De computer keek mij met grote ogen aan (een computer kan dat, kijk maar naar het plaatje);
“Wat denk je wel? Ik ben verdorie een computer! Natuurlijk kan ik mezelf rebooten.”
“Nou doe het dan maar, want ik wil weer schrijven en ik kan dat alleen als de computer opnieuw gestart is.”
“Je bent niet lekker, je kunt toch gewoon verder gaan waar je gebleven bent?”
“Nee, dan had ik dat toch al gedaan?”
“Oké, wat jij wilt.”
“Fijn.”
“Druk jij dan even op herstart?”
“Ha! Jij hebt dus óók een duwtje nodig.”
Dat zou toch wat zijn, dat je de computer alleen maar even hoeft toe te spreken en dat hij dan in gang schiet. En dan kunnen wij weer heerlijk bloggen zonder problemen. Ik reageer een beetje laat door omstandigheden. Maar de link staat er.
Ik duw wel even mee hoor, veel te leuk dat je er weer zin in hebt.
Ha, nieuwe ronde. Succes!