Er is een FvDer weggegaan

Ik kon het niet laten en heb deze tekst over de chaos bij de FvD geschreven op de muziek van "Er is een Amsterdammer doodgegaan".

Weer terug naar ‘normaal’!

Na alle perikelen over het schrijven aan mijn boek over Sjengs kunstenaarsleven, de (mislukte) crowdfunding en de (geweldig geslaagde) boekpresentatie, is weer het tijd voor 'gewone' dingen. In februari heb ik tussendoor twee stukjes geschreven voor Hoe Vrouwen Denken. Het eerste ging over mijn (jeugdige) ervaringen met het Miss Bril-fenomeen en in het tweede heb... Lees verder →

Hoe geef je een oprecht compliment?

Mike Boddé en Kees Torn waarderen elkaar heel erg en laten dat op een unieke manier zien. Gelukkig is het niet al goud wat er blinkt en kunnen ze elkaar ook vertellen wat ze minder leuk van elkaar vinden. Een illustratie van, en inspiratie voor, non-verbale en verbale communicatie.   https://youtu.be/CX9o8OxvoTc

Punt gezet!

Mam….. is poep smerig? Soms wel, maar niet altijd. Hè? Babypoep bijvoorbeeld is niet vies en stinkt niet erg. De kleur is een beetje lichtgelig/bruin. Weet je hoe oma vroeger de kleur van gemengde vanille- en chcoladevla noemde? Nee, hoe dan? Poep van broertje! Getver, echt? Ja, jouw oma was lollig hoor. Nou, ik vind... Lees verder →

Nostalgie op zaterdag

Dit lied, The Fox has left his lair, met Denny Willis als zanger van het Hunting Quartet, en vooral de act erbij, herinnert me aan de jaren zestig. Voor mij staat het op gelijke hoogte met de scene "Dinner for one", van Freddy Frinton en May Warden, die vaak met oudjaar werd uitgezonden, maar nou... Lees verder →

Slow travel, een reis om de wereld in tachtig woorden

“Van Amsterdam via Moskou en Bangkok naar Zanzibar.” “Met tussenstops in Abudabi en Turijn.” “Afrika, India! Kunnen die erbij?” “Tuurlijk! Wat dacht je van China of Japan?” “Fantastisch!” “Amerika en Canada wil ik ook.” “Doen we! Mogen we dan ook naar Rome?” “Kost wel tijd èn kilometers. Vliegtuigje pakken?“ “Oei, dat is hartstikke duur!” “De trein dan, of de auto?” “Nee, zit je de hele dag binnen.” “Per... Lees verder →

Tand door mijn lip

Kees Torn, werelberoemd in kleine kring, maar voor de meeste Nederlanders tamelijk onbekend, is er op 5 mei 2012 mee gestopt. Eeuwig zonde, want deze man is een ware woord- en taalkunstenaar die met één simpele zin, of een paar nèt even anders gebruikte woorden, een heel liedje volkomen op zijn kop kan zetten. Zelf denk ik dat we nog wel van hem zullen horen, want het bloed kruipt altijd waar het niet gaan kan. Meer informatie over Kees Torn op Wikipedia

1 APRIL!

Vandaag een vrolijk tussendoortje! Schrijf een 1 april grap of een grappig verhaal in zes woorden met beeld.  plaatje van foksuk.nl Zet de grap in je eigen blog en plaats de link hieronder. Ik vermeld je vervolgens in dit bericht. Veel plezier bij het schrijven! Hier is de mijne Mag ik een pond muggeteentjes alstublieft?   ========================================== Lees hier andere 1 aprilgrappen in zes woorden: ST@@RTJE    ANNETTELEMAIRE MARIONDRIESSEN    INUZZ     ARTAFTERALLART OTTOVO   TRUUS Meer uitleg en links naar eerder opgegeven thema's hier Het (laatste) nieuwe thema voor de komende 14 dagen volgt op... Lees verder →

Multitaskend superwijf?

Gevonden! Integere, vriendelijke, verbaal vaardige en betrokken duizendpoot (type jongleur) die kan luisteren, steunen en adviseren. De persoon die wij zochten, springt op de bres voor onrecht, is vaardig in het schrijven van beleids- en andere stukken en levert bijdragen aan veranderingsprocessen. Ze kan zich inleven in complexe situaties, beschikt over veelzijdige kennis en humor, en houdt rekening met andermans meningen, ook als ze er zelf anders over denkt. Voor oplossingen komt ze snel tot de kern, waarna ze voorgelegde problemen rustig en overwogen analyseert. Ze kan goed met mensen omgaan, maar neemt in voorkomende gevallen geen blad voor de mond. ======================================== Eind juli 2011 geschreven voor uitdaging Deel 2 van Plato; 101 woorden inclusief titel,... Lees verder →

Beautyqueen in het diepst van mijn gedachten –

Als tiener vond ik het raar dat ik mijn ogen moest opmaken met een kleurtje en prikkend zwart spul. Hoe zwarter, hoe beter, want dan werden je wimpers verleidelijk. Verleidelijk? Ik deed het, waarna mijn ogen jeukten, prikten en traanden. Dan vergat ik dat er mascara op mijn wimpers zat en wreef erin, waardoor mijn... Lees verder →

Powered by WordPress.com. door Anders Noren.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: