Bouwen met taal

Jokezelf over gisteren, vandaag en morgen

Zwijmelen op zaterdag – Ricordato Marcellino

Dit nummer van Renato Corasone stamt uit 1955 en is gebaseerd op de Spaans/Italiaanse film Marcellino Pan y Vino over Marcellino, een wees die opgroeit in een klooster.

Het is oorlogstijd en de monniken van een nederig klooster vinden een baby op de drempel van een huis in puin. Ze nemen de baby liefdevol op en noemen hem Marcellino. Als hij 6 jaar oud wordt, denkt een rijke graaf dat Marcellino zijn verloren zoon is, geboren uit zijn geliefde overleden vrouw. Dus de graaf en zijn nieuwe vrouw nemen hem mee naar huis om bij hen te wonen. Het huis van de graaf is erg luxe, maar Marcellino mist de warmte van een liefhebbende moeder. De graaf heeft hoge verwachtingen van het verlegen jongetje, maar daar kan het kind niet aan voldoen. Op een dag loopt Marcellino weg om terug te gaan naar de vriendelijke broeders. Iedereen gaat naar de jongen op zoek en hij wordt, erg ziek en verzwakt, gevonden door de broeders. Uit angst dat de mannen van de graaf ontdekken dat Marcellino is teruggekeerd naar het klooster, verbergen de monniken hem op een zolder waar een grote crucifix staat. Terwijl hij herstelt, gebeurt er een wonder. Op een dag eet hij, zoals altijd, zijn maaltijd in een kamertje vol oude spullen en biedt hij de houten Jezus-figuur een stuk brood aan. De Jezus-figuur neemt het boord ook daadwerkelijk aan en Marcelino mag een wens doen. Marcelino zou dolgraag zijn echte moeder willen zien en die wens wordt uiteindelijk door de man op het kruis vervuld.

Deze film was er eentje uit een hele serie katholieke films die bij mij op (de katholieke nonnen)school werden gedraaid als het hoofd van de school (een non) jarig was. Ik heb er dus zeker zes gezien en het waren bijna altijd films waarin de Jezus-figuur op het kruisbeeld op een gegeven moment ging praten (zoals bij de films over Don Camillo), of tot leven kwam.

Ik was in mijn vroege jeugd gek op dat liedje, vooral vanwege de ‘eekhoorns’ die aan het einde van het lied het refreintje zingen.

 

Voor de liefhebbers: de originele tekst met mijn vertaling ernaast.

In questo monde tanto grande          In deze hele grote wereld
Noi siamo tutti dei piccin,                  Zijn wij allemaal maar klein
Dagli Appenini alle Ande,                   Van d’Appenijnen tot aan de Andez
Da San Fransisco a Pechin;                Van San Fransisco tot Alphen a/d Rijn
Ce lo dimostra un raccontino            Dit kleine verhaaltje bewijst het
Di un bel bambino che un tesor:       Over een mooi en schattig kind
Marcellino Pane Vino                          Marcelino Pane Vino
Che racchiudo qui il cuor.                  Die ik het allerliefste vind
Quel piccolo trovatello                        Dat kleine vondelingetje
Estato deposto un dec                         Dat op een dag werd neergelegd
Sulla porta del convento                     Bij de poorten van een klooster
Per ripertere ci cose.                            Over wie dit wordt gezegd

Ricordate Marcellino                          Goed onthouden Marcellino
Solo pane, solo vino                            Alleen maar brood, alleen maar vino
E un minuscolo lettino                       En een heel klein kinderbedje
Marcellino, Marcellin.                        Marcellino, Marcellin
Ricordato Marcellino                          Goed onthouden Marcellino
Solo pane, solo vino                            Alleen maar brood, alleen maar vino
E un minuscolo lettino                       En een heel klein kinderbedje
Marcellino, Marcellin.                        Marcellino, Marcellin

Se noi giochiamo a far gli affairi       Als we spelen dat we werken
Con sottrazioni ed addizion,              Met er wat af en wat erbij
Noi non vediam che denari                Zien we alleen maar de centen
Sognamo soli I million                        Dromen een miljoen en zijn we blij
Dimentichiam le cose belle                Ga je het goede vaak vergeten
E quindi nascono dei guai:                 En dan ontstaat er een probleem
Marcelino Pan y Vino                          Marcellino Pan y Vino
Non l’avrebbe fatto mai                      Doet niet mee aan dat systeem
Il dodici Fraticelli                                 De twaalf lieve broeders
L’hanno trovato on li                           Die hem vonden voor de deur
Sulla porta del convento                     Van de poort van het kleine klooster
Chi ripetero cose.                                 Herhalen het in geur en kleur

Ricordate Marcellino                           Goed onthouden Marcellino
Solo pane, solo vino                             Alleen maar brood, alleen maar vino
E un minuscolo lettino                       En een heel klein kinderbedje
Marcellino, Marcellin.                         Marcellino, Marcellin
Ricordato Marcellino                          Goed onthouden Marcellino
Solo pane, solo vino                             Alleen maar brood, alleen maar vino
E un minuscolo lettino                        En een heel klein kinderbedje
Marcellino, Marcellin.                         Marcellino, Marcellin

Ricordate Marcellino                          Goed onthouden Marcellino
Solo pane, solo vino                            Alleen maar brood, alleen maar vino
E un minuscolo lettino                        En een heel klein kinderbedje
Marcellino, Marcellin.                         Marcellino, Marcellin.
Ricordato Marcellino                           Goed onthouden Marcellino
Solo pane, solo vino                             Alleen maar brood, alleen maar vino
E un minuscolo lettino                        En een heel klein kinderbedje
Marcellino, Marcellin.                         Marcellino, Marcellin.

Il dodici Fraticelli                                De twaalf lieve broeders
L’hanno ospitato on li                         Die hem bij zich lieten wonen
Tra lu mura del Convento                  Binnen de muren van het klooster
Ci ripetono cosi                                    Herhalen het in alle tonen

Lalalala
Marcellino, marcellin
Marcellino, marcellin
Marcellino, marcellin

Tekst: Giovanni Giacobetti, Antonio Virgilio Savona

 

Nog meer zwijmelen, of zelf meedoen? Kijk dan bij Iris Papillo

22 reacties op “Zwijmelen op zaterdag – Ricordato Marcellino

  1. Melody
    8 juli 2019

    Openbare school …dus dit kende ik helemaal niet 😉
    Klinkt wel vrolijk en opwekkend maar ook wel dat waarschuwend vingertje klinkt er in door.

    Leuk dat je ook de achtergrond erbij hebt beschreven en we zo weten hoe het verhaal is ontstaan.

    Like

  2. Regenboogvlinder
    7 juli 2019

    Goh ik heb ook altijd op katholieke school gezeten, maar films kregen we niet te zien. Ik zat ook op een dorpsschool waar op de lagere school geen nonnen werkten. Wel op de VGLO die ernaast stond en ook op de kleuterschool.
    Maar natuurlijk ken ik dat nummer wel. Ja die herinneringen, leuk toch hè. Je valt zo van het een in het ander! Leuk!

    Liked by 1 persoon

    • Jokezelf
      7 juli 2019

      Ja dat is het leuke van die zaterdagse songs. Je komt af en toe iets tegen dat je nog niet kent, er is bij andere liedjes veel herkenning en bij sommige komen ineens herinneringen naar boven.
      Voor wat betreft die films; ik ben er altijd van uit gegaan dat alle kinderen op school films te zien kregen. Dat was bij mij namelijk zo vanaf de kleuterschool tot aan de middelbare. Nou waren kleuter- en lagere school met elkaar verbonden door hetzelfde nonnenklooster, dus dat we daar films te zien kregen, is achteraf gezien logisch. Ik vermoed dat die nonnen die films zelf erg leuk vonden, want als ik andere mensen hoor, dan kregen die niet zoveel films te zien. Maar de middelbare school stond in een heel andere buurt, met weer andere nonnen. Die dus kennelijk ook dol waren op het type katholieke film waarin sprekende Jezussen werden opgevoerd. Hoewel wij op het lyceum ook wel films kregen met George Formby
      wat mij achteraf verbaast omdat die films toch tamelijk ‘ondeugend’ waren.

      Like

  3. Rikit
    7 juli 2019

    Ik ken de film niet, maar het lied heeft een leuk deuntje om zo mee te zingen met de Italiaanse tekst er bij. Ik zelf ben van 1952, en ben als het ware met Don Camillo groot geworden…

    Like

    • Jokezelf
      7 juli 2019

      Het zingt inderdaad lekker snel mee, wat ook weer een beetje een nadeel is, want de melodie is een soort van oorwurm: ik heb het min of meer de hele nacht in mijn gedachten gehad. Ik word ongeveer om de 2 uur altijd even wakker en slaap dan vaak meteen weer door, maar vannacht kwam dat liedje ertussen alsof er het voortdurend ergens naast mij werd gedraaid.

      Liked by 1 persoon

  4. rietepietz
    7 juli 2019

    De film ken ik niet, het liedje natuurlijk wel want dat was enige tijd een grote hit. Don Camilo heb ik ook wel eens iets van gezien maar dat heeft toch geen grote indruk op me gemaakt blijkbaar, ik herinner me alleen de naam en zie wél de acteur die het speelde zo voor me ! Nooit geweten dat er zo’n heftig verhaal verteld wordt in dit liedje.

    Like

    • Jokezelf
      7 juli 2019

      Ik wist het ook niet, tot ik me erin ging verdiepen. Dat liedje zat namelijk niet in die film. Ik wilde dit nummer voor zwoz gebruiken en kwam toen op die film terecht. En die film kende ik nog van vroeger, want ja katholiek en dus al die katholieke films op school gezien. 🙂

      Like

  5. Darling Doormat
    7 juli 2019

    Ooh, deze film werd mij als jongske ook diverse malen door de strot geduwd. Het achtervolgt mij nog steeds, ik was als de dood dat dit thuis ook zou gebeuren…

    Like

    • Jokezelf
      7 juli 2019

      Dat die man aan het kruis ineens tegen je zou beginnen te praten? Dat kan ik me goed voorstellen. Kinderen kennen nog heel lang het verschil niet tussen fantasie en realiteit en het katholicisme maakte daar dankbaar gebruik van, zeker toen.

      Liked by 1 persoon

  6. Judy
    7 juli 2019

    Ja, Don Camillo herinner ik me nog. Fernandel.
    Het liedje komt me vaag bekend voor, maar ik ben niet katholiek dus ken de film niet.

    Trouwens, bedankt voor je reactie op mijn schilderblog! Ik hoor van meer mensen dat ze niet kunnen reageren op blogspot blogs. Ik weet niet goed wat ik eraan kan doen.

    Like

    • Jokezelf
      7 juli 2019

      Het gekke is dat er ook blogspot blogs zijn waar ik wel kan reageren, maar ik heb geen flauw idee waarom en wat er dan anders is aan die blogs, of aan de manier waarop ik daar reageer.

      Like

  7. Ferrara
    6 juli 2019

    Het leuke van zwijmelen is dat er plots herinneringen opduiken. Don Camillo en zijn gesprekken met Jezus. Het refrein van het liedje doet vaag een klokje klingelen, heb ook associatie met Catarina Valente, maar dat slaat waarschijnlijk nergens op.

    Like

    • Jokezelf
      6 juli 2019

      Catarina Valente zou ik zo gauw niet weten, hoewel dat best zou kunnen, want iedereen zong destijds liedjes van elkaar. Maar haar heb ik niet kunnen vinden op Youtube. Willy Alberti (de vader van Willeke) wel. Die was destijds op de Italiaanse toer en heeft het toen ook gezongen.

      Like

  8. Bertie
    6 juli 2019

    Daar weet ik nog weinig van. Een van de grote zussen had de film gezien, samen met mijn moeder want het werd aanbevolen door de nonnen.
    Vooral zus was ontroerd, echt.
    Ik onthield alleen de woorden Ricordate Marcellino, het bekte zo lekker.
    Later pas leerde ik Don Camillo en Peppone kennen.Samen waren ze grandioos.

    Like

    • Jokezelf
      7 juli 2019

      Het was toen echt een film voor katholiekjes. Maar vlak inderdaad Don Camillo en Peppone niet uit. Werden wij ook mee doodgegooid bij wijze van spreken als je dat zo mag zeggen.

      Liked by 1 persoon

  9. petergreyphotography
    6 juli 2019

    Italiaans ken ik niet, maar de vertaling is mooi bezwerend. Brood en wijn. Hostie en bloed. (Ik wil ook nog graag een lansje breken voor Peppone, zonder wie Don Camillo aanzienlijk minder goed uit de verf zou zijn gekomen. 🙂 )

    Like

  10. Matroos Beek
    6 juli 2019

    Ik ben meteen ook in de ban van het verhaal en het liedje. Het werpt me terug naar mijn kindertijd. Ik weet niet precies waar of wanneer, maar ik zie mezelf voor de zwart-wit tv genieten van Don Camillo.

    Like

    • Jokezelf
      6 juli 2019

      Ja, Don Camillo dat was wat, vond ik ook. Alles in zwart-wit inderdaad, maar het waren fantastische verhalen vond ik. En Fernandel was natuurlijk de gedroomde hoofdrolspeler. een geweldig talent en van zichzelf al uitermate komisch.

      Liked by 1 persoon

Reageren? Ja graag!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Informatie

Dit bericht was geplaatst op 6 juli 2019 door in Muziek, Zwoz en getagd als , , , , , , , .

Archief

Belangstellenden

%d bloggers liken dit: