. Judy
    18 december 2018

    Bedankt voor je verslagen van de operatie. Goed om te weten als ik zover ben.

    Liked by 1 persoon

  3. rietepietz
    17 december 2018

    Misschien dat ook de restklachten nog verdwijnen na verloop van tijd, het is toch niet niets allemaal. Maar gelukkig ben je weer gewoon thuis, dat is toch de hoofdzaak.

    Like

    • Jokezelf
      18 december 2018

      Volgens de orthopeed gaan die restklachten uiteindelijk wel weg. Maar dat kan zomaar een halfjaar tot een jaar duren. Schijnt voor iedere knie anders te zijn.

      Like

  4. Regenboogvlinder
    17 december 2018

    Blij voor je dat je weer thuis bent. Hopelijk komt het allemaal goed, beetje tijd mag je het ook echt nog wel gunnen hoor. Het duurt sowieso langer dan een heup.
    Kun je nu wel fietsen of fiets je niet? Zoja is het misschien handig om anti-slip pedalen op je fiets te laten zetten. Dat is een uitkomst als je nog niet helemaal de controle lijkt te hebben! Je bent een kanjer en bedankt voor je uiteenzettingen!

    Like

    • Jokezelf
      18 december 2018

      Ik fiets alleen nog maar op de hometrainer. Op mijn gewone fiets durf ik nog niet. Daar wacht ik nog wel even mee tot het voorjaar.

      Liked by 1 persoon

  5. Bertie
    17 december 2018

    Eind goed al goed maar het ging niet allemaal zo gladjes, begrijp ik.
    Toch alsnog gefeliciteerd.
    Ik sukkel met een heup, krijg al schrik als ik jouw verslag lees hoewel een nieuwe heup een ‘fluitje van een cent is’, zegt men.

    Like

    • Jokezelf
      17 december 2018

      Ja, dat heb ik ook gehoord van mijn mede-revalidanten. Een heup schijnt makkelijker te zijn en minder pijn te geven.

      Liked by 1 persoon

  6. AnneMarie
    16 december 2018

    Fijn dat we het mee hebben mogen beleven.
    Die pijn na de operatie heb ik al meer gehoord van iemand anders.
    Terwijl haar eerst vervangen knie snel niet meer pijnlijk was, was de pijn bij haat 2e nieuwe knie niet te harden en nleef ook lang.
    Geen fijn vooruitzicht voor aanstaande eventuele operaties.

    Like

    • Jokezelf
      18 december 2018

      Ja, dat hoorde ik ook van mensen met twee nieuwe knieën; dat de ene knie veel minder problemen gaf dan de andere, terwijl ze door dezelfde orthopeed waren gezet. Maar het voordeel van een eerste knie die niet veel pijn geeft, is natuurlijk dat je dan de tweede knie sneller aandurft.

      Like

      • AnneMarie
        18 december 2018

        Zeker. Je kunt er niet van op aan wat het zal gaan doen qua pijn. Meestal knap je er wel van op maar soms duurt het ook nog lang voordat alles het doet. Onderschatten moet je het niet iig.

        Like

  7. Harme van Kamp
    16 december 2018

    Bedankt dat ik mee mocht “kijken”

    Liked by 1 persoon

  8. petergreyphotography
    16 december 2018

    Ik heb dit een zeer leerzame serie gevonden. Dank! Mijn knieën doen het nog goed en dat hoop ik lang zo te houden.

    Liked by 1 persoon

  9. Marja
    16 december 2018

    Mooi verslag van een dappere dame.

    Liked by 1 persoon

  10. Sherry
    16 december 2018

    Goed dat je je ervaringen met ons deelt. Ik heb ook beperkingen rondom mijn k nieën. Ik snap je helemaal.

    Liked by 1 persoon

Reageren? Ja graag!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Informatie

Dit bericht was geplaatst op 16 december 2018 door in Persoonlijk, Zorg en Welzijn en getagd als , , , , , , , , , .

Archief

Belangstellenden

Voer je e-mailadres in om deze blog te volgen en om per e-mail meldingen over nieuwe berichten te ontvangen.

Doe mee met 171 andere volgers

%d bloggers liken dit: