Op de nostalgische toer naar Frankrijk

Franse muziek-watercolor-g54431557c_1280Vanochtend hoorde ik een liedje op de radio, of eigenlijk was het een chanson. ‘Boom heette het en het werd gezongen door Charles Trenet. En al bij de eerste klanken kwamen er herinneringen naar boven van Franse chansons in de jaren zestig en zeventig en de Franse les die ik als kind in de zesde klas (nu groep 8) na schooltijd mocht volgen. Ik vond het geweldig, want door die Franse les, verbeeldde ik me dat ik de inhoud van de teksten snapte. In die tijd waren Franse chansons ontzettend populair. Bovendien kregen wij toen (en dat was heel modern) Franse les aan de hand van grammofoonplaten. Ik zat op een nonnenschool waar ze weg waren van Soeur Sourire en Les Compagnons de la chansons.

En omdat er nog maar twee netten op de televisie waren, kregen we die chansons ook allemaal te zien. Je had gewoon geen uitwijkmogelijkheden. Niet dat ik dat toen had gewild, want ik vond het allemaal fantastisch en zat te zwijmelen bij zangers als Marc Amont (Bleu blanc blond), Jacques Brel (Ne me quitte pas) en Adamo (Vous permettez monsieur).

Eenmaal op de middelbare school zat Frans in mijn lespakket en luisterde ik naar Francoise Hardy , France Gall  of Barbara (Au bois de Saint-Amand). En toen ik van school ging, waren daar ineens Jane Birkin en Serge Gainsbourg. Man man man, dat was wat. Daar werd openlijk gezongen over de liefdesdaad. Rode oortjes hadden we.

Enfin, dat nummer van Charles Trenet bracht me weer even terug naar mijn jeugd. Heerlijk vond ik die Franse muziek. Genoten heb ik van zangers als Gilbert Bécaud, Charles Aznavour, Hervé Vilard, Michel Delpeche en al die anderen. Ik kon de meeste liedjes woordelijk meezingen en dat heb ik nog wel een beetje. Zodra ik een Frans chanson uit die tijd hoor, borrelen de teksten als vanzelf in mij omhoog. Mocht ik ooit, wat god verhoede, dement worden, dan weet ik bij voorbaat al dat die Franse chansons mij uit mijn winterslaap zullen wekken. Overigens net als al die andere heerlijke muziek uit de jaren zestig en zeventig. Wat was er veel en wat waren ze goed.

youtube https://www.youtube.com/watch?v=uAkdSYoRiGQ&w=560&h=315

Fragment uit de film “Waar kom je vandaan, Johnny?” (1963) van Noël Howard, een western die zich afspeelt in de Camargue.

Vinden jullie het gek dat ik, als twaalfjarige, nadat we met de meidenclub naar de film waren geweest, helemaal weg was van Johnny Halliday?

🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆

Pour moi la vie va commencer                            Mijn leven gaat nu echt van start
En revenant dans ce pays                                     Nu ik terugkom in dit land
Là où le soleil et le vent                                          Daar waar de zon en ook de wind
Là où mes amis, mes parents                              Daar waar mijn vrienden en mijn ouders
Avaient gardé mon cœur d’enfant                     Waakten over mijn kinderhart
Pour moi la vie va commencer                             Mijn leven gaat nu echt van start
Et mon passé sort de l’oubli                                 En mijn verleden komt terug
Foulant le sol de ma prairie                                  Terwijl ik over de oude weidegrond
Chevauchant avec mes amis                                Paardrijd met mijn vrienden
Pour moi la vie va commencer                             Mijn leven gaat nu echt van start
Pour moi la vie va commencer                             Mijn leven gaat nu echt van start
Je peux voir descendre la nuit                             Ik kan de nacht zien vallen
Sans avoir peur d’être surpris                              Zonder bang te zijn om verrast te worden
Tandis qu’au loin comme un troupeau              Terwijl in de verte als een kudde
Passent les ombres des chevaux                        De schaduwen van de paarden voorbijkomen
Pour moi la vie va commencer                              Mijn leven gaat nu echt van start
Et sous le ciel de ce pays                                        En onder de hemel van dit land
Sans jamais connaître l’ennui                               Zonder mij ooit te vervelen
Mes années passeront sans bruit                       Zullen mijn jaren rustig voorbijgaan
Entre le ciel et mes amis                                         Tussen de hemel en mijn vrienden

11 Comments

  1. Gezellig weer eens een logje aan te treffen. Veel herkenbaars al gaat dat niet op voor de Franse taal op zich, ( ik kan ja en nee zeggen) Maar de muziek die je noemt heb ik natuurlijk ook ruim meegekregen en de taal niét spreken belette in die tijd niemand om mee te zingen, ook niet in het Engels dat ik destijds ook nog niet sprak.;-)

    1. Er zijn zóveel chansons, dat het erg bijzonder is dat zich dat niet heeft doorgezet na de jaren 90. Het is nu alles Engels wat de klok tikt. Jammer hoor.

      1. Ja, op dat vlak is er inderdaad weinig variatie.
        Ken je Stromae?
        In de jaren 80 was er een Franse rockgroep, Téléphone, die ik erg goed vond. Hun nummer Cendrillon, moet je eens beluisteren, misschien hoor je dat ook wel graag.

        1. Ja Stromae ken ik wel. D.w.z. ik heb weleens wat van hem geehoord. Van Téléphone had ik nog nooit gehoord. Maar na even luisteren, denk ik dat ik hun up-tempo liedjes, beter vind dan Cendrillon. In ieder geval; dank dat je me op het spoor zette.

Geef een reactie

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.