Bouwen met taal

Jokezelf over gisteren, vandaag en morgen

Oude (koude) Kersttraditie

kerstbomen bloemenmarkt.

Kerstbomen op de Bloemenmarkt – foto Wikimedia_commons

Ieder jaar wachtte mijn vader tot kerstavond met het kopen van de kerstboom. Dat was goedkoper, want we hadden het niet breed. Mijn zusje en ik mochten dan met hem mee. Wij woonden aan de Marnixstraat in Amsterdam en liepen dan aan mijn vaders hand naar de Bloemenmarkt, waar ze de beste bomen verkochten. Na een wandeling van een halfuur zochten we daar de mooiste boom uit die nog voorhanden was.

In 1959 vroor het dat het kraakte en mijn zusje Els, toen 6, wilde niet mee vanwege de kou. Ik, anderhalf jaar ouder, wilde wel, hoewel mijn moeder er tegen was. Toch kreeg ik mijn zin en goed ingepakt tegen de ijzige kou, met  twee truien over elkaar heen onder mijn winterjas, en een maillot onder mijn lange broek, vertrokken we, nagezwaaid door mijn moeder en mijn zusje.

Er stond een schrale noordoostenwind en het sneeuwde een beetje. Al snel liepen de tranen in mijn ogen, maar ik zei niets en liep dapper verder naast mijn grote vader. Mijn wantenhandje in zijn leren handschoen, mijn neus diep in mijn dikke sjaal.
Toen we op de Bloemenmarkt aankwamen was de handel al weg. Ik was teleurgesteld. Hoe moest dat nu? Geen kerstboom dit jaar? Maar mijn vader was niet voor één gat te vangen.

ballen ophangen in de kerstboom

Kerstboom versieren ca. 1962. V.l.n.r.: mijn vader, ik (11), zus Ingrid (2), zus Els (9)

Hij wist nog een paar markten in de stad waar ook kerstbomen verhandeld werden. We liepen dus door en de ijzige wind drong door tot in mijn ondergoed. Ik kreeg het steeds kouder. Mijn handen werden doof, mijn voeten begonnen te prikken, het snot bevroor onder mijn neus. Maar mijn vader bleef doorlopen. Hij zóu met een kerstboom thuiskomen. De kerstboom kwam er, maar mijn moeder was de hele avond bezig om mij te ontdooien.

Eerste kerstdag had ik hoge koorts en bekeek ik de kerstboom vanaf een bedje in de grote leunstoel. Mijn vader is nooit meer zo laat een kerstboom gaan kopen. In het vervolg ging hij er een dag eerder op uit. Mèt mij en mijn zus en later, toen wij ons daar te groot voor voelden, met onze twee jongere zusjes.

14 reacties op “Oude (koude) Kersttraditie

  1. Marja
    27 december 2018

    Ik krijg het al koud bij het lezen van je verhaal. Wel prachtig dat je het nog zo goed weet en de foto nog kunt laten zien.

    Geliked door 1 persoon

  2. Matroos Beek
    27 december 2018

    Wat een mooie herinnering. Fijn dat je er ook nog foto’s van hebt!

    Geliked door 1 persoon

  3. Jokezelf
    27 december 2018

    Dat lijkt mij inderdaad geen prettig baantje. En een koude ervaring bovendien. Ik heb overigens ook al jaren geen kerstboom meer in huis. Te ingewikkeld om de juiste uit te zoeken en teveel werk om hem op en weer af te tuigen. Ik hang mijn lichtjes over de kamerplanten en langst de kast. Net zo gezellig.

    Like

  4. Rob Alberts
    27 december 2018

    Ooit verkocht ik Kerstbomen.
    Rampzalige handel.
    Elke boom rechtop houden en ronddraaien.
    Nadat de hele stapel zo getoond was kwam steevast de opmerking doe mij de eerste maar ….

    Tussen de klanten door twee meter naar links en weer twee meter naar rechts lopen. Te kort om op te warmen, te lang om te bevriezen.

    In mijn huis geen kerstboom …

    Vredelievende groet,

    Geliked door 1 persoon

Reacties zijn gesloten.

Informatie

Dit bericht was geplaatst op 27 december 2018 door in Persoonlijk en getagd als , , , , , , , , , .

Categorieën

Archief

SCHRIJVENDE SENIOREN GEZOCHT: SCHRIJF MEE!

Afbeelding van Steve Buissinne via Pixabay

Ik schrijf al enige tijd stukjes voor de hoe ouderen denken site en we zijn continu op zoek naar enthousiaste medeschrijvers

Wij zoeken ouderen vanaf ca. 55 jaar die graag vertellen over alle perikelen die zij als ouderen/senioren in onze samenleving meemaken.

Denk jij uit te kunnen leggen hoe wij ouderen denken? Heb je je seniorenhart verpand aan de schrijverij? Vertel jij graag hoe het jou vergaat en wat je meemaakt als oudere in een steeds snellere maatschappij? Heb je een vlotte pen en een goed gevoel voor taal? Doe dan mee op Hoe Ouderen Denken!

Interesse? Mail ons wat recente teksten (zodat we een indruk krijgen van je schrijfstijl) en een korte motivatie:
redactie@hoeouderendenken.nl 

%d bloggers liken dit: