Bouwen met taal

Jokezelf over gisteren, vandaag en morgen

Het vervelende mannetje, een pesterig sprookje.

Er was eens een heel vervelend mannetje. Van dat hij nog maar een klein vervelend mannetje was, wilde geen kabouter met hem spelen. Ze wilden zelfs niet naast hem lopen, want waar hij ook kwam, altijd liep hij te etteren, te zweten of te snotteren.
“Wat ben jij een naar mannetje,” werd er steeds tegen hem gezegd, “dat je dat zelf niet door hebt! Bah, je zou voor de aardigheid eens naar jezelf moeten kijken.” Tja, dat wilde het vervelende mannetje wel, maar dat kon hij niet, want hij wist niet hoe hij dat moest doen.
“Maar dat is toch hartstikke makkelijk,” riep een buurkabouter van het vervelende mannetje, “je kijkt gewoon in de spiegel en dan zie je jezelf staan.”
“Een spiegel,” zei het vervelende mannetje, “die hebben we niet bij mij thuis. Wat is dat, een spiegel?”
“Nou jaaa,” riep de buurkabouter tegen de andere kabouters, “hij weet niet eens wat een spiegel is. Heb je ooit zo’n raar vervelend mannetje gezien?”
Nee, dat hadden de andere kabouters niet. Vreemde kereltjes wel, die waren er in overvloed, malle Eppies en gekke Gerritjes ook, maar rare vervelende mannetjes waren ze nog nooit tegengekomen. Dus gingen ze zonder hem voetballen, want met etterende, zwetende, snotterende mannetjes die nog nooit in de spiegel hadden gekeken, wilden ze niets te maken hebben.

Plaatje van OpenClipart-Vectors op Pixabay.com

Het vervelende mannetje werd steeds vervelender, want niemand wilde met hem spelen en niemand wilde hem helpen. En vele jaren later, toen hij een grote rare vervelende man was geworden, had hij nog steeds dezelfde problemen. Geen mens die tegen hem sprak en niemand die hem uitlegde hoe hij naar zichzelf moest kijken. Hij werd er mismoedig van. Hoe moest dat nou verder? Wat kon hij er nou aan doen dat zijn moeder hem Glandula had genoemd bij zijn geboorte?

Geschreven voor WE-300: Schrijf in 300 woorden een verhaal met betrekking tot het woord klieren, zonder het woord te noemen. Meer over WE-300 bij Platoonline

31 reacties op “Het vervelende mannetje, een pesterig sprookje.

  1. Greecha
    28 februari 2019

    Met plezier gelezen, maar voel toch ook wel wat verdriet vanwege de eenzaamheid

    Like

  2. Plato
    27 februari 2019

    Je zal maar een moeder hebben met een Latijns woordenboek. ‘Laten wij ons kind eens Glandula noemen, want hij stikt van de glandulae en hij ziet er ook een beetje zo uit.”
    Wreed.
    Tja, daar zit je dan. Het hele bos is je spiegel maar je hebt geen idee.
    Akelig.
    Nu zou er eigenlijk een vrolijk elfje moeten komen dat een liefdevol toverspreukje lispelde. Maar de elfjes zijn wegbezuinigd. Dus nu is het een vervelend, snotterend, hopeloos mannetje.
    Triest.

    Fijne WE. Ik word er helemaal vrolijk van.

    Like

  3. annaberg
    27 februari 2019

    Een challenge die ik niet ken. 😃

    Like

  4. Novelle
    27 februari 2019

    goh leuke invulling zeg bij de WE300

    Like

  5. rietepietz
    27 februari 2019

    Maar wat ie er gebeurd met het standaard eind van alle sprookjes…. “en hij leefde nog lang en gelukkig” ? 😉

    Liked by 1 persoon

    • Jokezelf
      27 februari 2019

      Het is heel erg, maar de wereld is onherkenbaar veranderd voor iedereen, dus ook voor mannetjes in sprookjes. 🙄

      Like

  6. Ferrara
    26 februari 2019

    Met plezier gelezen, ondanks dat het een zielig figuurtje is. Altijd weer leuk om te zien wat iedereen van de WE-300 maakt.

    Liked by 1 persoon

  7. Appelvrouw
    26 februari 2019

    Helemaal niets natuurlijk 😦 Onze namen krijgen we opgedrongen.

    Like

  8. Bertie
    26 februari 2019

    Ocharme, hoe komt een moeder op zo’n naam..
    Hoe kom jìj op het sprookjesidee? 😀 Iets dergelijks meegemaakt of zelf verzonnen?

    Like

    • Jokezelf
      27 februari 2019

      Verzonnen, maar ook om me heen gezien. Kinderen zijn wreed en volwassenen ook. Iemand die niet lekker ruikt, wordt al snel gemeden en namen vallen ook niet altijd even goed.

      Like

      • Bertie
        27 februari 2019

        Er was eens een programma over de naamkeuze van ouders. Niet nadenken, ‘leuk’ zijn.
        Ongelooflijk dat iemand met de achternaam Selie een kind Pieter noemde.

        Like

  9. Marja
    26 februari 2019

    Super origineel ingevuld. Ik heb die klier meteen even gegoogeld. Leuk!

    Liked by 1 persoon

  10. Melody
    26 februari 2019

    Achhhhhh wat zielig… wat een hoop eenzaamheid!!!

    Liked by 1 persoon

Reageren? Ja graag!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Informatie

Dit bericht was geplaatst op 26 februari 2019 door in (Zinnige) onzin en flauwekul, WE300 en getagd als , , , , , , , .

Archief

Belangstellenden

%d bloggers liken dit: